Odkrycie to potwierdza wieloletnie podejrzenia, że niektóre rozbłyski gamma mają charakter kosmiczny
„Odkrycie istnienia populacji pozagalaktycznych rozbłysków magnetycznych daje LIGO i fizykom jądrowym przyszłą okazję do zbadania kluczowych pytań o wszechświat”.
Adiunkt fizyki i astronomii Eric Burns.
Rozbłysk magnetyczny 15 kwietnia dowodzi, że tezdarzenia stanowią odrębną klasę błysków gamma. Burns kierował dochodzeniem w sprawie dodatkowych podejrzanych, korzystając z danych z wielu misji. Rozbłyski w pobliżu galaktyki M81 w 2005 r. I galaktyki Andromeda lub M31 w 2007 r. Były już uważane za olbrzymie, a zespół zidentyfikował rozbłysk w M83 w 2007 r. Naukowcy zaobserwowali również gigantyczne rozbłyski w 1979, 1998 i 2004 roku.
„To niewielka próbka, ale teraz ją mamymamy lepsze pojęcie o ich prawdziwej energii i o tym, jak daleko możemy je wykryć. Kilka procent krótkich rozbłysków gamma może w rzeczywistości być rozbłyskami gigantycznych magnetarów. W rzeczywistości mogą to być najczęstsze eksplozje wysokoenergetyczne, jakie do tej pory wykryliśmy daleko poza naszą galaktyką – około pięć razy częstsze niż supernowe”.
Adiunkt fizyki i astronomii Eric Burns.
GRB to najpotężniejsze eksplozje w kosmosie, któremożna znaleźć miliardy lat świetlnych stąd. Te, które trwają krócej niż dwie sekundy, nazywane są krótkimi rozbłyskami gamma i pojawiają się, gdy para wirujących gwiazd neutronowych, które są zmiażdżonymi pozostałościami eksplodujących gwiazd, przechodzą w spiralę i łączą się. Astronomowie potwierdzili ten scenariusz dla co najmniej kilku krótkich błysków gamma w 2017 roku, kiedy wybuch nastąpił po pojawieniu się fal grawitacyjnych lub zmarszczek w czasoprzestrzeni, powstałych w wyniku połączenia gwiazd neutronowych oddalonych o 130 milionów lat świetlnych.
„Ulubione wyjaśnienie większościkrótkie rozbłyski gamma polegają na tym, że emitują strumień cząstek poruszających się z prędkością bliską prędkości światła, powstały w wyniku połączenia gwiazd neutronowych lub gwiazdy neutronowej i czarnej dziury. LIGO odkrył, że nastąpiło połączenie zwartych obiektów i krótki rozbłysk gamma. Wspólnie wiemy, że zaobserwowaliśmy połączenie dwóch gwiazd neutronowych, co silnie potwierdza tę zależność.”
Eric Burns z Grupy Monitorującej Rozbłyski Gamma Ray, Centrum Lotów Kosmicznych Goddarda NASA.
Magnetary to gwiazdy neutronowe w większościnajsilniejsze znane pola magnetyczne, które są tysiąc razy większe niż typowe gwiazdy neutronowe. Małe zakłócenia w polu magnetycznym mogą powodować wybuchy magnetarów w sporadycznych wybuchach promieni rentgenowskich trwających tygodnie lub dłużej. Magnetary rzadko powodują ogromne erupcje zwane olbrzymimi rozbłyskami, które wytwarzają promienie gamma, najbardziej energetyczną formę światła.
Około 4:42 rano 15 kwietnia 2020 r. Krótki, potężny wybuch promieni rentgenowskich i gamma minął Marsa, uruchamiając rosyjski detektor neutronów o wysokiej energii na pokładzie sondy Mars Odyssey, która krąży wokół planety od 2001 roku. Około 6,6 minuty później eksplozja uruchomiła rosyjski instrument Konus na pokładzie satelity Wind NASA, który obraca się wokół punktu między Ziemią a Słońcem, znajdującego się w odległości około 1,5 miliona km. Po kolejnych 4,5 sekundach promieniowanie przeszło przez Ziemię, uruchamiając instrumenty na teleskopie gamma NASA Fermi, a także na satelicie INTEGRAL i monitorze interakcji atmosferyczno-kosmicznej Europejskiej Agencji Kosmicznej na pokładzie ISS. Impuls promieniowania trwał tylko 140 milisekund, czyli z szybkością mrugania lub klikania palcem.
Gigantyczne flary z magnetarów w Drodze Mlecznej ijego satelity ewoluują na swój własny sposób, z gwałtownym wzrostem do maksymalnej jasności, po którym następuje bardziej stopniowy ogon zmiennego promieniowania. Zmiany te wynikają z obrotu magnetara, który wielokrotnie przesuwa lampę błyskową na Ziemię i używa jej jako światła ostrzegawczego.
Oglądanie merdającego ogonaprzekonujące dowody na gigantyczną epidemię. Jednak patrząc z odległości milionów lat świetlnych promieniowanie jest zbyt słabe, aby można je było wykryć za pomocą nowoczesnych instrumentów. Ponieważ tych sygnatur nie ma, gigantyczne rozbłyski w pobliżu Galaktyki mogą być zamaskowane jako znacznie bardziej odległe i potężne GRB typu połączeniowego.
Czytaj także:
Księżyc Saturna, Tytan, jest niezwykle podobny do Ziemi. Jakie plany ma co do tego ludzkość?
Aborcja i nauka: co stanie się z dziećmi, które będą rodzić.
Jedna trzecia osób, które wyzdrowiały po COVID-19, wraca do szpitala. Umiera co ósma osoba.
Duża liczba szarych wielorybów zaczęła głodować i umierać na Oceanie Spokojnym.