Ogólna nazwa raka diabła tasmańskiego to DFTD. Wcześniej odkryto dwie jego odmiany: DFT1 i DFT2.
Dystrybucja DFT1 i drugiej odmiany DFT2doprowadziło diabły tasmańskie na skraj wyginięcia. Choroba zaczęła rozprzestrzeniać się wśród małych drapieżników torbaczy około połowy lat 90. XX wieku, niszcząc do 95% ich populacji w ciągu ostatnich 20 lat.
Cztery lata temu Elizabeth Murchison, profesorz Uniwersytetu Cambridge w Wielkiej Brytanii wraz ze współpracownikami odkryła, że w rzeczywistości istnieją dwa typy nowotworów DFTD, DFT1 i DFT2, które rozprzestrzeniają się równolegle. Stało się to punktem wyjścia do bardziej szczegółowego zbadania typów chorób: wysunięto hipotezę, że jest ich więcej niż dwa.
Aby odpowiedzieć na te pytania, biolodzy zebrali iprzeanalizowali genomy ponad 600 próbek nowotworu DFT1 odzyskanych z ciał diabłów w latach 2003–2018. W rezultacie okazało się, że nie ma dwóch, ale pięć typów nowotworu DFT1. Dwa z nich, oznaczone jako D i E, rozprzestrzeniły się jedynie wśród niewielkiej liczby zwierząt, po czym wyginęły, natomiast pozostałe trzy, A, B i C, nadal rozprzestrzeniają się w różnych regionach Tasmanii. Trzy ostatnie okazały się najbardziej zabójcze: aż 99% diabłów tasmańskich padło z powodu tych gatunków.
Dalsze badania odmian choroby,Zespół ma nadzieję, że pomoże nam to zrozumieć, jak chronić ocalałe drapieżniki torbacze przed infekcją DFTD, a także opracować skuteczne metody leczenia.
Czytaj także
Znaleziono rzekome królestwo zaginionych Hetytów. Co odkryli archeolodzy?
Naukowcy zbadali, w jaki sposób COVID-19 jest przenoszony w pomieszczeniach
Od 1 stycznia wszystkie smartfony muszą mieć 16 rosyjskich aplikacji