Łącznie w 2020 roku o nagrodę Enlightener Award ubiegało się ponad 170 prac.Komitet Organizacyjny, na czele z
„Sztuczna inteligencja i ludzki mózg”, Vladimir Gubailovsky
Programista i pisarz Vladimir Gubailovskypoświęcił swoją książkę cyfrowemu modelowaniu mózgu i różnym badaniom z pogranicza informacji i biotechnologii. Głównym tematem jest ludzka pamięć: Gubailovsky szczegółowo opowiada, jak mózg otrzymuje i zachowuje
Zawiera informacje o tym, jak gromadzi się wiedza i wspomnienia, dlaczego ważne jest nie tylko zapamiętywanie, ale także zapominanie o efektywnym funkcjonowaniu mózgu.
Autor patrzy na ludzki mózg jakokomputer biologiczny, którego procesy można już dziś dość dokładnie modelować dzięki rozwojowi sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego i sieci neuronowych. Według Gubailovsky'ego, dziś nauka o mózgu przeżywa prawdziwą eksplozję, aw przyszłości będzie się rozwijać tylko szybko. Potwierdzają to testy neurochipów, które przeprowadziła firma Neuralink, należąca do Elona Muska.
„Kiedy człowiek się rodzi, ma już mózg. A ten mózg już dużo „wie”. Nie jest to tabula rasa, jak wierzyli na przykład John Locke i inni filozofowie. Struktura mózgu jest określona genetycznie, a jego topologia pozostaje w zasadzie niezmieniona. Struktura mózgu - jego główne obszary i niektóre ścieżki - została już ukształtowana. Struktura stanie się bardziej złożona, uproszczona, zmieni się, ale podstawa, na której dana osoba się urodziła, jest z góry określona genetycznie.
Neurony mogą rosnąć i stać się potężniejsze. Na przykład londyńscy taksówkarze, którzy muszą mieć dobre pojęcie o 25 000 nieregularnie brukowanych ulicach i wielu skrzyżowaniach, znacznie zwiększyli objętość hipokampu - obszaru mózgu odpowiedzialnego za myślenie przestrzenne.
W systemach odbywa się poważny przeglądpołączenia neuronów - synapsy. Na przykład podczas treningu myszy odnotowano wzrost kolców na dendrytach, tj. pojawiły się nowe połączenia synaptyczne. Sam neuron może się zmienić z powodu
pojawienie się spolimeryzowanych białek, które stają się rodzajem „etykiet” informacji. Neurony zmieniają częstotliwość impulsów, synapsy zmieniają szerokość pasma.
W ten sposób powstają nowe, szybko przewodzące obwody neuronowe. W ten sposób realizowana jest pamięć długotrwała. Jest rozprowadzany po całym mózgu, ale przed
nie jest zerami i jedynkami - namagnesowanydomeny na płycie dysku twardego lub przebicia w płaszczyźnie CD oraz długotrwałe strukturalne przegrupowania sieci neuronowej. Kolce dendrytyczne, jeśli trening się kończy, mogą się rozpuścić - to jest zapominanie. "
„Gady na płaskiej ziemi. Pseudonauka ”, Andrey Zhvalevsky
Książka opowiada o drażliwym punkcie każdego naukowca – o mitach, które dzięki internetowi i sieciom społecznościowym są gromadzoneNiektórzy wierzą w płaską ziemię, inni w, a jeszcze inni w niebezpieczeństwa związane ze szczepieniami.
Historia zna wiele przykładów, kiedy genialni naukowcy, którzy dokonali rewolucji w nauce, musieli walczyć z konserwatywną większością: Galileuszem, Kopernikiem, Giordanem Bruno...Sytuacja jest odwrotna: liczni pseudonaukowcy wysuwają swoje teorie, promują je przy pomocy swoich zwolenników (z reguły ci ludzie nie rozumieją tematu, który żarliwie popierają), a w końcu stają się autorytetami.W efekcie mit, że Amerykanie nigdy nie wylądowali na Księżycu czy istnienie broni psychotronicznej.
Autor książki, Andrei Zhvalevsky, proponuje zdemontować popularne nieporozumienia z naukowego punktu widzenia, opowiada, jak odróżnić naukowca od szarlatana, a naukę od pseudonauki.
„Dlaczego metoda naukowa jest obiektywna? Ponieważ prawdziwy naukowiec podda się mu, nawet jeśli wynik eksperymentu jest sprzeczny z osobistymi zasadami samego naukowca.
