Gammastraalsensoren helpen archeologen bij het vinden van historische gebouwen

Britse archeologen gebruikten voor de geleiding een draagbare gammastralingsspectrometer

vooronderzoek in het opgravingsgebied vanlocatie van de oude Romeinse stad Silchester in Zuid-Engeland. Wetenschappers analyseerden gammastraling die werd uitgezonden door het natuurlijke verval van elementen op de opgravingslocatie.

Traditioneel worden gammaspectrometers gebruikt om radioactieve besmetting in nucleaire installaties te detecteren. Wetenschappers gebruikten het voor het eerst om naar oude begrafenissen te zoeken.

De onderzoekers analyseerden vier sitesopgravingen: stedelijk gebied, crematiegebied, tempelbouw en industriële faciliteit (oven). Zoals de wetenschappers opmerken, toonden de gegevens verschillende niveaus van effectiviteit van deze methode voor het vinden van potentiële archeologische vindplaatsen.

Aan de linkerkant is een traditioneel geofysisch beeld,de grensmuur tonen. De afbeelding rechts is gemaakt met gammastraling, waarbij de muur groen is gemarkeerd omdat deze minder radioactief is dan de omgeving. Bron: Universiteit van Reading

Volgens de onderzoekers, de meest gedetailleerdegegevens werden verkregen tijdens het onderzoek van het tempelcomplex (de overblijfselen van de muur) en de industriële oven. De afbeeldingen waren in staat om de exacte contouren van objecten te zien. Analyse van beelden gemaakt in een stedelijk gebied is minder nauwkeurig. De onderzoekers denken dat dit komt door het gebruik van lokale materialen voor de constructie van objecten. Dit leidt tot een identieke radio-isotopensamenstelling van de gebouwen en de grond eromheen.

De onderzoekers zijn van plan door te gaan met het verbeteren van de methode. Ze zijn van plan om gevoeligere meetmethoden te ontwikkelen om meer verborgen objecten te vinden.

Lees verder:

Er is nog een "planeet" in de aarde: hoe deze het leven in de dop heeft gered

Nieuwe studie weerlegt theorie over overdracht van lichtenergie

Alles wat je wist over de tyrannosaurus is niet waar: hoe de wetenschap haar Hollywood-imago verandert