Zespół naukowców z Uniwersytetu w Zurychu po raz pierwszy wykorzystał symulację na superkomputerze CSCS Piz Daint
Naukowcy wyjaśnili, że podczas spalania drewnaz produktów ropopochodnych lub innych materiałów organicznych cząsteczki sadzy składające się z węgla są uwalniane do atmosfery. Ta sadza jest uważana za drugi najważniejszy czynnik antropogeniczny wpływający na klimat. Cząsteczki sadzy w atmosferze pochłaniają promieniowanie słoneczne o krótkich falach, przyczyniając się w ten sposób do globalnego ocieplenia.
Zespół odkrył, że gdy cząsteczki sadzyw połączeniu z ozonem lub kwasem siarkowym zmieniają się ich właściwości fizyczne i chemiczne. Cząstki starzejące się w ozonie tworzą jądra kondensacji w niższych warstwach atmosfery, co przyczynia się do tworzenia chmur. Jednak w wyższych warstwach atmosfery cząsteczki sadzy działają jak rdzenie lodowe.
Stało się znane, gdy w Ałtaju zniknęły lasy
W tych symulacjach rozwój cząstek aerozolułączy się z fizyką tworzenia się chmur w informatyce interaktywnej. Jest to złożony proces, który wymaga więcej czasu niż konwencjonalne modelowanie klimatu. Modelowanie sadzy wykazało, że w miarę podwajania się poziomu dwutlenku węgla w atmosferze w porównaniu z czasami przedindustrialnymi, będzie powstawać mniej nisko położonych chmur.
Jednocześnie prowadzi do wysokiego stężenia sadzywięcej chłodzenia na szczycie chmur, co powoduje mieszanie się bardziej suchego powietrza powyżej. „Chmury te następnie parują szybciej, zwłaszcza w cieplejszym klimacie. Szybsze parowanie pozostawia mniej niskich chmur, a więcej promieniowania krótkofalowego uderza w ziemię i ją ogrzewa ”.
Czytaj także
Coroczna misja w Arktyce dobiegła końca, a dane są rozczarowujące. Co czeka ludzkość?
Zobacz najbliższe ujęcia powierzchni Słońca
Koronawirusy nauczyły się naśladować ludzkie białka odpornościowe i oszukiwać organizm