- Życie na Wenus
Grupa astronomów z Uniwersytetu w Cardiff opublikowała wyniki analizy danych.
Obraz radarowy powierzchni Wenus
Co to jest fosfina?
Fosfina jest gazem, uwalnia się z fosforkówmagnez, aluminium i cynk, stosowany jest w praktyce fumigacji pomieszczeń, produktów i surowców przed szkodliwymi stawonogami, a także do zwalczania szkodliwych gryzoni. Czysta fosfina jest bezwonna, natomiast próbki produktu technicznego mają nieprzyjemny zapach, podobny do zapachu zgniłej ryby (czosnku).
Fosfina jest bardzo trująca. Wpływa przede wszystkim na układ nerwowy, zaburza metabolizm, a także wpływa na naczynia krwionośne, narządy oddechowe, wątrobę i nerki.
Ale w 2019 roku grupa naukowców korzystającychmodelowanie komputerowe dowiodło, że na planetach z litym rdzeniem fosfina nie może powstawać inaczej niż w wyniku działalności organizmów żywych. To pozwala nam przypisać to biosygnaturom - śladom, na podstawie których astronomowie oceniają obecność życia w kosmosie. Należą do nich na przykład tlen, ozon i metan.
Na Wenus znaleziono gaz fosforowodorowy. Co to znaczy?
Organizmy lądowe oddychające tlenem nieprodukują fosfinę i nie potrzebują jej do przeżycia. Ale są też organizmy beztlenowe – na przykład bakterie kwasu mlekowego i masłowego. Mogą istnieć w środowisku całkowicie pozbawionym tlenu.
Obecnie wiadomo, że dziewięć grup bakteriiżywią się fosforem, ekstrahując go przez rozszczepianie związków fosforoorganicznych i wytwarzając fosfinę. Ale kiedyś mogło być ich znacznie więcej. Nawet 2,5 miliarda lat temu na Ziemi było bardzo mało tlenu.
Jeśli fosfina powstaje w wystarczających ilościach(na przykład tak samo jak metan na Ziemi) można go wykryć w atmosferze z odległości do 16 lat świetlnych. Oczywiście nie bezpośrednio, ale z wykorzystaniem danych spektroskopowych.
Gazy tworzące atmosferę planetywpływają na widmo jego promieniowania. Różne cząsteczki absorbują światło na różne sposoby. Badając pewne części widma za pomocą radioteleskopów, można rozróżnić wibracje, które odpowiadają pochłanianiu światła przez określone cząsteczki. To rodzaj molekularnego odcisku palca.
Cząsteczki fosfiny można było wykryć tylko za pomocąprzy użyciu techniki, która odbiera długość fali w zakresie około milimetra. W tym celu naukowcy wykorzystali w Stanach Zjednoczonych teleskop Jamesa Clarka Maxwella - największy teleskop operujący falami o długości poniżej milimetra, a także kompleks radioteleskopów zlokalizowanych na chilijskiej pustyni Atakama.
Więc jest życie na Wenus?
Nie. Naukowcy stwierdzili, że obecność gazu niekoniecznie oznacza, że na Wenus istnieją oznaki życia, ale nie wykluczono takiej możliwości.
Biorąc pod uwagę to, co obecnie wiemy o Wenus,najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem obecności fosfiny, niezależnie od tego, jak fantastycznie to brzmi, jest życie. Więcej danych na temat możliwego życia na Wenus może dostarczyć stacja międzyplanetarna Venera-D, której wystrzelenie planowane jest na lata 2029–2031.
Sarah Seager, planetolog
Większość naukowców uważa Wenus za nieodpowiednią do życia ze względu na jej wysoką temperaturę (ponad +460°C), ciśnienie powierzchniowe (92 razy wyższe niż ziemskie) oraz skład chemiczny atmosfery.
W górnych warstwach istnieje jednak taka możliwość.atmosfera (gdzie ciśnienie atmosferyczne i temperatura są już praktycznie takie same jak na powierzchni Ziemi) – to tam naukowcy znaleźli fosfinę. Ta teoria nie jest nowa, w 2002 roku naukowcy Dirk Schulze-Makush i Louis Irwin sugerowali obecność substancji chemicznych w obłokach Wenus, co może być wynikiem aktywności organizmów żywych. W sierpniu 2020 r. naukowcy z Massachusetts Institute of Technology zaproponowali również scenariusz, zgodnie z którym życie na Wenus może stabilnie istnieć w chmurach na wysokości od 48 do 60 km.
Czy fosfinę znaleziono tylko na Wenus?
Nie, byli inni.W 2004 roku w marsjańskiej atmosferze znaleziono ślady metanu (CH4). Co więcej, według obliczeń, jego ilość musi być stale uzupełniana, w przeciwnym razie pod wpływem promieniowania kosmicznego metan szybko zniknąłby z atmosfery. A w 2019 r. łazik Curiosity NASA był w stanie potwierdzić, że jedna miliardowa atmosfery Marsa to rzeczywiście metan.
Z drugiej strony jego źródło jest niejasne.Metan może być wytwarzany przez bakterie podczas oddychania, ale może również pochodzić z procesów geologicznych - kiedy skały i woda wchodzą w interakcje. Według jednej z wersji gaz może znajdować się głęboko pod powierzchnią Czerwonej Planety, co jakiś czas wydostając się na zewnątrz. To może wyjaśniać, dlaczego poziomy gazów zmieniają się, ale wcale nie spadają.
