Badanie przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu w Plymouth zidentyfikowało jeden nietypowy sposób rozprzestrzeniania się.
Autorzy porównali różne rodzaje materiałów syntetycznychliny powszechnie stosowane w przemyśle morskim. Wzięli liny o różnym włosiu, stopniu zużycia i materiale, aby oszacować, ile mikroplastiku wytworzyły poszczególne typy.
Wyniki pokazują, że nowe liny i te, którepracują już rok, mogą wrzucić do oceanu około 20 fragmentów mikroplastiku na każdy metr. Ale w miarę starzenia się liny mikroplastik odrywa się coraz łatwiej: liny, które służyły ponad dwa lata, zrzucały średnio około 720 fragmentów na metr, a te, które miały dziesięć lat lub więcej - 760 fragmentów na metr.
Długość liny podczas łowienia może sięgać 220 m, w zależności od typu jednostki i głębokości oceanu.
Ponadto autorzy modelowali, ile mikroplastikuwpada do oceanu, a na linę przykładana jest stała siła, na przykład w celu wyciągnięcia łodzi do wody. Okazało się, że jeśli lina jest stale ciągnięta, to mikroplastik uwalnia się bardziej. W efekcie 50 m nowej liny powstaje od 700 do 2000 sztuk, a podobna długość liny już używanej może oddzielić nawet 40 tysięcy fragmentów.
Czytaj więcej:
Pojawił się samolot z przegubowymi skrzydłami i ogonem. Może wystartować bez biegu
Rozwój sztucznej inteligencji osiągnął punkt krytyczny. Naukowcy proszą o przejęcie kontroli nad technologią
Рыба-вампир использует оригинальный способ перемещения в воде