Wyrzut masy Słońca zderzył się z pojazdem badawczym w pobliżu Wenus

Wczesnym rankiem 4 września sonda Solar Orbiter przeleciała obok Wenus, aby wykonać manewr grawitacyjny

zmienia orbitę statku kosmicznego, przybliżając gogo do Słońca. Europejska Agencja Kosmiczna podaje, że na dwa dni przed największym zbliżeniem Słońce wyzwoliło potężny koronalny wyrzut masy na statek kosmiczny i planetę. Zebrane dane ujawniają szczegóły tego zjawiska.

Pomimo siły uderzenia obserwatorium słonecznewytrzymał uderzenie, a manewr grawitacyjny przebiegł dokładnie zgodnie z planem. Solar Orbiter został zaprojektowany tak, aby wytrzymać i mierzyć silne rozbłyski naszej gwiazdy. W przeciwieństwie do sondy, planeta zyskała więcej: koronalne wyrzuty masy niszczą atmosferę Wenus, wychwytując ze sobą niektóre gazy.

Koronalny wyrzut masy z drugiej strony Słońca w kierunku Wenus. Zdjęcie: ESA/NASA SOHO

Chociaż niektóre pojazdy badawcze SolarOrbitery zostały wyłączone przed podejściem do Wenus, aby chronić je przed rozproszonym światłem słonecznym odbijającym się od powierzchni planety. Inni kontynuowali pracę, odnotowując między innymi wzrost ilości cząstek energii słonecznej wokół statku.

Dane wysyłane przez Solar Orbiter na Ziemiępokazać, jak podczas burzy zmieniła się otaczająca przestrzeń. Sonda zarejestrowała dużą liczbę cząstek, głównie protonów i elektronów, a także zjonizowane atomy helu. Wszystkie te cząstki zostały przyspieszone do prędkości relatywistycznych (zbliżone do prędkości światła).

Naukowcy zauważają, że te cząstkistwarzają największe zagrożenie radiacyjne dla astronautów i statków kosmicznych. Lepsze zrozumienie propagacji cząstek podczas koronalnych wyrzutów masy umożliwi opracowanie zabezpieczeń dla przyszłych misji kosmicznych i lepsze przewidywanie wpływu rozbłysków na pogodę na Ziemi.

Mapa misji Solar Orbiter. Wideo: ESA

Solar Orbiter - automatyczna przestrzeńaparatura przeznaczona do badania słońca. Został wystrzelony w kosmos na początku 2020 roku. Pojazdy badawcze misji są przeznaczone do zdalnej obserwacji Słońca i zbierania danych in situ. Takie podejście umożliwia porównanie zdarzeń obserwowanych na Słońcu ze zmianami wiatru słonecznego, który łamie sondę.

Statek kosmiczny wykorzystuje grawitacjępodejście do Wenus, aby najpierw zbliżyć się do Słońca, a od 2025 roku opuścić płaszczyznę ekliptyki układu planetarnego i zbadać bieguny gwiazdy. Wcześniej Hi-Tech pokazywał nagranie nagrane przez sondę podczas rekordowego podejścia do Słońca.

Czytaj więcej:

Roślina na Marsie produkuje tlen w tempie przeciętnego drzewa

Fizycy schłodzili atomy do rekordowych temperatur. Są miliard razy zimniejsze niż przestrzeń kosmiczna.

Mały dinozaur „zamienił się” w klejnot. Ma prawie 100 milionów lat

Okładka: Artystyczna ilustracja lotu sondy Solar Orbiter z Wenus. Zdjęcie: laboratorium medialne ESA/ATG