Naukowcy oficjalnie potwierdzili, że skamieniały kwiat zakopany w kawałku bursztynu jest największym w historii
Rozmiar kwiatu ma około 28 mm szerokości i jaknaukowcy zauważają, że jest „zdumiewająco dobrze zachowany”, piszą naukowcy. Ponadto jest trzykrotnie większy od kwiatu poprzedniego rekordzisty. Nowy kwiat wyrósł w późnym eocenie, od 38 do 33,9 mln lat temu.
Został znaleziony w 1872 roku w lasach Bałtyku PółnocnegoEuropa. Przyrodnicy sklasyfikowali ten kwiat jako Stewartia kowalewskii, wymarły starożytny wiecznie kwitnący kwiat. Następnie był przechowywany w Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie przez następne 150 lat. Jednak od lat naukowcy kwestionują naturę kwiatu.
Zdjęcie: Raporty naukowe
Aby w końcu poznać jego pochodzenie,biolodzy usunęli próbki pyłku i zbadali je pod mikroskopem wraz z anatomią zakwitu. Okazało się, że kwiat nie należał do S. kowalewskiego i nie należał nawet do rodzaju Stewartia. Należał raczej do rodzaju Symplocos, rodzaju kwitnących krzewów i małych drzew, których nie znaleziono we współczesnej Europie, ale szeroko rozpowszechnionych we współczesnej Azji Wschodniej.
Dlatego autorzy badań zaproponowali nową nazwę dla kwiatu: Symplocos kowalewskii.
Czytaj więcej:
Odnaleziony 20 lat temu Blazar okazał się obiektem ekstremalnym
TESS odkryła „nową Ziemię”: kamienna planeta z wodą znajduje się w strefie nadającej się do zamieszkania
Spójrz na konsekwencje zderzenia dwóch gwiazd w 1181 roku
Zdjęcie na okładce: Carola Radke/Museum für Naturkunde Berlin