Het oppervlak van de maan is met een ongekende nauwkeurigheid in kaart gebracht

Tijdens het bestuderen van de Stevns Klint-kalksteenformatie in Denemarken ontwikkelden wetenschappers een methode voor het interpreteren van schaduwen in afbeeldingen

voor een nauwkeurigere topografie. Het is veel sneller en minder arbeidsintensief. De resultaten van het werk werden gepubliceerd in het tijdschrift Planetary and Space Science.

Landvormen op de maan in kaart brengenis van groot belang en van groot belang voor de creatie van toekomstige menselijke nederzettingen en de ontwikkeling van hulpbronnen. Een van de eerste stappen is het in kaart brengen van de topografie met veel detail en resolutie. De Lunar Orbiter Laser Altimeter (LOLA) biedt echter hoogtekaarten met een lage resolutie in vergelijking met de afmetingen van gedetailleerde geologische kenmerken.

Om de resolutie te verbeteren, hebben wetenschappers ontwikkeldeen nieuwe methode om in te zoomen op topografische kaarten met behulp van beelden van de Lunar Reconnaissance Orbiter (LROC)-camera. De wetenschappers gebruikten de relatie tussen topografische gradiënten en de mate van schaduw van binnenkomend zonlicht. In tegenstelling tot eerder gepubliceerde methoden, is de nieuwe benadering gebaseerd op een probabilistische lineaire inverse theorie, en de rekenefficiëntie is zeer hoog vanwege de formulering in termen van de Sylvester-vergelijking. De methode werkt met meerdere afbeeldingen en omvat albedovariaties.

Het oppervlak van de maan en rotsplaneten in het bijzonderMars is van groot belang voor onderzoekers van het zonnestelsel. Daarnaast is gedetailleerde kartering essentieel voor het veilig landen van rovers. Als de rover bijvoorbeeld de oppervlaktedetails niet kan zien, zal hij gemakkelijk vast komen te zitten in het zand of tegen de rotsen botsen. Nauwkeurige oppervlaktetopografie geeft rovers ook de mogelijkheid om interessante geologische formaties te bestuderen.

Het probleem is dat tot nu toe de methoden voor het analyseren van beelden van ruimtevaartuigen in een baan om de aarde enorme rekenkracht vereisten.

De methode om schaduwen te bestuderen bestond eneerder, maar was rekenkundig inefficiënt. De nieuwe aanpak maakt gebruik van directere en nauwkeurigere berekeningen en is niet afhankelijk van een hele reeks parameters die in de computer worden ingevoerd.

Lees verder:

Natuurkundigen hebben een universele "klok" in de ruimte gevonden: ze zijn nauwkeuriger dan atomaire

Archeologen hebben tekeningen gevonden van enge mensen met enorme hoofden: wie waren dat?

De James Webb-telescoop nam de eerste foto van Jupiter: hij toont 9 bewegende doelen tegelijk