Kto żył obok Homo sapiens?
- Homo denisovensis
Człowiek denisowiański lub Denisovan to wymarły podgatunek ludzi.
40 tysięcy lat temu Denisowianie zamieszkiwali obszar, który przecinał się w czasie i miejscu z terytoriami Azji, gdzie żyli neandertalczycy i współcześni ludzie.
Po przeanalizowaniu markerów metylacji DNA wDenisovana, która żyła 50 tysięcy lat temu, naukowcy zrekonstruowali cechy strukturalne jej szkieletu. Zidentyfikowano ją za pomocą 56 unikalnych cech, które nie są typowe dla innych przedstawicieli rodzaju.Homo.
Rekonstrukcja ogólnie poprawnie przewiduje budowę rzeczywistej szczęki tybetańskiego denisovana. Twarz Denisovana była szersza niż twarzHomo sapiensi neandertalczyków, a szczęki były nieco dłuższe.
W genomach mitochondrialnych denisowian iNeandertalczycy z Jaskini Denisowej odkryli wkład innej nieznanej populacji, która ma wspólnego przodka z anatomicznie współczesnymi ludźmi i neandertalczykami, którzy żyli około miliona lat temu, wskazując, że pochodzi ona z migracji hominidów z Afryki, różniącej się od migracji przodków neandertalczyków i ludzi współczesnych oraz że można go uznać za czwarty podgatunekHomo sapiens... Na mtDNA Denisovans sprzeciwiają się zarówno neandertalczykom, jak i Sapiens.
Kopia zęba Denisowa
Później, gdy zostały przetworzonesekwencji związanych z genomem jądrowym, okazało się, że denisowianie są siostrzaną grupą neandertalczyków, a ich ewolucyjna dywergencja nastąpiła około 640 tysięcy lat temu.
Na podstawie analizy DNA naukowcy uważają, żepozostałości kości pochodzą z okresu 75–82 tys. lat temu. Wiek znalezisk znalezionych w jaskini w warstwie 11 określono za pomocą analizy radiowęglowej, najpierw na 40 tysięcy lat, a następnie skalibrowano na 48-50 tysięcy lat.
Według badania DNA z 2013 r. Denisovanswraz z neandertalczykami przenieśli część genomu współczesnym ludziom; ustalono również, że neandertalczycy krzyżowali się z Cro-Magnonami i Denisovanami, Cro-Magnonami z Denisovanami, ponadto Denisovans krzyżowali się z jakimś czwartym, wcześniej nieznanym gatunkiem ludzi.
Późniejsze badania wykazały dwa różnegrupy denisowitów: północna i południowa. DNA grupy północnej jest obecne w genomach współczesnych Chińczyków, Japończyków i Wietnamczyków, DNA grupy południowej jest zauważalne w genomach Polinezyjczyków.
Alternatywna hipoteza, brak hybrydyzacjimiędzy denisowianami, neandertalczykami i współczesnymi ludźmi nie miało miejsca, ponieważ zapobiegały temu różnice w ich chromosomach Y. Pojawienie się w nich swoich sekwencji genów mogło nastąpić nie w wyniku ich hybrydyzacji, ale z polimorfizmu genów ich wspólnego przodka, z którym około 700 tysięcy lat temu rozdzieliły się linie denisowian, neandertalczyków i współczesnych ludzi.
- człowiek wyprostowany
człowiek wyprostowany to skamieniały gatunek człowieka, uważany za bezpośredniego przodka człowieka współczesnego. Nastąpiło w trakcie ewolucji odHomo habilis, PoprzezHomo ergaster... Tożsamość gatunkowa jest kwestionowana przez różnych badaczy.
Badanie genomu chromosomu X przeprowadzone w 2008 roku wykazało, że gatunek azjatyckiczłowiek wyprostowanymógłby się bardzo dobrze krzyżowaćHomo sapiensi być przodkiem współczesnych ludzi w sposób mieszany (nie bezpośredni mężczyzna i nie bezpośrednia kobieta).
Przyjmuje się, że erekcja pojawiła się wAfryka Wschodnia 2 miliony lat temu i 1,5–1 miliona lat temu na Bliskim Wschodzie rozprzestrzeniły się szeroko w całej Eurazji aż do Chin (człowiek Yuanmou) i Europy, gdzie pojawił się człowiek z Heidelbergu.
Erectus były stosunkowo szeroko rozpowszechnione w całym Starym Świecie i zostały podzielone na wiele lokalnych podgatunków. Wcześniej uważano je tylko za podgatunekHomo ergaster, ale erectus ma znaczące różnice odostatni. Do afrykańskiego erectus zalicza się także atlantropa i człowieka rodezyjskiego. Człowieka Heidelberga często uważa się za gatunek późniejszy i bardziej zaawansowany, blisko spokrewniony z erectusem.
