Naukowcy z Brown University pod kierownictwem Johna Capano badali, w jaki sposób te procesy się łączą
Oglądać ruch kościwęże, naukowcy wykorzystali technologię XROMM. Na kilku żebrach boa dusiciela umieszczono metalowe znaczniki. Zdjęcia rentgenowskie w dwóch projekcjach rejestrowały zmianę położenia znaków. Na podstawie uzyskanych obrazów naukowcy zrekonstruowali sekwencje ruchu żeber.
„Ponadto założyliśmy na węże specjalne hełmy, które mierzyły przepływ wchodzącego i wychodzącego powietrza, aby potwierdzić, że boa wciąż oddychają”, mówi Capano.
Boa mają ponad dwieście par żeberek, któreznajduje się wzdłuż całego ciała. Zwykle podczas oddychania mięśnie obracają żebra, aby wtłaczać lub wypychać powietrze. Podobnie jak reszta węża, płuca tych gadów rozciągają się wzdłuż całego ciała. Naukowcy uważają, że za wymianę gazową odpowiada część płuc znajdująca się najbliżej głowy. Dolna część płuc prawie nie ma naczyń i przypomina puste worki.
Kiedy boa chwytają swoją zdobycz, górną część ciałaściska ofiarę, co powoduje, że żebra w tych miejscach nie mogą się poruszać, wspomagając oddychanie. Podczas połykania zdobyczy ta część ciała znacznie się rozszerza, aby połknąć duży przedmiot, a także nie może się aktywnie poruszać.
Badanie wykazało, że w tych przypadkach wążzaczynają działać żebra znajdujące się bliżej ogona. W tym przypadku części płuc w kształcie worka działają jak miechy, które służą np. do pompowania powietrza w kuźni. Aktywna ekspansja dolnych części płuc prowadzi do cofania się powietrza do obszarów tego narządu, w których zachodzi wymiana gazowa.
Czytaj więcej
„James Webb” zrobił najczystsze zdjęcie gwiazdy w historii
Rozwój moskiewskich radiologów w zakresie sztucznej inteligencji stał się podstawą federalnych standardów
Ładowanie kwantowe pozwoli na rekordowo szybkie ładowanie pojazdów elektrycznych