Podobny styl sugeruje, że należeli do tej samej szkoły. W ten sam sposób planujemy studiować inne
zwoje. Mladen Popovic, jeden z autorów artykułu, profesor Uniwersytetu w Groningen
Manuskrypty z Qumran lub Zwoje znad Morza Martwego -nazwa rękopisów odkrywanych począwszy od 1947 roku w jaskiniach Qumran, w jaskiniach Wadi Murabbaat. Zwoje znalezione w Qumran pochodzą z III wieku p.n.e. mi. do I wieku naszej ery mi. i mają ogromne znaczenie historyczne, religijne i językowe.
Badanie rękopisów potwierdziło, że wedługprzynajmniej część z nich została napisana specjalnie dla społeczności Qumran, reprezentują przepisane księgi Starego Testamentu, apokryfy biblijne i literaturę opisującą życie żydowskiej sekty esseńczyków.
Naukowcy stworzyli sieć neuronową, która może uwydatnić wspólne cechy i różnice w pisaniu tych tekstów.
Wyniki Popovicha i jego współpracowników potwierdzają to założenie. Okazało się, że zwój można podzielić na dwie równe połowy, z których każda składała się z pierwszych 27 i ostatnich kolumn tekstu.
Ten wyraźny podział sugeruje, że Wielki Zwój Izajasza miał co najmniej dwóch autorów lub dwie grupy autorów, których style pisania były bardzo podobne.
Czytaj więcej:
Powstała pierwsza dokładna mapa świata. Co jest nie tak ze wszystkimi innymi?
Helikopter Ingenuity z powodzeniem startuje na Marsie
NASA poinformowała, w jaki sposób dostarczą próbki Marsa na Ziemię