W grudniu 2015 r. w sieciach społecznościowych i mikroblogach zaczęły krążyć pogłoski o sukcesie LHC
Dla porównania, bozon Higgsa ma masę 126 GeV, a kwark górny, najcięższa cząstka elementarna, waży 173 GeV, czyli cztery razy mniej niż masa cząstki, która wyprodukowała fotony.
Wiele teorii sugeruje istnienie…superciężkie cząstki, które mogą się rozpaść na pary bozonów Higgsa. Rolę tę mogą pełnić zarówno ciężkie odpowiedniki bozonu Higgsa, jak i inne bozony. Do niedawna nie mogliśmy znaleźć żadnych dowodów na ich istnienie.
Tekst badawczy
Fizycy, korzystając z algorytmów sieci neuronowych, poszukiwali łańcuchów rozpadów cząstek, w których brały udział pary bozonów Higgsa, leptony tau i cząstki zawierające ciężkie, ładne kwarki.
Niektóre modyfikacje Modelu Standardowego -teorie opisujące większość oddziaływań wszystkich znanych nauce cząstek elementarnych – sugerują, że w procesach tych mogą kryć się ślady superciężkich analogów bozonu Higgsa i innych nośników fundamentalnych oddziaływań, które nie mieszczą się we współczesnych wyobrażeniach naukowców.
Okazało się, że rozpady, w których brali udziałpara bozonów Higgsa była prawie pięć razy większa niż mówi Model Standardowy. Autorzy nowej pracy przypisali to rozpadom superciężkich cząstek, które były około ośmiokrotnie cięższe niż odkryty już bozon Higgsa.
Jak na razie nie jest to absolutny dowód na istnienie superciężkiego bozonu, a jedynie jego wskazówka, dlatego fizycy planują zgromadzić więcej danych, aby wyciągnąć długoterminowe wnioski.
Czytaj więcej
Zobacz, jak czarna dziura zaczyna niszczyć gwiazdę
Nowa cząstka odkryta w Wielkim Zderzaczu Hadronów
Fala upałów spowodowała masowe topnienie pokrywy lodowej Grenlandii