Optymistyczna wersja świata po koronawirusie
Pierwsza, optymistyczna opcja zakłada, że kraje
W optymistycznym scenariuszu wszystkie kraje sobie poradzątrudna obecna sytuacja. Bardziej zamożne i zaawansowane państwa północne opracują skuteczny plan naprawy. Kraje rozwijające się, kraje trzeciego świata otrzymają wsparcie, które wystarczy na odbudowę. Młodzi ludzie pomogą odbudować kraje i zastosować nowe umiejętności i technologie dla starszych pokoleń. Będzie to szczególnie ważne, jeśli świat będzie musiał ponownie się izolować i częściej korzystać z technologii.
Dzięki temu środowisko naukowe zyska nowe doświadczeniaktórej bezbronność ludzkości wobec nowego typu koronawirusa się nie powtórzy. ONZ ma nadzieję, że szczepionka będzie dostępna w ciągu dziewięciu miesięcy. Ponadto będzie dystrybuowana jako ogólna, stanie się nową „popularną szczepionką” dostępną dla absolutnie każdego.
Jeśli tak się stanie, a gospodarka stopniowowyzdrowiejemy, będziemy mogli przejść do normalnego życia w ciągu dwóch do trzech lat. Rządy różnych krajów będą również mogły wyciągnąć odpowiednie wnioski z obecnej sytuacji. W przyszłości, jeśli światu znów zagraża śmiertelny wirus, który ponadto łatwo się rozprzestrzenia, urzędnicy, politycy i resorty będą na to gotowi. Będą już mieli odpowiednie doświadczenie i nie pozwolą na tak szybkie i na dużą skalę rozprzestrzenianie się infekcji, takiej jak COVID-19.
To samo tyczy się ludzi.Zasady higieny, których czasami trzeba było uczyć ludzi od nowa, staną się powszechne w społeczeństwie. Osobistości medialne nie będą już musiały „nauczać nas mycia rąk”. Doświadczenie dystansu społecznego, które pomogło ograniczyć rozprzestrzenianie się infekcji, przekształci się w szacunek dla osobistych granic danej osoby w miejscach publicznych. Będąc zamknięci w izolacji z naszymi rodzinami i bliskimi, nauczymy się współistnieć i komunikować się z nimi.
Pesymistyczna wersja świata po koronawirusie
Co należy wziąć pod uwagę, jeśli mówimy o scenariuszu pesymistycznym?
Pandemia doprowadziła do poważnych nierówności, m.inwewnątrz krajów i pomiędzy nimi. Mankamenty świata stały się widoczne – nie tylko w obliczu zagrożeń dla zdrowia. Niezrównoważona reakcja ludzkości na kryzys klimatyczny, wyzwania cybernetyczne i ryzyko rozprzestrzeniania materiałów do broni nuklearnej stały się czynnikami obciążającymi. Od pandemii Covid-19 po zmiany klimatyczne, od niesprawiedliwości między grupami etnicznymi po rosnące nierówności – ludzie żyją obecnie w świecie niepokoju.
Ponadto ludzie na całym świecie tracą zaufanie do instytucji politycznych.
Sytuację pogarsza wiele innychkryzysy humanitarne: konflikty, które trwają lub nawet się nasilają; rekordowa liczba osób zmuszonych do opuszczenia swoich domów; niebezpieczne roje szarańczy w Afryce i Azji Południowej; zagrożenie suszą w Afryce Południowej i Ameryce Środkowej. A wszystko to w stanie rosnącego napięcia geopolitycznego.
W obliczu tych słabości światowi przywódcy muszą być pokorni i uznać ogromne znaczenie solidarności i współpracy, zapewnia Sekretarz Generalny ONZ.
