Astrofizycy mają nadzieję, że ich metoda wykrywania kwazarów o zmiennym wyglądzie (CLQ) przybliży nas o krok
Kwazar to obszar o imponującej jasnościcentrum galaktyki, zasilane przez supermasywną czarną dziurę. Jest to największy typ czarnej dziury, o masie miliardy razy większej niż nasze Słońce. W centrum Drogi Mlecznej znajduje się również supermasywna czarna dziura. Kwazary powstają, gdy materia gazowa jest przyciągana przez siły grawitacyjne do supermasywnej czarnej dziury. Kiedy gaz się do niej zbliża, tworzy dysk akrecyjny. Energia jest z niego uwalniana w postaci promieniowania elektromagnetycznego i to właśnie tworzy jasność kwazara.
Kwazary, które szybko zmieniają wyglądprzełączać się między stanami wysokiej i niskiej jasności, a naukowcy muszą jeszcze dowiedzieć się, dlaczego. Kiedy jasność spada, kwazar staje się zbyt ciemny, aby można go było zobaczyć na tle jego macierzystej galaktyki. Dlatego naukowcom trudno jest znaleźć ani jego, ani supermasywną czarną dziurę, z którą jest związany.
Nowa metoda wykrywania pozwoli naukowcomznajdź kwazary, które podlegają ostrym zmianom jasności, a zatem przeprowadź pełniejszy spis supermasywnych czarnych dziur. Następnym krokiem będzie zbadanie przyczyn przełączania jasności, aby umożliwić naukowcom lepsze zrozumienie wzrostu supermasywnych czarnych dziur. To z kolei pomoże naukowcom prześledzić łańcuch zdarzeń, które prowadzą do wzrostu galaktyk. To uwolnienie energii z supermasywnych czarnych dziur może wpłynąć na ich los.
Poprzednie próby identyfikacjiKwazary typu CLQ opierają się na zmienności w szerokim zakresie długości fal – jest to metoda zmienności fotometrycznej. Problem w tym, że pomija kwazary o mniejszej jasności. Naukowcy z Uniwersytetu w Bath wykorzystali dane spektroskopowe do oceny zmian w bardzo małych zakresach długości fal. Umożliwiło im to wykrycie kwazarów typu CLQ, których nie wykryła metoda fotometryczna. Korzystając z tej techniki, astrofizycy odkryli cztery zmieniające się kwazary w odległości miliona lat świetlnych od Ziemi. Wszystkie były zbyt słabe, aby można je było wykryć za pomocą fotometrii.
Czytaj także
Autonomiczny dron sił zbrojnych USAF Skyborg wykonuje swój pierwszy lot
W Australii znaleziono ogromną ćmę. Jej rozpiętość skrzydeł wynosi 25 cm
Ethereum zmniejszy zużycie energii o 99%
Dysk akrecyjny to struktura, która występuje ww wyniku upadku rozproszonego materiału z momentem obrotowym na masywny korpus centralny. Dyski akrecyjne powstają wokół gwiazd w bliskich układach podwójnych, w obracających się galaktykach oraz w formacjach protoplanetarnych.