Co to jest mikroplastik?
Części plastikowe mniejsze niż 5 mm nazywane są zwykle mikroplastikami (MP)
Dlaczego jest to problem?
Kiedy mikroplastiki są spłukiwane do ścieków, tak się nie dziejejest usuwany podczas oczyszczania ścieków i ostatecznie stwarza problemy dla środowiska. MP rozprzestrzeniły się po oceanie i całym środowisku. Obecnie można je znaleźć w oceanach i wodach przybrzeżnych, na wybrzeżach, na dnie morskim i na powierzchni morza.
Główne źródła mikrodrobin plastiku:
- wody rolnicze, miejskie i deszczowe;
- hodowla akwakultury;
- eksploatacja statków wycieczkowych;
- prace związane z wyrzucaniem do oceanów i gospodarką odpadami;
- w branży transportowej i rybackiej.
Dlaczego mikrodrobiny plastiku są problemem?
Mikroplastik pochodzi z różnych źródeł, m.inw tym z większych plastikowych resztek, które rozpadają się na mniejsze kawałki. Ponadto mikrokulki, rodzaj mikroplastiku, to bardzo małe kawałki wyprodukowanego plastiku polietylenowego, które są dodawane jako środki złuszczające do produktów zdrowotnych i kosmetycznych, takich jak niektóre środki czyszczące i pasty do zębów. Te maleńkie cząsteczki łatwo przechodzą przez systemy filtracji wody i przedostają się do oceanu.
Istnieje naukowa niepewność co dozagrożenia związane z mikroplastikami. Istnieją obawy, że mogą one mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzkie podczas poruszania się po morskiej sieci pokarmowej. Mikroplastiki pochłaniają i uwalniają chemikalia i szkodliwe zanieczyszczenia. Składniki plastiku lub toksyczne chemikalia zaabsorbowane przez plastik mogą z czasem gromadzić się i pozostawać w środowisku. Nie wiadomo, czy możesz być narażony na te zanieczyszczenia jedząc skażone owoce morza.
W przeciwieństwie do innych organicznych i nieorganicznychŚmieci morskie, tworzywa sztuczne i materiały syntetyczne są na ogół trwałe w środowisku, zachowując przy tym swoją biodostępność. Przedmioty z tworzyw sztucznych zazwyczaj rozkładają się na mniejsze i większe cząstki bez znaczącej degradacji chemicznej.
Jak pokazują obserwacje naukowców, w wodzie tecząstki nie utrzymują się przez długi czas: są zjadane przez zwierzęta morskie. Jak dowiedzieli się dwa lata temu kanadyjscy naukowcy, każdego roku średnio człowiek połyka od 40 do 60 tysięcy mikrocząstek plastiku - z wodą lub jedzeniem.
Zmiażdżyć niebezpieczeństwo, które zaczęło być eksplorowane zbyt późno
Mikrodrobiny plastiku nie są nowym problemem.Według Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska na przykład plastikowe mikrokulki pojawiły się po raz pierwszy w produktach higieny osobistej około 50 lat temu, a tworzywa sztuczne coraz częściej zastępują naturalne składniki. Jeszcze w 2012 r. kwestia ta pozostawała stosunkowo nieznana ze względu na dużą liczbę produktów zawierających mikrokulki z tworzywa sztucznego na rynku oraz brak świadomości ze strony konsumentów.
Ale w 2020 roku wszystko się zmieniło.
Ogólny trend na ekologię, wyznaczony pod koniec 2010 roku, skłonił ludzi do zastanowienia się nad problemem plastiku, a naukowców do zbadania kwestii wpływu produktów MP nie tylko na środowisko, ale także na nasze zdrowie.
Mikrodrobiny plastiku w łańcuchu pokarmowym
Na przykład ostatnie badanie wykazało, że rośliny uprawne mogą wchłaniać mikrodrobiny plastiku.
Naukowcy w to wierzyli przez dziesięcioleciacząsteczki plastiku były po prostu zbyt duże, aby przejść przez fizyczne bariery nienaruszonej tkanki roślinnej. Jednak nowe badanie podważa to założenie. Pęknięcia w bocznych korzeniach upraw sałaty i pszenicy mogą wchłaniać mikroplastiki z otaczającej gleby i wody. Można go przenieść z korzeni na jadalne części roślin.
Jeśli cząsteczki dostaną się do naszych upraw, dostaną się również do mięsa i produktów mlecznych.
Ponadto naukowcy uznali to za popularneowoce morza – krewetki, ostrygi i kraby – zawierają dużo cząstek mikroplastiku. Większość z nich znaleziono w sardynkach, podaje służba prasowa Uniwersytetu w Queensland. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie naukowym Environmental Science & Technologia.
Wszystkie badane przez naukowców próbki zawierały mikrocząstki szeroko stosowanego sztucznego polimeru, polichlorku winylu. W tym samym czasie polietylen osiągnął najwyższe stężenie w próbkach.
Analiza wykazała także, że najmniej plastiku stwierdzono w kalmarach i ostrygach – 0,04 i 0,07 mg, a najwięcej w sardynkach – 2,9 mg.
