De European Space Agency presenteerde de resultaten van een onderzoek naar het vroege heelal
Quasars zijn een zeldzaam, ongelooflijk helder typeactieve galactische kern (AGN). Er wordt aangenomen dat een dergelijk object zich in het stadium van vorming bevindt. Tegelijkertijd absorbeert het superzware zwarte gat, dat zich in het centrum van de AGN bevindt, actief omringende materie en vormt zo een accretieschijf.
Rode quasar SDSS J165202.64+172852.3.Het beeld in het midden bestaat uit vier smalbandige beelden (uiterst rechts) gemaakt in de integrale veldspectroscopiemodus van het NIRSpec-instrument van de Webb-telescoop. Afbeelding: ESA/Webb, NASA, CSA, D. Wylezalek, A. Vayner & het Q3D-team, N. Zakamska
Licht afkomstig van de quasar SDSS J165202.64+172852.3 bereikte de aarde 11,5 miljard jaar geleden. Dit betekent dat we het nu observeren zoals het was in de vroegste stadia van de ontwikkeling van het heelal. Deze quasar is een van de krachtigste galactische kernen waarvan bekend is dat ze op zo'n extreme afstand zijn gezien.
Meestal zenden quasars een enorme hoeveelheid licht uit.op alle golflengten, maar SDSS J165202.64+172852.3 behoort tot de ongebruikelijke rode klasse. Het rode licht van deze AGN wordt door de roodverschuiving verder verschoven naar langere golflengten. Daarom is Webb, met zijn unieke infraroodgevoeligheid, ideaal voor het bestuderen van een quasar.
Met behulp van ruimtetelescoopobservaties,wetenschappers hebben drie galactische metgezellen ontdekt die AGN omringen. Deze sterrenstelsels draaien met ongelooflijk hoge snelheden om elkaar heen, wat wijst op de aanwezigheid van een grote massa. Hoe dicht ze opeengepakt zijn in het gebied rond de quasar, maakt deze groep tot een van de dichtste bekende regio's van melkwegvorming in het vroege heelal, concluderen de wetenschappers.
Lees verder:
NASA onthulde de oorsprong van Haumea - de meest mysterieuze planeet in het zonnestelsel
De "donkere materie" van het genoom verborg kankerbehandeling: wat wetenschappers daar vonden
Vijf miljoen jaar dood: waarom de "Grote Sterven" echt zo lang duurde
Op de omslag: een "deep field" afbeelding, met in het midden een rode quasar. Afbeelding: ESA/Hubble, NASA, N. Zakamska