Zie hoe een groot spiraalstelsel zijn buurman omhelst

Balkspiraalstelsel NGC 1512 en zijn kleine buurman NGC 1510 werden vastgelegd door de 4-meter telescoop

Victor M. Blanco van het Inter-Amerikaanse Observatorium van Cerro Tololo. De afbeelding laat zien hoe de dunne buitenste ‘scheuten’ van het spiraalstelsel zich uitstrekken en hun kleine metgezel lijken te omhullen.

Afbeelding: Dark Energy Survey/DOE/FNAL/DECam/CTIO/NOIRLab/NSF/AURA

De sterrenstelsels NGC 1512 en NGC 1510 bevinden zich opeen afstand van ongeveer 60 miljoen lichtjaar van de aarde. De onderzoekers merken op dat de ‘stellaire stroom’ die de twee sterrenstelsels verbindt, duidt op zwaartekrachtsinteractie tussen hen. Deze interactie is al 400 miljoen jaar aan de gang en zal uiteindelijk eindigen met de samensmelting van twee sterrenstelsels tot één.

Astrofysici merken op dat de springer in NGC 1512fungeert als een kosmische draaikolk, die de grondstoffen die nodig zijn voor stervorming van de buitenste ring naar het hart van de melkweg leidt. Deze stroom van gas en stof voedt intense stergeboorte in de heldere, blauwe, fonkelende binnenschijf, een circumnucleaire stervormingsring die 2400 lichtjaar meet.

Wetenschappers geloven dat zowel de staaf als de stervormende ring gedeeltelijk het resultaat zijn van de interactie van twee sterrenstelsels.

Het dwergstelsel wordt ook beïnvloedgrote buur: constante zwaartekrachtinvloed veroorzaakte de wervelbeweging van gas en stof in NGC 1510 en bracht stervormingsprocessen op gang. Volgens astrofysici zorgt dit ervoor dat het sterrenstelsel blauw gloeit, wat wijst op de opkomst van nieuwe hete sterren.

Hetzelfde systeem van twee sterrenstelsels werd eerder gefotografeerd door Hubble. Hieronder zie je hoe NGC 1512 en NGC 1510 er in 2017 uitzagen vanuit de ruimte.

Afbeelding: ESA/Hubble, NASA

Lees verder

Kijk naar de "stille" drone met een nieuwe generatie ionenaandrijving

Uranus is een heel vreemde planeet. We leggen uit waarom astronomen er een sonde naartoe willen sturen

Wetenschappers stellen voor om de fundamenten van de kwantumfysica te herzien en te laten zien waar ze niet werken