Wpływ pandemii koronawirusa
Pod koniec lipca ONZ opublikowała raport.Według niego pandemia doprowadziła do gwałtownego wzrostu zanieczyszczeń pochodzących z produktów jednorazowego użytku, takich jak plastikowe maski na twarz i butelki ze środkami do dezynfekcji rąk. Cały ten plastik może rozłożyć się na mikroplastik.
Zanieczyszczenie tworzywami sztucznymi było już jednym znajwiększe zagrożenia dla naszej planety jeszcze przed wybuchem koronawirusa. Nagły boom w codziennym stosowaniu niektórych produktów w celu zapewnienia ludziom bezpieczeństwa i powstrzymania chorób tylko pogarsza sytuację.
Pamela Coke-Hamilton, dyrektor Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju
Światu zostało już tylko 10 lat, aby osiągnąć cele Agendy Zrównoważonego Rozwoju ONZ 2030, które w 2015 roku przyjęło ponad 150 światowych liderów.
Wpływ na ludzi: nie w pełni zrozumiały, ale już budzi obawy
Każdy, kto mieszka w rozwiniętych i rozwijających siękrajów w 2019 r. niemal nieuchronnie trafia na plastik: zakrywa puszki, jest wyprany z pojemników do przechowywania, chowa się w kurzu domowym i znajduje się w zabawkach, elektronice, szamponie, kosmetykach i wielu innych towarach. Służy do produkcji tysięcy jednorazowych przedmiotów, od torebek spożywczych po widelce i opakowania po cukierkach.
Ale wiele osób nie wie, że robimy więcej,niż tylko używanie plastiku. My też to połykamy. Kiedy zjesz kawałek jedzenia lub nawet wypijesz łyk wody, prawie na pewno razem z nim pojawią się maleńkie drobinki plastiku. Te wszechobecne fragmenty znane są jako mikrodrobiny plastiku.
W przypadku wdychania lub połykania mikroplastikówmoże ulegać bioakumulacji i wykazywać lokalną toksyczność cząstek stałych, wywołując lub wzmacniając odpowiedź immunologiczną. Toksyczność chemiczna może wynikać z lokalnego wymywania składników monomerowych, dodatków endogennych i zaadsorbowanych zanieczyszczeń środowiskowych.
Według badań przeprowadzonych przez naukowców, przewlekłyekspozycja jest szczególnie niebezpieczna ze względu na możliwy efekt kumulacyjny. Będzie to również zależne od dawki i obecnie nie ma wiarygodnej podstawy dowodowej dla poziomów narażenia. Chociaż mikrodrobiny plastiku mogą wpływać na zdrowie człowieka, kluczowa jest ocena aktualnego narażenia i poziomów obciążenia. Informacje te posłużą jako wytyczne dla przyszłych badań nad potencjalnymi mechanizmami toksyczności, a tym samym możliwymi skutkami zdrowotnymi.
Ponieważ badania nad mikrodrobinami plastiku są tak nowe, nie ma jeszcze wystarczających danych, aby dokładnie określić, w jaki sposób wpływają one na ludzkie zdrowie.
Ale nie może być żadnego efektu wpadnięcia worganizm takiej obcej substancji. Jest prawdopodobne, że połknięcie mikrodrobin plastiku może dodatkowo narazić nas na działanie substancji chemicznych zawartych w niektórych tworzywach sztucznych, o których wiadomo, że są szkodliwe.
Jakie zanieczyszczenia budzą największe obawy podczas pracy z mikrodrobinami plastiku?
Niektóre składniki plastiku lub toksyczne chemikalia wchłaniane przez plastik są szkodliwe, w tym:
- dioksyna;
- trwałe zanieczyszczenia organiczne (POP);
- polibromowane etery difenylowe (PBDE);
- polichlorowane bifenyle (PCB);
- wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA).
Te chemikalia są kojarzone z wielomaproblemy zdrowotne, w tym uszkodzenia układu rozrodczego i otyłość oraz problemy, takie jak problemy z narządami i opóźnienia rozwojowe u dzieci.
Co już wiadomo o wpływie mikrodrobin plastiku na człowieka
Istnieją dowody, przynajmniej u zwierząt,że mikroplastiki mogą przenikać przez twardą membranę, która chroni mózg przed wieloma ciałami obcymi dostającymi się do krwiobiegu. Istnieją dowody na to, że matki mogą przenosić mikroplastik przez łożysko do rozwijającego się płodu, wynika z badań, które nie zostały jeszcze opublikowane, ale zostały zaprezentowane na wiosennej konferencji w Rutgers Center for Environmental Sustainability.
Niektóre z tych mikroplastikowych cząstekmoże potencjalnie wypłukiwać bisfenol A i ftalany. Wiadomo, że bisfenole wpływają na hormony, a istnieją badania łączące ich działanie ze zmniejszoną płodnością u mężczyzn i kobiet. Wiadomo również, że ftalany zaburzają poziom hormonów, a ich prenatalna ekspozycja wiąże się ze spadkiem testosteronu u potomstwa płci męskiej.
