Het bleek dat het monster uit middeleeuwse manuscripten echt bestaat

Uit een nieuwe studie is gebleken dat een zeedier wordt genoemd in 13e-eeuwse Oud-Noorse manuscripten

waarvan historici dachten dat het een mythologisch krakenachtig monster was, was eigenlijk een walvis. Oude mensen observeerden het tijdens de passieve jacht op vis.

Wetenschappers hebben dit ongewone gedrag van alleen walvissen beschreventien jaar geleden. De onderzoekers zagen bultruggen (Megaptera novaeangliae) en Bryde's dwergvinvissen (Balaenoptera brydei), die bevroren waren met hun mond wijd open in een roerloze verticale positie op het wateroppervlak. Het bleek dat dit is hoe de walvissen de "vissen" bedrogen. Ze nemen hun gapende kaken als toevluchtsoord en zwemmen regelrecht de dodelijke val in.

Een van de auteurs van de studie studeerde Scandinavischmythologie toen hij een ongelooflijke overeenkomst opmerkte tussen de voedingsstrategie van walvissen en het gedrag van hafgufa, een middeleeuws monster uit Oudnoorse manuscripten.

Wetenschappers vonden een gedetailleerd verslag van de hafguf in het manuscriptXIII eeuw genaamd Konungs skuggsjá ("Koninklijke Spiegel"). Het is geschreven voor de Noorse koning Hakon Hakonarson, die regeerde van 1217 tot 1263. Maar onderzoekers hebben zelfs verwijzingen naar hafgufu gevonden in een tekst uit de 2e eeuw na Christus. Het bevat tekeningen van een walvisschepsel, dat "apidochelon" werd genoemd.

Volgens onderzoekers middeleeuwse zeeliedenwist dat de hafgufa een soort walvis was en geen fantastisch zeemonster. Sommige middeleeuwse bronnen geven echter aan dat zeelieden hun schepen aan land brachten en een vuur aanstaken op het eiland achter de hafgufa. Maar zelfs in de 18e eeuw stelden schrijvers het wezen gelijk aan een leviathan, een kraken of zelfs een zeemeermin.

Lees verder:

Het paren van giraffen is nog vreemder dan eerder werd gedacht

Land in China geboord tot een recorddiepte

Het gaat niet om de aarde: wetenschappers legden uit waarom het zonnestelsel het zeldzaamst is