Na przykład Heinrich Hertz, który eksperymentalnie udowodnił prawdziwość teorii elektromagnetycznej Maxwella, początkowo próbował obalić Maxwella.Młody Hertz wierzył w swojego nauczyciela Hermanna Heimholtza jak w Boga.Powiedział, że pole elektromagnetyczne i fale elektromagnetyczne to brytyjski nonsens.Hertz rzucił się, by udowodnić to doświadczeniem... I, ku swemu przerażeniu, udowodnił, że nauczyciel się mylił.
I arogancki Brytyjczyk ma rację.Być może uda mu się jakoś skorygować wyniki eksperymentu.Przecież mógł ich nie opublikować.
Mogłem - ale nie mogłem.
Ponieważ Heinrich Hertz był prawdziwym naukowcem. Dla niego obiektywna prawda była ważniejsza niż autorytet jego ukochanego nauczyciela. Gdyby Hertz był zwolennikiem pseudonauki, po prostu odrzuciłby wszystkie fakty, które nie pasują do teorii Heimholtza.
Zatem metoda naukowa działa, ponieważ jest rzetelna i obiektywna. Każda hipoteza musi zostać potwierdzona praktyką, w przeciwnym razie jest to bezpodstawna fantazja ”.
„Klaszcz jedną ręką. Jak natura nieożywiona zrodziła ludzki umysł ”, Nikolay Kukushkin
Debiutancka książka neurofizjologa Nikołaja Kukuszkina, w której poszukuje odpowiedzi na fundamentalne pytania: jak powstała nasza świadomość, jak Ziemia poradziła sobie bez ludzkości, dlaczego się pojawiliśmy i dlaczego.
Życie na Ziemi jest niezrozumiałe, wszechobecne,bachanalia obfitująca w miliony nóg, sęków, cierni i zębów. Przez trzy i pół miliarda lat nie było człowieka na planecie, a teraz, w ostatnich chwilach historii, człowiek wyłania się z tej zawiłej sieci zwierząt, roślin, grzybów i mikrobów i zadaje pytanie: kim jestem i jakie jest znaczenie mojego ludzkiego życia?
Nikołaj Kukuszkin odtwarza krok po kroku obraz świata materii nieożywionej ludzkiemu umysłowi, aby znaleźć odpowiedzi na odwieczne pytania w przeszłości swojego gatunku.Okazuje się, że dinozaury są winne ludzkiego cierpienia, płuca istnieją dzięki porostom, a głównym wydarzeniem w życiu naszych przodków na przestrzeni minionego eonu była przemiana w robaki.
„Pochylając się nad rodzącym żółwikiem, pomyślałemgorzka ironia jej życia. Wtórne „przemieszczanie się” z lądu na morze nie jest rzadkością (tak postępowali w swoim czasie np. Przodkowie wielorybów i delfinów). Ale żółw morski nie jest łatwy
zmieniła zdanie na temat życia na lądzie. Żółw morski jest jak żaba w odwrocie. W swoim życiu płazy mają tendencję do lądowania, ale zawsze wracają do wody, która je cofa. Żółwie morskie wpadają do oceanu, ale są odciągane przez ląd. To samo „lądowe” jajo, które pozwoliło przodkom żółwi porzucić uzależnienie od wody, teraz tworzy zależność zagrażającą egzystencji tych zwierząt. Jajo żółwia jest nierozerwalnie związane z lądem: jeśli jajo zostanie zalane wodą, zarodek umrze z powodu braku tlenu.
Zależność od wody jest łatwa do zrozumienia. Życie pojawiło się w wodzie, działa w wodzie, jest wypełnione wodą. Nie ma żywego organizmu bez wody, przynajmniej w takiej postaci, jaką znamy. Dlatego fakt, że żaba musi przejść przez „wodę”
dieta zanim stanie się zwierzęciem lądowym, nienic dziwnego. Sami przechodzimy przez ten stan wodny, mamy tylko bardzo zamknięty zbiornik - owodnię. Nietrudno zrozumieć motywację żółwi morskich i delfinów, których przodkowie wrócili do oceanu w poszukiwaniu przygód, których zawsze było dość.
O wiele bardziej interesująca jest kwestia odwrotnej relacji. Dlaczego w zasadzie żywe istoty wychodzą z wody? ”
„Przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Co to jest starzenie się i jak sobie z tym radzić ”, Polina Loseva
Zdecydowała dziennikarka naukowa i biolog Polina Losevaprzeprowadzić audyt współczesnych pomysłów na nieśmiertelność. Czy istnieje lekarstwo na starość, co robią współcześni gerontolodzy i jak poprawnie interpretować wyniki, które uzyskali w ramach badań - wszystkie te pytania autorka stawia naukowcom i światowej nauce. Ponadto sama Polina Loseva nie jest sędzią, ale raczej orędowniczką osiągnięć naukowych w dziedzinie długowieczności.
