Chociaż astronomowie zaobserwowali „szczątki” wielu eksplodujących gwiazd w Drodze Mlecznej i pobliskich galaktykach,
Pozostałość po supernowej SNR 0519-69.0 (w skrócie SNR 0519) to szczątki po wybuchu białego karła. Po osiągnięciu masy krytycznej, albo w wyniku wyciągnięcia materii z gwiazdy towarzyszącej, albo w wyniku połączenia z innym białym karłem, gwiazda została poddana eksplozji termojądrowej i została zniszczona. Naukowcy używają tego typu supernowej (typu Ia) do badań naukowych, począwszy od badania wybuchów termojądrowych po pomiar odległości do galaktyk odległych o miliardy lat świetlnych. SNR 0519 znajduje się w Wielkim Obłoku Magellana, małej galaktyce oddalonej o 160 000 lat świetlnych od Ziemi.
Astronomowie połączyli dane z teleskopów Chandrai Hubble'a z danymi z byłego Kosmicznego Teleskopu Spitzera należącego do NASA. Celem jest ustalenie, jak dawno temu eksplodowała gwiazda w SNR 0519, oraz poznanie środowiska, w którym eksplodowała supernowa. Dane pomogą naukowcom cofnąć ewolucję gwiazd i dowiedzieć się, gdzie to wszystko się zaczęło.
Naukowcy porównują obrazy z Hubble'ana lata 2010, 2011 i 2020 w celu pomiaru prędkości fali uderzeniowej. Korzystając z modelowania, odkryli, że światło eksplozji dotarło do Ziemi około 670 lat temu. Jest to czas wojny stuletniej pomiędzy Anglią i Francją oraz rozkwit dynastii Ming w Chinach.
Naukowcy przyznają jednak, że uwolnienie materiałuzwolnił od początkowej eksplozji, a gwiazda eksplodowała wcześniej. Dane Chandry i Spitzera potwierdzają tę teorię. W przyszłości astronomowie wykorzystają dodatkowe obserwacje Hubble’a, aby dokładniej określić, kiedy gwiazda faktycznie umarła.
Czytaj więcej:
Samolot kosmiczny dostarczy ładunek na ISS i wyląduje na zwykłym „lotnisku”
Gwiazda zbliżyła się do czarnej dziury i została rozerwana: naukowcy obserwowali to z trzech teleskopów
Naukowcy znaleźli ślady mutacji genetycznych we krwi każdej osoby, która była w kosmosie