Rosyjscy naukowcy opracowują przyjazny dla środowiska silnik kriogeniczny

Działanie kriosilników polega na tym, że w warunkach środowiskowych kriopaliwo – np.

azot - nagrzewa się, zamienia się w parę pod wysokim ciśnieniem i wykonuje użyteczną pracę w maszynie rozprężnej z tłokiem obrotowym.

Głównym zadaniem tego laboratorium jest badaniemożliwości wykorzystania energii zimnej, czyli energii zgromadzonej w substancjach i produktach kriogenicznych. W laboratorium rozpoczęto prace nad stworzeniem silnika kriogenicznego, obecnie trwa seria testów jednego z głównych elementów powstającego silnika - kriogenicznego układu magazynowania paliwa.

Dmitry Uglanov, zastępca dyrektora Instytutu Silników i Elektrowni Uniwersytetu Samara

Pod względem wielkości i wagi obiecujący kriomotorporównywalne z tłokowymi silnikami spalinowymi o tej samej mocy. Według twórców zużycie kriopaliwa w nim będzie wynosić od 5 do 15 kg na kilowatogodzinę. Szacują prototyp o mocy 1,2 kW na około 18,5 tysiąca rubli.

Do obsługi tego typu silnika kriogenicznegostosuje się cylinder wypełniony ciekłym azotem o temperaturze poniżej –196 stopni Celsjusza. Ze względu na ciepło otoczenia azot nagrzewa się i po przemianie w gaz pod wysokim ciśnieniem wykonuje pożyteczną pracę w maszynie rozprężnej.

Ponadto ze względu na różnicę temperatur międzykriogeniczny płyn roboczy i otoczenie, dodatkową energię można uzyskać z kaskady termoelektrycznych generatorów zastosowanych w układzie magazynowania. System przechowywania substancji niskotemperaturowych, opracowany przez naukowców z firmy Samara, oparty jest na specjalnie zaprojektowanym zbiorniku kriogenicznym wyposażonym w różne czujniki i zawory. W ramach badań laboratoryjnych badane są procesy technologiczne przechowywania kriopaliwa i wykorzystania energii niskiego potencjału krioproduktów.

Zaletą kriosilnika są jego twórcytzw. wysoka przyjazność dla środowiska, a także możliwość zastosowania w zabudowie specjalnego przeznaczenia. Na przykład drony z silnikiem kriopaliwowym nie pozostawiają sygnatury termicznej, co oznacza, że ​​nie można ich śledzić za pomocą narzędzi śledzących w podczerwieni, w przeciwieństwie do pojazdów z silnikiem spalinowym lub silnikiem elektrycznym.

Według Uglanova stworzenie silnika kriogenicznego zajmie od trzech do czterech lat.

Czytaj także

W czarnych dziurach mogą być wszechświaty. Opowiadamy o nowym odkryciu

W 3. dniu choroby większość pacjentów z COVID-19 traci zmysł węchu i często cierpi na katar

Badania: 15 milionów ton mikroplastiku znalezionego na dnie oceanu