„Rak dobrze pasuje do portretu wiekuchoroba. Polega na zmianie równowagi między podziałem komórki a śmiercią: ta pierwsza zaczyna dominować nad drugą. Komórki nowotworowe dzielą się, sąsiednie komórki umierają, niezdolne do wytrzymania konkurencji
wypożycza i zwalnia przestrzeń w tkance do wzrostu -powstaje to samo błędne koło, które nasila każdą chorobę związaną z wiekiem. I nie można temu zapobiec, ponieważ rozmnażanie się komórek i współzawodnictwo są naturalne
procesy, które przynoszą korzyści tylko zdrowej tkance.
Jednak wśród innych chorób związanych z wiekiem rakwyróżnia się i wywołuje szczególny podziw. I nie chodzi nawet o liczbę ofiar - w rankingach WHO nie zalicza się nawet do trzech najważniejszych przyczyn zgonów na świecie. Nie chodzi o to, że medycyna wciąż nie wie, jak sobie z tym poradzić. Pomimo tego, że nowe „leki przeciwnowotworowe” raz po raz nie spełniają ich oczekiwań, leczenie wcale nie jest takie złe, aw krajach rozwiniętych rokowanie pacjentów jest coraz lepsze. Na przykład w Europie liczba zgonów z powodu raka piersi potroiła się w ciągu ostatnich trzech dekad.
W rzeczywistości rak nas przeraża, ponieważ każdy przypadek jest inny ”.
„Od orgazmu do nieśmiertelności. Uwagi projektanta dragów ”, Grigorij Nikiforowicz
Produkcja leków to lukratywny biznes: nie jest tajemnicą, że zyski korporacji farmaceutycznych są duże.A każdy biochemik może złapać kawałek tortu – przynajmniej może próbować.
Grigorij Nikiforowicz opowiada o ekscytującej, ale ciernistej ścieżce tworzenia nowych leków — odpomysły, zanim pojawią się na półkach aptecznych.
Dowiesz się, ile czasu i pieniędzy poświęca się na opracowywanie leków, dlaczego nie każdy udany pomysł zamienia się w tabletki, jak Viagra, pomyślana jako lekarstwo nabóle w klatce piersiowej są teraz znane w zupełnie innym charakterze, i dlaczego skandal Meldonium w końcu pójdziena swoją korzyść.
„Najbardziej znanym lekiem naszych czasów jestoczywiście Viagra, ostatnia nadzieja mężczyzn na utrzymanie, jeśli nie wyższości, to przynajmniej szacunku do samego siebie w świecie oddanym kobietom. „Och, daj, daj nam Viagrę, będziemy mogli odpokutować za nasz wstyd” - śpiewa bard Timur Shaov i ma rację.
W pierwszej rundzie badań klinicznychsubstancja, która później stała się Viagrą, firma farmaceutyczna Pfizer znalazła się w niecodziennej sytuacji. Kilkudziesięciu badanych kategorycznie odmówiło zwrotu niewykorzystanej nadwyżki tej substancji, gdy badania zostały zawieszone.
A po oficjalnym wydaniu Viagry na rynku narkotykowym w Stanach Zjednoczonych stało się to dwadzieścia latW ciągu pierwszych trzech miesięcy wypisano ze szpitala dwa miliony dziewięćset osóbtysiące recept na Blue Pill.
W 2017 roku przychody firmy Pfizer ze sprzedaży Viagry spadły: wyniosły zaledwie miliard dwieście milionów dolarów w porównaniu z okresem 2008-2013.
Kiedy każdy rok przynosił do dwóch miliardów.
Wtedy wygasły wyłączne prawa firmy do Viagry, ale liczba tabletek nie zmniejszyła się – w różnych lekach pojawiły się konkurencyjne leki, a nawet podróbki.”
„Dziwna małpa. Gdzie poszła wełna i dlaczego ludzie mają różne kolory ”, Alexander Sokolov
Redaktor portalu „Antropogeneza.ru »Alexander Sokolov postanowił rozwiązać ważne pytanie: kiedy nasi przodkowie stracili wełnę i czy w ogóle ją stracili? Dlaczego nie jesteśmy nadzy i nie wodni, ale raczej spocone małpy? Ile dzikich hipotez zostało wysuniętych, aby wyjaśnić naszą bezwłosość?
