Ogromne ptaki pelagornithidae intensywnie podróżują po oceanach Ziemi od co najmniej 60 milionów lat.
„Nasze odkrycie skamieniałości wraz z oszacowaniem zakresuskrzydła o długości od 5 do 6 metrów pokazują, że ptaki ewoluowały do naprawdę gigantycznych rozmiarów stosunkowo szybko po wyginięciu dinozaurów i rządziły oceanami przez miliony lat, wyjaśnia Peter Kloss, absolwent Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley.
Ostatni znany pelagornitid pojawił się 2,5 miliona lat temu, podczas zmian klimatycznych, kiedy Ziemia się ochłodziła i rozpoczęła się epoka lodowcowa.
Pelagornitidy wyglądają raczej przerażająco, a nietylko ze względu na ogromną rozpiętość skrzydeł. Są one znane jako ptaki o „ostrych zębach” ze względu na kościste wypukłości, które przypominają ostre zęby. Chociaż nie są to prawdziwe zęby, jak ludzie i inne ssaki. Kościste wypustki pokryto zrogowaciałym materiałem, keratyną, która jest podobna do naszych paznokci. Te pseudozęby pomogły ptakom łowić kalmary i ryby w morzu, podczas gdy mogły unosić się nad większością oceanów Ziemi od tygodni.
Skamieniałości, które opisują paleontolodzynależą do wielu zebranych w połowie lat 80. na wyspie Seymour u wybrzeży Półwyspu Antarktycznego. Te odkrycia zostały następnie przeniesione do UC Berkeley Museum of Paleontology. Po późniejszej analizie próbek skamieniałości naukowcy doszli do wniosku, że jedna z części skamieniałości - skamieniała kość stopy, stępek śródstopie - pochodzi ze starszej formacji geologicznej, niż początkowo sądzono. Tak więc wiek skamieniałości wynosił około 50, a nie 40 milionów lat. To największy okaz z całej wymarłej grupy pelagornitoidów.
Kolejna nowo odkryta skamielina, mediumczęści żuchwy, części rzekomego zęba są zachowane; za życia ptaka osiągały rozmiary do 3 cm Pozostała część szczęki, o długości około 12 cm, została uzyskana z bardzo dużej czaszki, która mogła mieć do 60 cm długości. Wykorzystując pomiary wielkości i odległości między zębami oraz porównanie analityczne z innymi skamieniałościami pelagornitydów, autorzy wykazali, że fragment pochodzi od jednego ptaka. Równie duże, jeśli nie większe, niż największe znane szkielety z zębami kostnymi.
Ten pięciocalowy segment skamieniałej szczęki,odkryta na Antarktydzie w latach 80-tych XX wieku, pochodzi sprzed 40 milionów lat. Źródło: University of California, Berkeley, zdjęcie: Peter Klöss.
Czytaj także
Coroczna misja w Arktyce dobiegła końca, a dane są rozczarowujące. Co czeka ludzkość?
Naukowcy odkryli, dlaczego dzieci są najbardziej niebezpiecznymi nosicielami COVID-19
Gniazdo szerszeni azjatyckich zabójców znalezione i zniszczone w USA