Astronomen hebben NGC 6302 waargenomen, beter bekend als de Vlindernevel, die zich ongeveer 4.000 meter verderop bevindt.
In de nieuwe afbeelding ‘verbergt’ de ster zich op een bepaald puntwaar de twee vleugels “ontmoeten”. Vroeger was het actief en helder, maar vervaagt nu als een kleine ingestorte witte dwerg. De ‘vleugels’ zelf zijn overblijfselen van de buitenste gaslagen van deze ster, die duizenden jaren geleden de ruimte in werden geslingerd toen de nucleaire brandstof opraakte en stierf. Volgens NASA is de grootte van deze vleugels vandaag de dag drie lichtjaar.
Kleurenafbeelding van NGC 6302, de Vlindernevel,gebaseerd op zwart-witbeelden gemaakt door de Hubble-ruimtetelescoop in 2019 en 2020. In de paarse gebieden hebben sterke sterwinden de afgelopen 900 jaar actief de vorm van de vleugels van de nevel veranderd.
Image Credit: Bruce Balick/Universiteit van Washington/Joel Kastner/Paula Baez Moraga/Rochester Institute of Technology/Space Telescope Science Institute
Al meer dan een eeuw proberen astronomen te begrijpen waaromDe Vlindernevel heeft deze opvallende insectenvorm aangenomen, terwijl de meeste andere objecten in zijn soort zich in nettere, cirkelvormige patronen de ruimte in uitbreiden. Nieuwe time-lapse-beelden van de nevel, gepresenteerd op 12 januari tijdens de 241e bijeenkomst van de American Astronomical Society in Seattle, geven een indicatie van wat er aan de hand is.
Als we twee afbeeldingen van vlindervleugels vergelijken,gemaakt door de Hubble-ruimtetelescoop in 2009 en 2020, hebben onderzoekers vreemde processen ontdekt die de groei van de nevel controleren. Wetenschappers hebben sporen ontdekt van een zestal ‘jets’ van intense wind afkomstig van de centrale ster van de nevel, die schijnbaar duizenden jaren lang chaotisch doorkruisten en 2300 en 900 jaar geleden achter de centrale ster uitbarstten.
Structurele veranderingen in de Vlindernevelin de periode 2009 tot en met 2020. Verschillende details verplaatsten zich van zwarte naar witte gebieden gedurende een periode van 11 jaar. De afbeelding toont de verbazingwekkend complexe groeipatronen die zijn veroorzaakt door de veelvuldige uitstoten van de onzichtbare centrale ster van de nevel gedurende de afgelopen twee millennia.
Afbeelding met dank aan Lars Borchert en Bruce Balik/Universiteit van Washington
Volgens de onderzoekers duwden ze materienaar de randen van de nevel met een ongewoon hoge snelheid - tot 800 km/s. Ondertussen ‘kroop de materie die zich dichter bij de centrale ster bevond, met een tien keer lagere snelheid naar buiten. Als gevolg hiervan vormden zich complexe en asymmetrische structuren op de vleugels van de nevel.
Lees verder:
De sterkste zonnevlam van klasse X vond plaats op de zon
Ingenieurs ontdekten hoe ze drones "voor altijd" in de lucht konden houden
Het geheim van de duurzaamheid van Romeins beton wordt onthuld: het kan worden hersteld