„Czy można oszacować przerzedzanie włosów w liczbach? W 1931 r. próbował to zrobić antropolog Adolf Schultz. Naukowiec obliczył gęstość widzialnego
los, czyliich liczba na 1 cm2 skóry głowy, klatki piersiowej i pleców u 71 gatunków naczelnych. Dla porównania Schultz dodał jednego gryzonia i jednego drapieżnika - kota. W badaniu wykorzystano również 15 próbek skóry Homo sapiens – przedstawicieli różnych ras. Jednocześnie naukowiec sprawdził, czy klimat lub inne warunki wpływają na owłosienie zwierząt: nagle naczelne trzymane na dużych szerokościach geograficznych będą miały grubszą wełnę niż ich krewni mieszkający bliżej równika? A może uwięzione małpy straciły włosy? Ale takiego efektu nie znaleziono. Na przykład z pięciu srebrnych gibonów objętych badaniem dwa zostały złapane na Jawie, a trzy mieszkały w waszyngtońskim zoo. Jednak zwierzęta w niewoli miały sierść równie gęstą jak dzikie.
Ogólnie rzecz biorąc, gęstość włosów naczelnych wąskonosych jest niższa niż u naczelnych szerokonosych (tj. gęstość włosów naczelnych wąskonosych).Małpy człekokształtne Ameryki Południowej są bardziej owłosione niż ich kuzyni ze Starego Świata, a małpy człekokształtne Ameryki Południowej są niższe niż małpy i pawiany.To prawda, że gibony mają dużą gęstość sierści, ale wszystkie są "szczeniętami" w porównaniu z kotem!
Ludzie są rzeczywiście jednymi z najrzadszych naczelnych, ale to zależy od tego, jak na to spojrzeć.Na przykład gęstość włosów na głowie u ludzi jest zauważalnie wyższa niż u szympansów i orangutanów i nieznacznie traciKlatka piersiowa ludzi i goryli jest równie skąpa we włosach, a ludzkie plecy są szczególnie rozczarowujące: żaden z badanych Homo sapiens nie ma włosów.Jednak po odwiedzeniu plaż nad Morzem Czarnym mogę z odpowiedzialnością powiedzieć: "Nie szukał pan dobrze, panie Schulz!".
"Wszechświat. Podróż w czasie i przestrzeni”, Sergey Yazev
O nowej książce z Muzeum Kosmonautyki mówijak zmieniła się koncepcja Wszechświata: od mitów i legend po dzisiejsze teorie i hipotezy, od czarnych dziur i tuneli w czasie do mikroskopijnych cząstek, które zawierają własne światy z własnymi prawami fizycznymi. A autor książki, dyrektor Obserwatorium Astronomicznego Irkuckiego Uniwersytetu Państwowego, Siergiej Jazew, opowiada, co stanie się z naszą planetą w przyszłości.
„Sytuacja z postrzeganiem nowego obrazu światawyraźnie pogorszyły się w związku z działalnością wybitnego włoskiego myśliciela Giordano Bruno (1548-1600). Z punktu widzenia kościoła Bruno był wyraźnie heretykiem. Całkowicie odrzucił wiele postanowień chrześcijańskiego nauczania. Na przykład wierzył, że Jezus Chrystus nie jest Bogiem, ale po prostu magikiem, który, podobnie jak jego apostołowie, pokazywał kilka sztuczek nad brzegiem Jeziora Galilejskiego. Nie wierzył w dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny i śmiał się z niego, negował sakrament przeistoczenia (ideę, że wino i chleb w trakcie specjalnej ceremonii religijnej w pewnym sensie przemieniają się w krew i ciało Chrystusa). Ogólnie rzecz biorąc, wszystko, co mogło zostać naruszone z punktu widzenia katolików, pogwałcił Giordano.
Jednocześnie Bruno wcale nie był ateistą.Nie wierzył w Chrystusa, ale wierzył w takiego Boga, który stworzył nieskończony wszechświat wypełniony nieskończoną liczbą światów. Początkowo Bruno reagował z powątpiewaniem na system kopernikański, ale potem, zdając sobie sprawę z jego znaczenia, zaczął go wspierać. Bruno poszedł dalej niż Kopernik: wierzył, że Słońce wraz z krążącymi wokół niego planetami, w tym Ziemią, jest tylko maleńkim fragmentem nieskończonego świata, w którym każda gwiazda jest jak Słońce, co oznacza, że każda gwiazda może mieć swoje własne planety, zaludnione jak Land”.
Zobacz także:
Rosyjska szczepionka przeciwko COVID-19 weszła do cywilnego obrotu, ale jest na nią wiele skarg
W 3. dniu choroby większość pacjentów z COVID-19 traci zmysł węchu i często cierpi na katar
Naukowcy odkryli, dlaczego dzieci są najbardziej niebezpiecznymi nosicielami COVID-19