Styren, kolejna substancja chemiczna występująca w tworzywach sztucznych i niektórych opakowaniach żywności, jest również powiązany z wieloma problemami zdrowotnymi, w tym problemami z układem nerwowym, utratą słuchu i rakiem.
Mogą się również gromadzić cząsteczki mikroplastikupolichlorowane bifenyle (PCB), inne chemikalia, które są powiązane ze szkodliwymi skutkami dla zdrowia, w tym różnymi rodzajami raka, osłabionym układem odpornościowym, problemami z reprodukcją i innymi. Kiedy te chemikalia są w nas, nawet małe dawki mogą mieć wpływ.
Jakie działania podejmujemy teraz i czego można się spodziewać w przyszłości?
W 2018 r. Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) wydała oświadczenie, w którym zaleca rodzinom zmniejszenie narażenia na te chemikalia.
„Produkty z tworzyw sztucznych nigdy nie miały byćaby wejść do naszych oceanów ”- powiedział Stowarzyszenie Przemysłu Tworzyw Sztucznych (PLASTICS) w oświadczeniu dla Consumer Reports. Dodał, że badania nie wykazały „znaczących skutków zdrowotnych mikroplastików”, ale zgodził się, że potrzebne są dalsze badania.
American Chemicals Council, inne branżeGrupa powiedziała Consumer Reports, że tworzywa sztuczne stosowane w opakowaniach do żywności muszą spełniać surowe normy bezpieczeństwa FDA.
Aby pomóc ocenić bezpieczeństwo naszej żywnościproduktów, FDA dokonuje przeglądu informacji na temat bezpieczeństwa materiałów opakowaniowych żywności, w tym informacji o tym, czy niewielkie ilości substancji mogą potencjalnie przedostać się do zawartości opakowania. Dzięki starannej analizie eksperci ds. zdrowia z FDA ustalili, że produkty te są bezpieczne dla ich zamierzonego zastosowania.
Amerykańska Rada Chemii
Ale nie wszyscy zgadzają się, że kontrola jest wystarczająca.Firmy mogą oznaczać substancje mające kontakt z żywnością jako ogólnie uznawane za bezpieczne (GRAS), bez przedstawiania FDA zweryfikowanych dowodów bezpieczeństwa, co zostało wcześniej uznane przez Consumer Reports za substancję mogącą narażać konsumentów na ryzyko. W raporcie AAP z 2018 r. skrytykowano długą listę chemikaliów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. W tym raporcie Myers twierdzi, że substancje te powinny podlegać bardziej rygorystycznym regulacjom.
Naukowcy szacują, że 1,3 miliarda ton plastikuwyląduje w środowisku – zarówno na lądzie, jak i w oceanie – do 2040 r., o ile nie zostaną podjęte działania na całym świecie. Prognozy te opierają się na globalnym modelu skali problemu plastiku na następne 20 lat.
Naukowcy zbadali również ilośćodpady tworzyw sztucznych i procesy ich akumulacji w środowisku i stwierdziła, że stopień oczyszczenia obecnych filtrów w ogóle nie odpowiada poziomowi zanieczyszczeń mikroplastikiem w środowisku.
Kto jest szczególnie zagrożony?
Możesz być zagrożony, jeśli pracujesz:
- w fabrykach produkujących tworzywa sztuczne lub wyroby z tworzyw sztucznych;
- w oczyszczalniach ścieków, oczyszczalniach ścieków lub zakładach akwakultury;
- na statku wycieczkowym, żegludze morskiej lub hodowli ryb.
Możesz również być zagrożony, jeśliużywaj niektórych past do zębów lub produktów do pielęgnacji skóry z plastikowymi mikrokulkami. To samo dotyczy kosmetyków dekoracyjnych, niektórych dodatków - zwłaszcza brokatu. Ponadto możesz być narażony na kontakt z parlamentarzystami podczas odwiedzania plaż, wybrzeży, pływania w oceanie lub wodach przybrzeżnych.
Jak minimalizować ryzyko?
- Nie podgrzewaj żywności w plastiku.Wiadomo, że podgrzany plastik przedostaje się do żywności. Amerykańska Akademia Pediatrii również zaleca, aby nie wkładać plastiku do zmywarki.
- Unikaj używania plastikowych pojemników na żywność. Mogą one zawierać ftalany, styren i bisfenole. Jeśli te produkty są oznaczone jako „biologiczne” lub „zielone”, nie zawierają BPA. Ale nie jest faktem, że takie pojemniki nie zawierają innych rodzajów plastiku.
- Staraj się nie jeść żywności owiniętej w folię.
- Zminimalizuj kurz domowy.Może narazić ludzi na działanie substancji chemicznych, w tym ftalanów, per- i polifluoroalkilów oraz środków zmniejszających palność.
- Całkowicie ogranicz zużycie plastiku – być może zmniejszy to ślad plastiku w środowisku, co również szkodzi ludziom.
Czytaj także
- Stworzył sposób na zwalczenie pasożytów poprzez blokowanie wszystkich szlaków ich metabolizmu
- Po wprowadzeniu rosyjskiej szczepionki u ochotników stwierdzono 144 skutki uboczne
- Opublikował pierwsze testy szybkości internetu Starlink