Były też erectus „przed Heidelbergiem” (Homo antecessor).W Azji Wschodniej żyły dwa podgatunki: bardziej prymitywny jawajski Pithecanthropus z Indonezji i bardziej progresywny Sinanthropus z Chin (znany jest również człowiek Lantian z Chin, bardziej archaiczny niż Sinanthropus). Obszar występowania zwykle nie wykraczał poza pas subtropikalny.
Rekonstrukcja wyglądu
Do niedawna uważano, że erectusprawie zniknęły około 400 tysięcy lat temu, ustępując miejsca neandertalczykom, denisowianom i Homo sapiens. Jednak ostatnie znaleziska wskazują, że na obrzeżach swojego zasięgu mogły przetrwać do przybycia współczesnych ludzi. Naukowcy uważają, że ostatni pitekantrop na wyspie. Jawa (jawantropy) wymarła 107 tysięcy lat temu.
Człowieka floresa niekiedy uważa się za odmianę erectusa, który zmienił się na Flores w warunkach wyspiarskiego karłowatości (wymarł, według różnych szacunków, od 90 do 12 tysięcy lat temu).
- Homo georgicus
Hominid Dmanisi to wymarła forma hominina, której szczątki odkryto w Gruzji. Wcześniej znany jakoHomo georgicus.
Badanie proteomu z gatunku trzonowców D4163człowiek wyprostowanyz Dmanisi oraz ze szkliwa zębów trzonowych gatunku ATD6-92Homo antecessorz Atapuerca (Hiszpania) wykazały, że ścisły rodowód kolejnych homininów ze środkowego i późnego plejstocenu, w tym ludzi współczesnych, neandertalczyków i denisowian, jestH. antecessora nie hominid z Dmanisi.
Dmanisi hominidom nadano wcześniej status gatunku (Homo georgicus- „Człowiek Gruzin”), ale później dominowała opinia, że są to lokalna odmiana Homo erectus (Homo erectus georgicus), forma przejściowa pomiędzyH. habilisiH. ergasterlub forma przejściowa pomiędzyH. habilisiH. erectus,jak uważają David Lordkipanidze i współautorzy. Kamienne narzędzia człowieka z Dmanisi są dość prymitywne, tylko nieco bardziej zaawansowane niż narzędzia Olduvai Homo habilis.
Wbrew wcześniej wyrażonym domysłom, nie manic nie wskazywało na to, że ich właściciele padli ofiarą dużych drapieżników. W szczególności zachowały się w całości niektóre małe kości, które prawie nigdy nie są zachowywane w tej formie po posiłku drapieżnego zwierzęcia.
W Dmanisi znaleziono nie tylko kości ludzkie, ale także całkiem sporo kości kopalnych wymarłych dużych i małych zwierząt (gigantyczne strusiePachystruthio dmanisensis, prymitywne jelenie, nosorożce, duże drapieżniki) z tego samego okresu. Na niektórych kościach widoczne są zadrapania pozostawione przez kamienne narzędzia.
Jedna kość należąca do dużego roślinożercyzwierzę zostało ugryzione przez dużego drapieżnika po tym, jak ludzie zeskrobali z niego mięso. To znalezisko może nie być mocnym dowodem na to, że mieszkańcy Dmanisi już wiedzieli, jak polować na duże zwierzęta, ale może świadczyć o tym, że uzyskali dostęp do zwłok przed swoimi konkurentami - niedźwiedziami, hienami, lampartami i tygrysami szablozębnymi.
- Homo ergaster
Homo ergaster - skamieniały gatunek człowieka, który pojawił się w Afryce 1,8 miliona lat temu w wyniku ewolucjiHomo habilislubHomo rudolfensis. Uważany za pośrednie ogniwo między Australopitekiem aczłowiek wyprostowany, czasami określany jako afrykańskipodgatunku Pithecanthropus, jednak coraz większa liczba badaczy skłania się do odróżnienia ich od nieafrykańskich przedstawicieli rodzaju ludzkiego, którzy żyli między 1,8–1,5 mln lat temu – czasem istnieniaHomo ergaster.
Charakterystyczną cechą dorosłych szczątków był ich niezwykle wysoki wzrost – 180 cm – znacznie większy niż u żyjących później ludzi z Heidelbergu i neandertalczyków.
Obecność poza AfrykąHomo ergastermiał być we Włoszech (Apulia). Na stanowisku w Apulii odnaleziono jedynie narzędzia krzemienne sprzed 1,7 miliona lat. Jako forma przejściowa pomiędzyHomo ergastericzłowiek wyprostowanyczasami rozważa się również hominida z Dmanizu.
W porównaniu do osoby wykwalifikowanej, objętość mózguosoby pracującej zauważalnie wzrosła i wynosiła średnio 900 cm3, a ponadto powiększyły się jej działy odpowiedzialne za myślenie abstrakcyjne, w szczególności zwiększyła się wielkość płatów czołowych.
