Teleskop Spitzera został wystrzelony 25 sierpnia 2003 roku i wyniesiony na orbitę za pomocą rakiety nośnej Delta-2. W momencie jego uruchomienia
Matryce teleskopu ochłodzono ciekłym helem,których zapasy wygasły w 2009 r. W rezultacie Spitzer stracił możliwość otrzymywania wysokiej jakości zdjęć w dalekiej podczerwieni - oficjalnie oznaczało to zakończenie misji, ale inżynierowie zdecydowali się użyć pozostałych urządzeń.
Oprócz niepełnosprawnych urządzeń nadal istniejeproblem. Obserwatorium stopniowo odsuwa się od Ziemi, dlatego inżynierom coraz trudniej jest szybko utrzymać prawidłową orientację paneli słonecznych, a także kierować instrumentami w celach obserwacyjnych.
NASA ostatnio otrzymała dane z teleskopu29 stycznia 2020 r., A następnego dnia inżynierowie misji wysłali teleskopowi polecenie przejścia w tryb hibernacji. Agencja powiedziała, że w przyszłości być może kierownictwo NASA zdecyduje się odmrozić projekt, ale jest to bardzo mało prawdopodobne.
Spitzer i Hubble zastąpiąJames Webb, obserwatorium kosmiczne nowej generacji, planowane jest uruchomienie w ciągu najbliższych kilku lat. Teleskop będzie badał niebo nie tylko od ultrafioletu do bliskiej podczerwieni, ale także przy dłuższych falach - to pozwoli mu zobaczyć galaktyki wczesnego Wszechświata.
Hi-Tech napisał wiele wiadomości wedługuzyskane ze Spitzera: o pierwszej egzoplanecie podobnej do księżyca, o galaktyce w kształcie lekkiego miecza, gorącym jowiszu o nietypowym składzie chemicznym, mgławicy motylkowej i fuzji gwiazd neutronowych. Teraz opracowaliśmy listę najważniejszych odkryć tego obserwatorium.
Wielki Pierścień Saturna
Astronomowie od dawna są świadomi istnieniaNajwiększe pierścienie Saturna były jednak niedostępne dla naukowców z powodu braku sprzętu obserwacyjnego. Znajduje się w odległości do 160 milionów km od planety. Dla porównania, gdyby Saturn był koszykówką, pierścień ten przeszedłby w odległości dwóch trzecich boiska do koszykówki.
Sam pierścień składa się z najdelikatniejszego zimnego pyłu,blask, który zauważył Spitzer. Naukowcy uważają, że cząstki te pojawiły się w kosmosie po tym, jak duży meteoryt rozbił się na jednym z satelitów Saturna - Phoebe. Cząsteczki unosiły się z Księżyca i pozostawały w sferze grawitacji Saturna, tworząc zewnętrzny pierścień.
Egzoplanety TRAPPIST-1
Jednym z głównych odkryć Spitzera jest siedemegzoplanety naziemne w systemie TRAPPIST-1. Znajduje się zaledwie 40 lat świetlnych od Ziemi, podczas gdy spośród siedmiu planet wielkości naszej, co najmniej trzy mogą mieć warunki do powstania życia. Jedną z osobliwości tego systemu jest to, że wszystkie siedem jego planet, nazwanych od TRAPPIST-1b do -1h, znajdują się na orbicie w bezpośrednim sąsiedztwie gwiazdy i od siebie. Innymi słowy, mogłyby dobrze zmieścić się w przestrzeni między Merkurym a Słońcem.
Zdjęcie: Wiki
W badaniu systemu naukowcy odkryliże dwie planety TRAPPIST najbliżej gwiazdy obracają się dość blisko siebie, co pozwala im tworzyć potężne pływy. Siły pływowe są tak potężne, że mogą wspierać aktywność wulkaniczną na obu ciałach kosmicznych. To z kolei pozwala uratować atmosferę na obu planetach.
Teraz naukowcy kontynuują badania nad systemem TRAPPIST-1.
Fulereny w kosmosie
Fulereny są cząsteczkamizamknięta kula sześćdziesięciu atomów węgla. Jest to raczej niezwykła cząsteczka, której hipotetyczne istnienie odkryto dawno temu, ale naukowcom udało się ją zsyntetyzować dopiero w latach 80.
Zdjęcie: Wiki
Okazało się, że w kosmosie te kuliste cząsteczki pojawiają się niezależnie. W 2009 roku Spitzer odkrył spektralne ślady fulerenów wokół wygasłej gwiazdy, zmieniającej się w białego karła.
Bardzo stare i odległe czarne dziury
W centrum prawie każdej galaktyki znajdują sięsupermasywne czarne dziury. Za pomocą Spitzera naukowcom udało się wykryć niektóre z najbardziej odległych supermasywnych czarnych dziur, które znajdują się w odległości 13 miliardów lat świetlnych od Ziemi. Prawdopodobnie mogły pojawić się niecałe miliard lat po narodzinach Wszechświata.
Pierwsze bezpośrednie obserwacje egzoplanet
Spitzer stał się pierwszym odkrytym teleskopemświatło egzoplanetowe poza Układem Słonecznym. Do tego momentu naukowcy mogli je tylko pośrednio badać. To dzięki odkryciu dwóch gorących Jowiszów HD 209458b i TrES-r1 w 2005 r. Rozpoczęła się nowa era w badaniach egzoplanet i próbach analizowania innych galaktyk nie tylko przez istnienie dużych gwiazd lub czarnych dziur.
Zdjęcie: Wiki
Na początku 2020 r. Niezawodniepotwierdzono istnienie 4173 egzoplanet w 3 096 układach planetarnych, z czego 678 ma więcej niż jedną planetę. Ponadto jest jeszcze kilka tysięcy kandydatów na egzoplanety, jednak aby uzyskać status potwierdzonych planet, należy je ponownie zarejestrować za pomocą teleskopów naziemnych.
Światło młodych galaktyk
Dzięki Spitzer nie tylko można było znaleźćstarożytne czarne dziury, ale także najmłodsze we wszechświecie galaktyki. Ich światło trafiło także na Ziemię odpowiednio 13 miliardów lat, naukowcy mogą je obserwować w czasie, gdy mieli nie więcej niż 1 miliard lat - jest to niezwykle mały wiek dla obiektów tego typu. Bardzo ważne jest, aby naukowcy badali takie obiekty, ponieważ pozwala to zrozumieć naukę, że we wczesnych okresach powstawania galaktyk skład chemiczny materii był w przybliżeniu taki sam.
Zdjęcie: Wiki
Co więcej, wiek Drogi Mlecznej również wynosi około 13,2 miliarda lat, podczas gdy Ziemi około 4 miliardów lat.