Co to są „pożary zombie”
Duży pożar torfu w lesie sosnowym Suzunsky, który jest częścią
Pożary torfowisk nazywane są „pożarami zombie”ponieważ są niezwykle trudne do ugaszenia nawet w trudnych warunkach Syberii. Faktem jest, że pod ziemią torf tli się na głębokości co najmniej 10 cm, co oznacza, że pożary te są w stanie przetrwać jesienne deszcze i mroźne zimy.
Ponadto problem zaostrza się o wiele więcejczynniki. Na przykład fakt, że torfowisko otoczone jest setkami tysięcy hektarów lasów sosnowych. Warunki w takich regionach są teraz bardziej suche z powodu częstych susz.
Do czego doprowadzą „ognie zombie”?
Dlatego też, jeśli „ognie zombie” nie zostaną ugaszone,może powodować jeszcze większe problemy na wiosnę - sucha trawa będzie się tlić i zapalać. Latem doprowadzą do pożarów lasów na dużą skalę, gdy suche drzewa łatwo się zapalą, a ogień rozprzestrzeni się dalej na Syberię.
Grigorij Kuksin, szef jednostki straży pożarnej lasów Greenpeace w Rosji, która walczy z „pożarami zombie”, w wywiadzie dla AFP nazwał je „bombą klimatyczną”.
Katastrofa klimatyczna
Borealne lasy otaczające duże szerokości geograficzneobszary, torfowiska i tundra mają wyższą koncentrację węgla. Podczas spalania emituje do atmosfery ogromne ilości dwutlenku węgla (CO2). Emisje CO2 prowadzą do coraz bardziej aktywnego ocieplenia planety. To z kolei prowadzi do poważniejszych konsekwencji kryzysu klimatycznego, w tym susz. Okazuje się błędne koło - im więcej torfowisk i lasów borealnych płonie, tym bardziej planeta się nagrzewa, co stwarza idealne warunki do nowych pożarów.
Należy zauważyć, że torfowiska na północypółkule zawierają więcej węgla niż wszystkie lasy deszczowe na świecie razem wzięte. Gdyby zostały spalone, ogromna ilość CO2, która byłaby w atmosferze, natychmiast zniszczyłaby wszystkie wysiłki związane z kontrolą emisji, czyniąc je bezużytecznymi.
Jak zauważył Grigorij Kusin, „walczymy zarówno z konsekwencjami zmian klimatycznych, jak iz samą ich przyczyną”.
Jednak to nie jest cały problem.Faktem jest, że to torfowiska syberyjskie i arktyczne, pochłaniające i magazynujące ogromne ilości węgla, odgrywają ważną rolę w utrzymaniu bilansu węglowego na Ziemi. Zasadniczo torfowiska to ekosystemy podmokłe, w których węgiel akumuluje się przez długi okres czasu , który jest usuwany z atmosfery w postaci dwutlenku węgla. W ciągu ostatnich tysiącleci torfowiska przyczyniły się do ochłodzenia klimatu poprzez zmniejszenie stężenia dwutlenku węgla w atmosferze.
Wyniki niedawnego międzynarodowego badania opublikowanego w czasopiśmieListy z badań środowiskowych, zwrócił uwagę na niebezpieczeństwo „pożarów zombie”.Naukowcy dostarczyli dodatkowych dowodów na to, że ochrona i odtwarzanie borealnych torfowisk może być ważnym narzędziem łagodzenia zmian klimatu na północy. Zespół naukowców pod kierownictwem Manuela Helbiga podkreślił, że ochrona i odbudowa torfowisk może przeciwdziałać ociepleniu klimatu zarówno w skali globalnej, jak i regionalnej.
Walka z ogniem
Ochotnicy, którzy walczą„pożary zombie” Podkreślają, że to brudna robota. Poza tym jest to bardziej złożone niż walka ze zwykłymi pożarami lasów. Według koordynatorki Greenpeace, Ekateriny Grudininy, aby ugasić bagno, należy napełnić je wodą i mieszać ziemię, aż powstanie płynna pasta.
Następnie temperaturę usuwa się z podziemnej warstwy torfu. Jeśli temperatura pozostaje zbyt wysoka, ochotnicy rozpoczynają wyczerpujący proces od nowa.
Według programu Unii Europejskiej dsOrganizacja Earth Observation donosi, że pożary na kole podbiegunowym, które miały miejsce latem 2020 r., pobiły zeszłoroczny rekord emisji dwutlenku węgla. Powód jest prosty: region w dalszym ciągu popada w ruinę szybciej niż reszta świata.
W czerwcu Wierchojańsk, miasto za kołem podbiegunowym,osiągnął temperaturę 38 stopni Celsjusza. To bezprecedensowo wysoki poziom w regionie. Od początku roku w Rosji spalono około 19 milionów hektarów. W sumie obszar pożarów przekracza terytorium Grecji.
