Dr Rajendran, główny autor badania, ostrzega, że strefa subdukcji Makran może
„Nasze badania to krok w kierunku zrozumienia niebezpieczeństwatsunami na północy Morza Arabskiego ”- wyjaśnia Rajendran. „Cały północny region Morza Arabskiego ze swoimi krytycznymi obiektami, w tym elektrowniami jądrowymi, musi uwzględniać to zagrożenie podczas oceny zagrożeń”.
Działające elektrownie jądroweMorze Arabskie obejmuje Tarapur (1400 megawatów) w indyjskim stanie Maharasztra, Kaigu (wzrastające do 2200 megawatów) w Karnatace i Karachi w Pakistanie (również rozwijające się do 2200 megawatów). Ogromna elektrownia jądrowa budowana w Jaitapur w stanie Maharasztra będzie generować 9900 megawatów, natomiast realizacja kolejnego projektu w Mithi Virdi w Gujarat może zostać opóźniona ze względu na protesty społeczne.
Wzdłuż wybrzeża znajdują się elektrownie jądrowe, których ogromne zapotrzebowanie na chłodzenie można łatwo i tanio zaspokoić, korzystając z obfitej wody morskiej.
„Rozmieszczenie reaktorów jądrowych w obszarachpodatność na katastrofy nie jest zbyt rozsądna ”- powiedział M.V. Ramana, przewodniczący Departamentu Rozbrojenia, Bezpieczeństwa Globalnego i Ludzkiego im. Simonsa oraz dyrektor Liu Institute for Global Issues, University of British Columbia. „W zasadzie można by dodać systemy bezpieczeństwa, aby zmniejszyć ryzyko wypadków - na przykład bardzo wysoki mur morski. Jednak takie systemy bezpieczeństwa zwiększają koszt elektrowni jądrowych i czynią je jeszcze bardziej niekonkurencyjnymi niż inne metody wytwarzania energii elektrycznej ”.
Wszystkie elektrownie jądrowe są narażone na poważne problemywypadki z przyczyn czysto wewnętrznych, ale klęski żywiołowe, takie jak trzęsienia ziemi, tsunami, huragany i sztormy, zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia wypadków, ponieważ powodują obciążenia reaktora, które mogą prowadzić do niektórych awarii i jednocześnie uniemożliwić jedną z nich lub inne bezpieczeństwo systemy ...
Rajendran i jego zespół zaczęli to robićbadania, zauważając, że w porównaniu ze wschodnim wybrzeżem Półwyspu Indyjskiego zagrożenie tsunami na zachodnim wybrzeżu nie zostało zbadane. Dzieje się tak pomimo trzęsienia ziemi o sile 8,1 w skali Richtera, które nawiedziło strefę subdukcji Makran w 1945 roku.
Badanie opiera się na raportach historycznychduże tsunami, które nawiedziło wybrzeże zachodnich Indii w 1524 roku. Został zarejestrowany przez portugalską marynarkę wojenną u wybrzeży Dabhol i Zatoki Cambay i potwierdzony danymi geologicznymi i datowaniem radiowęglowym muszli.
Według Rajendrana modelowanie wykonane przezZespół podał wyniki sugerujące, że silne uderzenie w Kelshi mogło być spowodowane trzęsieniem ziemi o sile 9 w strefie subdukcji Makran w latach 1508-1681. Strefy subdukcji występują, gdy jedna płyta tektoniczna ślizga się po drugiej, uwalniając energię sejsmiczną.
Według Rajendrana, przyszłość mega tsunamipojawiły się w strefie subdukcji Makran, mogą zniszczyć nie tylko wybrzeża Iranu, Pakistanu i Omanu, ale także zachodnie wybrzeże Indii, dodając, że alternatywne źródła trzęsień ziemi na Morzu Arabskim nie zostały jeszcze zidentyfikowane.
Takie badania służą teraz jako ostrzeżeniena temat zagrożeń i kosztów związanych z instalacją elektrowni jądrowych na obszarach wrażliwych sejsmicznie. Dziesięć lat po katastrofie w Fukushimie w 2011 r. W prefekturze nadal znajdują się kieszenie skażeń radioaktywnych, a szacuje się, że koszty oczyszczania wynoszą od 20 do 600 miliardów dolarów.
Czytaj także
Lodowiec Doomsday okazał się bardziej niebezpieczny, niż sądzili naukowcy. Mówimy najważniejsze
GitHub zastąpił termin „master” neutralnym odpowiednikiem
Jednocześnie pojawiły się dwa dowody życia pozaziemskiego. Jeden na Wenus, drugi - nikt nie wie gdzie