Nikt nie jest w stanie przewidzieć, czego się spodziewaćprzyszłość, ale pesymistyczny scenariusz jest całkiem możliwy, jeśli państwa nie będą koordynować swoich działań, powiedział Guterres. Jego zdaniem będzie pojawiać się coraz więcej ognisk wirusa, a sytuacja w krajach rozwijających się będzie się pogarszać. Możliwe też, że prace nad szczepionką będą opóźnione lub rozpocznie się o nią ostra konkurencja i trafi ona do krajów, które mają większe możliwości gospodarcze.
Będzie pojawiać się coraz więcej nowych ognisk wirusa; sytuacja z nowym typem koronaawirusa będzie dopiero początkiem. Sytuacja w krajach rozwijających się znacznie się pogorszy.
Jeśli chodzi o naukę i medycynę - może pracaponad szczepionka będzie się przeciągać przez długi czas. A co najgorsze, rozpocznie się ostra rywalizacja o ratującą życie szczepionkę. Lek może być uzyskany tylko przez kraje, które dysponują środkami ekonomicznymi i innymi zasobami, aby zapewnić ludności szczepionkę i faktycznie ją wynaleźć. W tym przypadku ludzkość będzie świadkiem rosnącej segregacji, populizmu i ksenofobii.
W rezultacie każdy kraj będzie żył samodzielnie iświatowi przywódcy nie będą w stanie zorganizować wspólnego i scentralizowanego zarządzania w celu rozwiązania globalnych problemów, które dotkną wszystkie państwa.
W rezultacie ludzie staną w obliczu globalnej depresji. I minie przynajmniej pięć do siedmiu lat, zanim uformuje się „nowa normalność” i pojawi się świadomość nowej rzeczywistości.
Więc co nas czeka?
Według Sekretarza Generalnego ONZ teraz na pewno jest to problematycznepowiedz, w jakim kierunku zmierza świat. A jednak zachęca do przygotowania się na najgorsze. Pandemia pokazała nam, gdzie się przenieść, najważniejsze jest, abyśmy to zrobili razem.
Pandemia, jakkolwiek straszna, powinnastać się sygnałem ostrzegawczym dla wszystkich przywódców politycznych, aby zrozumieli, że podejście do rozwiązywania problemów musi się zmienić, a podział jest zagrożeniem dla wszystkich.
To zrozumienie może prowadzić do tego, że ludzieuświadomić sobie, że jedynym sposobem radzenia sobie z globalnymi wyzwaniami jest zbudowanie solidniejszych globalnych organów zarządzających przy współpracy międzynarodowej.
Ludzkość nie może po prostu powrócić do modeli, które doprowadziły do obecnego kryzysu. Pokój musi zostać odbudowany dzięki bardziej zrównoważonym, sprzyjającym integracji społecznej i równym gospodarkom.
Pandemia sprawiła, że ludzie zaczęli myśleć o komunikacjimiędzy krajami. Dzisiejszej współpracy międzynarodowej brakuje ambicji i siły - niektóre z wpływowych organów wykazują niewielką inicjatywę lub wcale nie są gotowe do działania - podkreśla Sekretarz Generalny ONZ.
Świat potrzebuje wielostronnej współpracygdzie ONZ i jej agencje i organizacje, Bank Światowy i Międzynarodowy Fundusz Walutowy, organizacje regionalne, takie jak Unia Afrykańska i Unia Europejska, organizacje handlowe i inne ściślej współpracują i pracują skuteczniej.
Przywódcy polityczni muszą się tym zająćbudzenie się i zjednoczenie w celu rozwiązania problemów świata, budowania zdolności do globalnego zarządzania, zapewniania działań dla instytucji wielostronnych i łączenia sił w solidarności, aby sprostać największym wyzwaniom naszych czasów.
Czytaj także
Okazało się, że cywilizacja Majów opuściła swoje miasta
W 3. dniu choroby większość pacjentów z COVID-19 traci zmysł węchu i często cierpi na katar
Ministerstwo Zdrowia Białorusi ponownie zmieniło zasady leczenia COVID-19. Kto zostanie teraz wysłany do szpitala