Gwiazdy nie są sobie równe. Obejmują szeroki zakres rozmiarów, wieku i temperatur, począwszy od miniatur
Aby lepiej zrozumieć gwiazdy i ewolucję gwiazd,Space Telescope Science Institute (STScI) w Baltimore w stanie Maryland rozpoczął ambitny nowy projekt z Kosmicznym Teleskopem Hubble'a NASA o nazwie ULLYSES (Ultraviolet Legacy Library of Young Stars as Essential Standards).
Umożliwi to stworzenie swego rodzaju indeksu gwiazd w karcie UVusystematyzować duży zbiór danych. Wrażliwość Hubble'a na światło ultrafioletowe sprawia, że jest to jedyne obserwatorium zdolne obecnie do badania gwiazd w tych długościach fali światła. Młode gwiazdy o małej masie i masywne gwiazdy-potwory emitują dużo energii w świetle UV.
ULLYSES to największy program obserwacyjnyHubble’a w całej swojej historii. Na żaden inny program nie poświęcono tyle czasu. W recenzji uwzględnionych zostanie ponad 300 gwiazdek. Światło ultrafioletowe (UV) wybranych gwiazd wykorzystuje się do stworzenia biblioteki widmowych „szablonów” młodych gwiazd o małej masie z ośmiu obszarów gwiazdotwórczych Drogi Mlecznej, a także w pełni dojrzałych gwiazd o dużej masie w pobliskim karle galaktyki, w tym Obłoki Magellana.
To naziemne teleskopowe zdjęcie BolszojObłok Magellana (LMC), galaktyka satelitarna naszej Drogi Mlecznej. Galaktyka jest jednym z kilku wybranych celów nowej inicjatywy Kosmicznego Teleskopu Hubble'a należącej do NASA, zwanej ULLYSES (Biblioteka Młodych Gwiazd UV jako podstawowe standardy). Program analizuje ponad 300 gwiazd, aby stworzyć katalog światła ultrafioletowego i uchwycić różnorodność gwiazd, od młodych po starsze. Celem programu jest umożliwienie astronomom lepszego zrozumienia narodzin gwiazd i ich powiązania ze wszystkim, od planet po powstawanie i ewolucję galaktyk. LMC zawiera gorące, masywne niebieskie gwiazdy o prymitywnym składzie wczesnych galaktyk, dzięki czemu astronomowie mogą uzyskać wgląd w to, jak ich wypływy mogły wpłynąć na wczesną ewolucję galaktyk miliardy lat temu. Docelowe gwiazdy pochodzą z archiwalnych obserwacji Hubble'a (żółte kółka) i nowych obserwacji (niebieskie kółka) z programu ULLYSES. Źródło: NASA, ESA, J. Roman-Duval (STScI), program ULLYSES i R. Gendler.
„Jednym z kluczowych celów ULLYSES jest formacjakompletna próbka referencyjna, której można użyć do tworzenia bibliotek widmowych. ULLYSES pomoże astronomom na całym świecie w przyszłych badaniach ”- podsumowuje kierownik programu Julia Roman-Duval z STScI.
Obecnie Instytut zapewniaspołeczność astronomów, pierwsza seria obserwacji ULLYSES. Wczesne cele projektu to gorące, masywne niebieskie gwiazdy w kilku pobliskich galaktykach karłowatych.
To naziemne teleskopowe zdjęcie MalyiObłok Magellana (SMC), galaktyka satelitarna naszej Drogi Mlecznej. Galaktyka jest jednym z kilku wybranych celów nowej inicjatywy Kosmicznego Teleskopu Hubble'a należącej do NASA, zwanej ULLYSES (Biblioteka Młodych Gwiazd UV jako podstawowe standardy). Program analizuje ponad 300 gwiazd, aby stworzyć katalog światła ultrafioletowego i uchwycić różnorodność gwiazd, od młodych po starsze. Celem programu jest umożliwienie astronomom lepszego zrozumienia narodzin gwiazd i ich powiązania ze wszystkim, od planet po powstawanie i ewolucję galaktyk. SMC zawiera gorące, masywne niebieskie gwiazdy podobne do prymitywnego składu wczesnych galaktyk, dzięki czemu astronomowie mogą uzyskać wgląd w to, jak ich wypływy mogły wpłynąć na wczesną ewolucję galaktyk miliardy lat temu. Docelowe gwiazdy pochodzą z archiwalnych obserwacji Hubble'a (żółte kółka) i nowych obserwacji (niebieskie kółka) z programu ULLYSES. Źródło: NASA, ESA, J. Roman-Duval (STScI), program ULLYSES i S. Guizar.
Celem programu jest dać astronomom więcejpełne zrozumienie narodzin gwiazd i ich związku ze wszystkim, od planet po powstawanie i ewolucję galaktyk. Astronomowie chcą wiedzieć, jak młode gwiazdy o małej masie wpływają na ewolucję i skład planet, które powstają wokół nich. Intensywne promieniowanie ultrafioletowe rozbija cząsteczki i przenika do dysków okołogwiazdowych, w których powstają planety, wpływając na ich skład chemiczny. Ma to bezpośredni wpływ na możliwość zamieszkania na planetach.
Pracownicy naukowi i techniczni STScI opracowują oprogramowanie zapewniające społeczności astronomicznej szeroki dostęp do biblioteki.
Program ULLYSES buduje dziedzictwo na przyszłość, tworząc kompleksową bazę danych, którą astronomowie będą wykorzystywać do badań w nadchodzących dziesięcioleciach.
Czytaj także
Coroczna misja w Arktyce dobiegła końca, a dane są rozczarowujące. Co czeka ludzkość?
Zobacz najbliższe ujęcia powierzchni Słońca
Starożytna skamielina z Afryki ujawnia, jak dinozaury przemierzały oceany