Pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza znajduje się tzw. główny pas asteroid – gromada ciał niebieskich
Wokół krążą asteroidy z głównego pasamniejsze obiekty, które prawie nie różnią się składem i właściwościami: uważa się, że powstają w wyniku zderzeń z dużymi asteroidami. W rezultacie część fragmentów tych ciał spada na Ziemię.
Badając fragmenty meteorytu z 2008 rokuTC3, która spadła do Sudanu w październiku 2008 roku, badacze odkryli, że w Układzie Słonecznym znajduje się co najmniej jeszcze jedna duża asteroida. Podczas analizy spadłego meteorytu okazało się, że zawiera on magnetyt i kilka innych minerałów, których analogów naukowcy nigdy wcześniej nie widzieli w podobnych meteorytach.
Analizując upadłe ciało za pomocąZa pomocą spektrometru podczerwieni badacze odkryli różnorodne skały osadowe, takie jak krzemiany warstwowe i amfibole: pojawiają się one w stosunkowo wysokich temperaturach tylko wraz z wodą. Jednak nigdy wcześniej nie znaleziono amfiboli wewnątrz meteorytów, z wyjątkiem meteorytu chondrytowego Allende: spadł on do Meksyku w 1969 roku.
Jeden ze znalezionych fragmentów asteroidy 2008 TC3
Na podstawie wyników swojej pracy naukowcy to zasugerowalita niezwykła struktura upadłego meteorytu mogłaby się tam pojawić, gdyby 2008 TC3 była częścią znacznie większej asteroidy, której rozmiar jest porównywalny z Ceres.
Naukowcy planują kontynuować badanie historii powstawania upadłego meteorytu i rzekomego dużego meteorytu, aby dowiedzieć się, w jakim regionie Układu Słonecznego może się on znajdować lub jego szczątki.
Czytaj więcej
Zobacz najpiękniejsze zdjęcia Hubble'a. Co teleskop widział przez 30 lat?
Starożytni ludzie ratowali się przed zimnem przez hibernację
Astronomowie odkryli „intrygujący sygnał” z najbliższego układu gwiazdowego Słońca