- Pozaziemskie mikroorganizmy z asteroidy
Rosyjscy naukowcy znaleźli w meteorycie Orgailskamieniałe starożytne mikroorganizmy, które mogły istnieć w czasie powstania Układu Słonecznego, czyli przed powstaniem Ziemi. Mówił o tym Alexey Rozanov, akademik Rosyjskiej Akademii Nauk i dyrektor naukowy Sektora Astrobiologii Wspólnego Instytutu Badań Jądrowych.
Jaki rodzaj meteorytu Orgeil?
Orgueil to meteoryt, w który spadłFrancja w 1864 r. Znany jest z tego, że zawierał węglowodany przypominające budową wosk pszczeli, a także inkluzje podobne do jednokomórkowych alg, które istniały na Ziemi około 600 milionów lat temu. Kamień został zbadany w 1868 roku przez francuskiego chemika P. Barlelota.
Zdjęcie: Narodowy Muzeum zNaturalnyHistoria
Co teraz wiadomo o Orgail?
Akademik RAS i lider naukowy sektoraAstrobiologia w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych Aleksiej Rozanow jakiś czas temu brał udział w badaniach Orheia. W jego ramach naukowcy z Instytutu Paleontologicznego Rosyjskiej Akademii Nauk i ZIBJ oraz amerykański akademik Richard Hoover za pomocą mikroskopów elektronowych wykonali zdjęcia skamieniałych mikroorganizmów znalezionych wewnątrz meteorytu, zbadali je i doszli do wniosku, że mogą istniały przed powstaniem Ziemi.
Według naukowca planowany jest album ze zdjęciamipremiera w listopadzie. Skoncentruje się na różnorodności skamieniałości znalezionych wewnątrz meteorytu Orgei, który spadł we Francji w 1864 roku. Ślady materii organicznej w tym ciele zaczęły znajdować się niemal natychmiast po jego upadku, ale nie wierząc własnym oczom i naukowym ideom tamtych czasów, naukowcy tłumaczyli to nieuczciwością kolegów.
Wiele już wtedy stwierdzono, jednak ze strachu nie interpretowano tego w taki sposób, aby nie straszyć ludzi.
Aleksiej Rozanow, akademik Rosyjskiej Akademii Nauk, dyrektor naukowy sektora astrobiologii we Wspólnym Instytucie Badań Jądrowych
Naukowcy z Instytutu PaleontologicznegoRosyjska Akademia Nauk i Wspólny Instytut Badań Jądrowych wykonały wysokiej jakości obrazy pozaziemskich mikroorganizmów za pomocą mikroskopu elektronowego. Współautorem pracy jest amerykański akademik Richard Hoover.
Rozanov powiedział, że znaleziono ślady materii organicznejwe wszystkich chondrytach węglowych - meteorytach, które powstały z pierwotnej materii Układu Słonecznego i prawdopodobnie istniały wcześniej. Dokładny wiek Orgei nie jest znany. Naukowcy nie wykluczają, że może być bardzo stara.
Jednocześnie, gdzie i jak powstało życie, jeśli istniało przed pojawieniem się Ziemi, nadal nie wiedzą.
Jak wyjaśnił agencji młodszy badaczPracowni Biologii Radiacyjnej Sekcji Astrobiologii Wspólnego Instytutu Badań Jądrowych Michaiła Kaprałowa, wśród śladów mikroorganizmów znaleziono skamieniałą magnetotaktykę - mikroorganizmy, które mogły powstać tylko na przedmiocie z polem magnetycznym i wodą, czyli na planety, a nie na komecie lub w jej wnętrzu.
Ponadto znaleźli skamieniałości podobne dokokoidalne, pręcikowe i nitkowate formy prokariotów, akritarchów, protistów, pęcherzyków płucnych, pancernych ameb. Ostatnie odkrycia obejmują odkrycie śladów jednokomórkowych alg w meteorycie.
Śladów życia naukowcy szukają nie na powierzchni meteorytów, gdzie mogło ono zostać przyniesione po upadku na Ziemię, ale na wewnętrznych bruzdach tych ciał.
Przynajmniej pokazujemy – a wiadomo to od ponad 20 lat – że w kosmosie istnieje życie, a przynajmniej istniało.
Michaił Kaprałow, młodszy badacz, Laboratorium Biologii Radiacyjnej, Sekcja Astrobiologii, Wspólny Instytut Badań Jądrowych
Dlatego naukowcy dochodzą do wniosku, żeIstnieje (lub istniało) życie poza Ziemią, przynajmniej mikroskopijne. Pozostaje jednak kilka nierozwiązanych pytań: nie wiadomo, skąd pochodzi Orgey, w jakim jest wieku i gdzie dokładnie „otrzymał” mikroorganizmy.
Czytaj także
Badania: Ziemia nie rozgrzała się tak intensywnie w ciągu ostatnich 10 milionów lat
W 3. dniu choroby większość pacjentów z COVID-19 traci zmysł węchu i często cierpi na katar
Naukowcy odkryli, dlaczego dzieci są najbardziej niebezpiecznymi nosicielami COVID-19