Arktyka płonie zupełnie inaczej
Od dawna wiadomo, że latem w Arktyce okresowo pojawiają się pożary. Jednak w 2020 roku wszystko się zmieniło. Jak?
Po pierwsze, sezon pożarów w ArktyceRok 2020 rozpoczął się dwa miesiące wcześniej. Ponadto, zdaniem ekspertów, zasięg pożarów był bezprecedensowy. W badaniu opublikowanym w zbadali procesy klimatyczne regionu oraz rodzaj i skalę pożarów.Nature Geoscience.
„Ale to nie tylko liczbawypalonych terenów ”, wyjaśnia dr Merritt Turecki, współautor badania i ekolog od ognia i wiecznej zmarzliny z University of Colorado w Boulder. „Istnieją inne trendy, które zauważyliśmy podczas analizy danych satelitarnych. Wyraźnie pokazują, jak zmienia się reżim pożarów arktycznych i co to oznacza dla naszej klimatycznej przyszłości ”.
W komentarzu zwrócono uwagę na dwie nowe funkcjePożary Arktyki w tym roku. Po pierwsze, istnieje powszechność „pożarów zombie”. Pożary z poprzedniego sezonu wegetacyjnego mogą tlić się w bogatym w węgiel torfie pod ziemią przez zimę, a następnie ponownie wybuchnąć na powierzchni, gdy na wiosnę zrobi się cieplej.
„Niewiele wiemy o skutkach pożarów w Arktyce,- zaznaczył Turecki - poza tym, że odzwierciedlają dynamikę systemu klimatycznego i mogą oznaczać, że silne pożary w ciągu jednego roku przygotują grunt pod kolejne pożary latem przyszłego roku.
Po drugie, nowe pożarykrajobrazy ognioodporne. Ponieważ tundra na dalekiej północy staje się coraz gorętsza i bardziej sucha pod wpływem cieplejszego klimatu, zaczynają się zapalać rodzaje roślinności, które zwykle nie są uważane za „potencjalne paliwo”. Mówimy o krzewach karłowatych, turzycy, trawie, mchu, a nawet torfie powierzchniowym. Mokre krajobrazy, takie jak bagna i bagna, również stają się podatne na ogień.
Co czeka ludzkość?
Zespół naukowców monitorował aktywność pożaru wRosyjska Arktyka w czasie rzeczywistym przy użyciu różnych urządzeń satelitarnych i teledetekcyjnych. Podczas gdy pożary wiecznej zmarzliny na Syberii na południe od Arktyki nie są rzadkością, zespół odkrył, że lata 2019 i 2020 wyróżniały się jako ekstremalne pod względem płonących rekordów. Ponadto pożary znajdowały się za kołem podbiegunowym, w regionie, o którym wcześniej wiadomo, że nie przyczynia się do długotrwałych pożarów.
W rezultacie, jak główny autor dr.Jessica McCarthy, geograf i naukowiec zajmujący się pożarami na Uniwersytecie w Miami, „Pożary arktyczne wybuchają wcześniej i dalej na północ w krajobrazach, które wcześniej uważano za odporne na ogień”.
Konsekwencje tego nowego reżimu pożarowego mogąmieć znaczenie dla arktycznego krajobrazu i ludów, a także dla globalnego klimatu. Ponad połowa pożarów wykrytych w tym roku na Syberii miała miejsce na północ od koła podbiegunowego w wiecznej zmarzlinie z dużym udziałem lodu ziemnego. Jak wiecie, to ten rodzaj wiecznej zmarzliny zawiera ogromną ilość węgla pochodzącego ze starożytnej biomasy. Modele klimatyczne nie uwzględniają szybkiego rozmrażania tych mediów, aw konsekwencji emisji gazów cieplarnianych, w tym metanu.
Na poziomie bardziej lokalnym gwałtowne topnienieBogata w lód wieczna zmarzlina w wyniku pożarów lasów powoduje osiadanie, powodzie, doły i kratery, a także prowadzi do zalewania dużych obszarów pod jeziorami i terenami podmokłymi. Oprócz zakłócania życia i źródeł utrzymania mieszkańców Arktyki, wszystko to prowadzi do wzrostu ilości gazów cieplarnianych przedostających się do atmosfery z miejsca, w którym znajdują się w glebie.
Te powszechne zmiany mają głębokie konsekwencje dla klimatu na świecie.
Czytaj także
Po wprowadzeniu rosyjskiej szczepionki u ochotników stwierdzono 144 skutki uboczne
Coroczna misja w Arktyce dobiegła końca, a dane są rozczarowujące. Co czeka ludzkość?
W 3. dniu choroby większość pacjentów z COVID-19 traci zmysł węchu i często cierpi na katar