Obserwacje w ekstremalnym promieniowaniu ultrafioletowym wykazały powstawanie 20 marca w atmosferze słonecznej
Obserwacje Słońca w skrajnym ultrafiolecie przy długości fali 19,3 nm. Wideo: SDO, NASA
Dziura koronalna to obszar w atmosferzeSłońce, w którym pola magnetyczne otwierają się i pozwalają na ucieczkę wiatru słonecznego. Zazwyczaj zamknięte linie pola magnetycznego gwiazdy utrzymują plazmę w atmosferze słonecznej. W rejonie dziury koronalnej otwarte pole magnetyczne pozwala wiatrowi słonecznemu znacznie szybciej uciec w przestrzeń kosmiczną.
Obszar dziury koronalnej charakteryzuje się zmniejszonymtemperatura i gęstość plazmy. Na tym zdjęciu w skrajnym ultrafiolecie z Obserwatorium Dynamiki Słońca obszar dziury koronalnej wydaje się ciemny ze względu na niższą temperaturę plazmy.
Zdjęcie dziury koronalnej wykonane przy różnych długościach fal (17,1, 19,3 i 21,1 nm) oraz osobne zdjęcie przy długości fali 21,1 nm. Zdjęcia: SDO, NASA
Zdaniem ekspertów portalu kosmicznej pogody.com wiatr słoneczny uwolniony przez otwarte pole magnetyczne dotrze do Ziemi w dniach 23-24 marca. Przez kilka dni przed i po równonocy obserwuje się „efekt Russella-McPherrona”. W tym czasie w ziemskim polu magnetycznym tworzą się „pęknięcia”, w które może przenikać wiatr słoneczny. W tym czasie nawet najsłabsze strumienie cząstek mogą powodować jasne zorze polarne.
Czytaj więcej:
Jedna planeta może położyć kres życiu na Ziemi: jak naukowcy udowodnili kruchość Układu Słonecznego
Odkryto skarb, który był ukryty podczas wojny prawie 1000 lat temu
Pożar Notre Dame pomaga naukowcom rozwikłać tajemnicę budowy katedry