Naukowcy z Irlandii sprawdzili, ile danych z iOS i Androida jest wysyłanych do Apple i Google
Na przykład Apple i Google otrzymują urządzenia IMEI,numer seryjny sprzętu, numer seryjny karty SIM i IMSI, numer telefonu i inne dane. Co więcej, Android i iOS nadal przesyłają dane telemetryczne do swoich firm produkcyjnych, nawet jeśli użytkownik wyraźnie nie ujawnia tych danych. W rzeczywistości, gdy tylko użytkownik włoży kartę SIM do dowolnego urządzenia, odpowiednie dane są przesyłane do firm macierzystych każdego z nich.
Udostępnianie danych Androida i Google. Źródło: Trinity College Dublin.
Nawiasem mówiąc, użytkownicy nie mogą tego uniknąćdla urządzeń z systemem iOS, aby przekazać Apple adresy MAC pobliskich urządzeń, a także dane o lokalizacji GPS. Rzeczywiście, ci użytkownicy nie muszą nawet się logować, aby urządzenie udostępniało dane. Z drugiej strony Google zbiera znacznie więcej danych z pobliskich urządzeń niż Apple.
Dla porownania:Google otrzymuje około 1 MB danych w porównaniu do 42 KB w przypadku Apple. W trybie gotowości Android Pixel wysyła około 1 MB co 12 godzin, podczas gdy iOS wysyła 52 KB. Google zbiera około 20 razy więcej danych z telefonów komórkowych niż Apple.
Dodatkowe funkcje, takie jak iCloud, Safarii Siri wysyłają dane użytkownika do Apple niezależnie od tego, czy użytkownik zezwala na działanie, czy nawet wie, że jego dane są przesyłane. W Google Android te aplikacje są nadawane przez Chrome, YouTube, Google Docs, Google Messaging, Clock, Safetyhub i Google Searchbar. Głównym powodem, dla którego te urządzenia wysyłają tak dużo danych, jest połączenie z wewnętrznym serwerem, który jest automatycznie aktualizowany na podstawie adresu IP. Gdy firma ma adres IP, zwykle może określić odpowiednią lokalizację geograficzną.
Czytaj więcej
Najbardziej burzowe miejsce na Ziemi: dlaczego Drake Passage to najniebezpieczniejsza trasa na Antarktydę
Nowy związek uranu bije rekord pod względem anomalnego przewodnictwa
Ewolucyjny błąd: które organy w ludzkim ciele działają nielogicznie
Adres MAC to unikalny identyfikator,przypisane do każdej jednostki sprzętu aktywnego lub niektórych ich interfejsów w komputerowych sieciach Ethernet. Projektując standard Ethernet, zakładano, że każda karta sieciowa powinna mieć unikalny sześciobajtowy numer, „wszyty” w nią podczas produkcji.