Jednocześnie ze wzrostem płatów czołowychnastąpił także wzrost tzw. strefy Broki, odpowiedzialnej za mowę. Ona, sądząc po endokranach (odlewach z wewnętrznej powierzchni czaszki) u osoby pracującej była już bardziej rozwinięta w porównaniu z osobą wykwalifikowaną. I być może osoba pracująca posiadała już podstawy mowy.
Podczas przeprowadzki zH. habilis do H. rudolfensisNastąpiły dwie istotne zmiany:
- Rozmiar ciała znacznie się zwiększył. Jest to bezpośrednio związane z drugą zmianą.
- Zwiększył się udział pokarmu zwierzęcego w diecie. Tradycyjnie tłumaczono to faktem, żeH. ergasternauczył się skuteczniej polować na grubego i średniego zwierza. Ostatnio jednak pojawiły się takie argumentyH. ergaster был всё-таки падальщиком и просто научился более эффективно конкурировать с другими падальщиками.
Ile faktycznie istniało wczesnych gatunków ludzkich?
Kiedy naukowcy zaczynają zastanawiać się, ile gatunkówludzie żyli na naszej planecie, budzi to kontrowersje i kontrowersje, zwłaszcza że naukowcy wciąż odkrywają nowe skamieniałości kości, które są identyfikowane jako szczątki starożytnych ludzi należących do nieznanych wcześniej gatunków. Ich liczba rośnie, a ustalenie dokładnych danych ilościowych gatunków w populacji jest prawie niemożliwe.
Istnieją przytłaczające dowodyistnienie Homo erectus, ale jak się okazało, gatunek ten w rzeczywistości składa się z kilku, w tym Homo georgicus i Homo ergaster. Zdaniem naukowców chodzi przede wszystkim o określenie gatunku i zakresu, w jakim dopuszcza się zmiany w obrębie gatunku.
Co to jest widok?
Вид — основная структурная единица биологической систематики живых организмов. Систематическая единица, группа организмов с общими морфофизиологическими, биохимическими и поведенческими признаками, способная к взаимному скрещиванию, которое дает в ряду поколений плодовитое потомство, закономерно распространенная в пределах определённого ареала и сходно изменяющаяся под влиянием факторов внешней среды.
Na przykład, aby wyprodukować muła, potrzebujeszkrycia konia i osła, jednak same muły nie mogą się pomyślnie rozmnażać między sobą. Dlatego chociaż konie i osły są biologicznie podobne, nie są tym samym gatunkiem.
Jednak ostatnie dziesięciolecia wywołały kontrowersje na ten temat: życie może również rozprzestrzeniać się bezpłciowo, podobnie jak mikroby, tworząc nowe gatunki.
Jedna z opcji utworzonych w związku ztakie okoliczności, - określenie organizmów tego samego gatunku o podobnych cechach anatomicznych. Ale ma też swoje wady: istnieją znaczne różnice morfologiczne między płciami, a nawet osobnikami tego samego gatunku w różnych częściach świata, co czyni tę opcję bardzo subiektywną.
Aby odróżnić gatunki, niektórzybiolodzy wolą używać DNA, a przy obecnym rozwoju technologii mogą to robić z jeszcze większą precyzją. Ale niestety nie mają DNA każdego starożytnego człowieka, na przykład genom Homo erectus nigdy nie został zsekwencjonowany.
Czy współczesny człowiek jest odrębnym gatunkiem, czy nie?
Biorąc to wszystko pod uwagę, niektórzy ekspercitwierdzą, że pojęcie gatunku tak naprawdę nie istnieje. Inni twierdzą, że ostateczna definicja gatunku jest prawie niemożliwa do osiągnięcia, ale nadal warto się postarać, abyśmy mogli w znaczący sposób mówić o ewolucji.
Jeśli zgodzimy się z twierdzeniem, że ludzie są wszystkim, co pojawiło się po oddzieleniu się od starożytnych szympansów około 6-7 milionów lat temu, otrzymamy dość zróżnicowaną grupę.
Smithsonian National Natural MuseumHistoria wymienia co najmniej 20 gatunków ludzkich uznanych przez większość naukowców. Obejmuje Homo sapiens, neandertalczyków, Indonezyjczyków wielkości hobbita, Homo erectus i Homo naledi.
Очень глупо ожидать, что люди, жившие 5 млн лет назад, будут на нас похожи. Если Смитсоновский институт говорит, что их 20, то вы можете быть уверены, что разнообразие на самом деле гораздо больше.
Джон Стюарт, эволюционный палеоэколог из Борнмутского университета в Великобритании
Czytaj więcej
Na Pacyfiku wieloryby szare zaczynają umierać z głodu i umierać
Jedna trzecia osób, które wyzdrowiały po COVID-19, wraca do szpitala. Co ósma - umiera
Aborcja i nauka: co stanie się z dziećmi, które będą rodzić