Z 276 zębami i ciałem dłuższym niż autobus, to Megalodon, największy rekin w historii rozwoju fauny. Naukowcy
Według naukowców megalodon wyginął około 3,6 miliona lat temu.Lata temu. Według nowego badania on i żarłacz biały jadły ten sam pokarm mniej więcej w tym samym czasie, gdy wyginął megalodon. Naukowcy uważają również, że megalodon był zbyt duży i został dotknięty zmianami klimatycznymi.
Tak, była rywalizacja o zdobycz, ale tak nie jestOznacza to, że żarłacze białe były jedyną przyczyną wyginięcia megalodona, powiedział autor badania i geofizyk z Uniwersytetu we Frankfurcie, Jeremy McCormack. Najprawdopodobniej, jego zdaniem, był to jeden z wielu czynników, które skazały megalodona na śmierć.
Według Ericha Fitzgeralda, starszego kustosza paleontologii kręgowców w Museums Victoria, megalodon był niewiarygodnie duży, co nie działało na jego korzyść.
Co wiemy o megalodonie?
Długość: do 18 metrów
Waga: do 50 ton
Liczba zębów: 276 z rzędu
Rozmiar ust: 2,7 na 3,4 m
Siła ugryzienia: 108 000 do 182 000 N (dla porównania: siła ugryzienia człowieka to 1317 N, a żarłacz biały to 18 000 N)
Megalodon - Otodus megalodon lub Carcharoclesmegalodon - żył około 20 do 3,6 miliona lat temu. Rekin miał chrzęstny szkielet, który raczej ulega rozkładowi niż skamieniałości. Ale jego ogromne zęby przetrwały wieczność.
Paleontolodzy mogą wyciągnąć sporo wnioskówo megalodonie tylko za zęby. Na przykład są spiczaste, więc idealnie nadają się do rozdzierania mięsa. Skład chemiczny zębów megalodona pomógł dowiedzieć się więcej o tym, co znajdowało się w menu gigantycznego rekina.
W przeciwieństwie do ludzi, którzy przez całe życie mająMając tylko dwa zestawy zębów, rekiny stale je tracą i odrastają. Rosnące zęby mają twardą warstwę szkliwa z chemikaliami z pokarmu dla rekinów, takimi jak cynk. Kiedy te zęby są skamieniałe, niektóre pierwiastki chemiczne pozostają zamknięte w środku, więc po pewnym czasie można je badać i analizować. Tak właśnie zrobili autorzy nowej pracy.
Co jadły megalodony?
Naukowcy zastosowali stosunkowo nową metodę badawczą zwaną analizą stosunku izotopów cynku. Wzięli wiertarkę dentystyczną i zgolili małe kawałki szkliwa z zębów.
Następnie korzystaliśmy ze sprzętu laboratoryjnego, m.inktóre można wykorzystać do identyfikacji cząsteczek w próbce. Poszukiwali dwóch rodzajów cynku — pierwszego nieco cięższego od drugiego — i chcieli zrozumieć, ile każdego z nich było w nich obecne.
Pokazuje dieta bogata w ryby i kalmarynieco inny stosunek izotopów cynku w porównaniu z dietą składającą się głównie z fok, na przykład dr McCormack. Dodał, że stosunek lżejszego do ciężkiego cynku wzrasta wraz z przesuwaniem się w górę łańcucha pokarmowego.
Naukowcy najpierw przeanalizowali zęby 20 gatunków rekinów, które żyją dzisiaj, aby sprawdzić, czy proporcje izotopów cynku mogą powiedzieć nam więcej o ich diecie. Udało się.
Zespół zastosował następnie tę samą technikę na zębach13 wymarłych gatunków rekinów, w tym megalodon. Mniej więcej w czasie, gdy megalodony wyginęły, one i żarłacze białe jedli to samo pożywienie – duże stałocieplne zwierzęta, prawdopodobnie wieloryby.
Potwierdzają to skamieniałe kości wielorybów ze śladami ugryzień megalodona, a czasem z wrastającymi w nie złamanymi czubkami zębów.
A jednak co zabiło megalodona?
Paleontolog z Uniwersytetu Nowej Anglii NicholasCampione, który nie był zaangażowany w badanie, powiedział, że 3,6 miliona lat temu żarłacz biały i megalodon mieli tę samą dietę, ale nie była to główna przyczyna wyginięcia. W tym czasie na Ziemi działo się znacznie więcej wydarzeń.
„Rozkwit w historii megalodonów jest bardzonaprawdę przyjemny czas. Temperatura była wówczas dość stabilna” – powiedział dr Campione. Ale w tym samym czasie na Antarktydzie zaczęły tworzyć się pokrywy lodowe. Oznacza to, że nastąpiło ogólne globalne ochłodzenie, ale temperatura nie spadła do wartości krytycznych.
Gdy Ziemia zapadała się coraz głębiejEpoka lodowcowa, na obu półkulach Ziemi zaczęły rosnąć pokrywy lodowe. Z tego powodu zmieniły się prądy oceaniczne i spadł poziom mórz. Kryzys dotknął także gatunki żyjące w pobliżu brzegu: megalodony aktywnie się nimi żerowały. Czas ten zbiega się również z wyginięciem wielu gatunków wielorybów, zwłaszcza małych. Z tego powodu dieta drapieżników zaczyna ucierpieć.
Badacze zapytali:jeśli megalodony i żarłacze białe zjadały to samo, dlaczego nie wyginęły razem lub dlaczego nie wyginęły tylko białe rekiny. W końcu praktycznie nie było nic do jedzenia i tego i tego.
Autorzy nowej pracy odpowiadają, że było to wwielkość drapieżników. Aby przetrwać, megalodon potrzebował kilka razy więcej jedzenia niż biały rekin. Nie wiadomo, ile dzieci miał megalodon i jak często się rodziły, ale zwykle im większy organizm, tym trudniej utrzymać stabilną populację. W takiej sytuacji trzeba więcej rozmnażać, ale więcej osobników wymaga więcej zasobów.
Wszystkie te czynniki przyczyniły się do tego znacznie bardziejwyginięcie gatunku, zatem konkurencja nie odegrała tu tak istotnej roli. Naukowcy doszli do wniosku, że megalodon najprawdopodobniej wymarł z powodu swoich ogromnych rozmiarów i zmian klimatycznych, które pozbawiły go szans na przeżycie.
Czytaj więcej:
Chińska sztuczna inteligencja przewiduje przebieg rakiet naddźwiękowych. Strajk odwetowy będzie przed nami
Ewolucjoniści ogłosili przełom: zrozumieli, jak mogło powstać życie na Ziemi
Naukowcy ujawniają, co zabiło galaktyki we wczesnym wszechświecie