Pozyskuje się inwestycje na kosztowny rozwój i wydawane są oszczędności przedsiębiorców. Ona uzależnia
Dlaczego ważne jest, aby rozpocząć opracowywanie nowego produktu bez kodu bez angażowania klasycznego rozwoju
Kiedy patrzymy na odnoszące sukcesy produkty na rynku,takich jak Airbnb, Amazon czy Yandex, trzeba zrozumieć, że nie stały się takie, jakimi są teraz, a poprzedziła to długa i wieloetapowa ścieżka stopniowego rozwoju. Proces ewolucji produktu zwykle składa się z kilku etapów:
- Pomysł na produkt/biznes.
- Prototyp to szybka, surowa implementacja przyszłego produktu.
- MVP (minimum viable product) to najprostsza wersja produktu, usługi lub usługi z minimalnym zestawem funkcji (czasami nawet jedną), która wnosi wartość dla konsumenta końcowego.
- Produkt 1.0 to produkt, który posiada bardziej zaawansowaną funkcjonalność, określoną na podstawie potrzeb klientów i biznesu po pomyślnym wdrożeniu etapu MVP.
- Produkt 2.0 to złożony produkt o rozszerzonej funkcjonalności i zestawie cech, bardziej zaawansowany niż produkt 1.0.
- Produkt w pełni funkcjonalny (wersja n produktu) to rozwinięty i rozbudowany produkt, którego funkcjonalność jest rozwijana i uzupełniana w miarę rozwoju biznesu.
Etapy ewolucji produktów IT
Pierwsze trzy etapy reprezentują fazę poszukiwańdopasowanie produktu do rynku, gdzie firma lub produkt szuka jedynie formy i modelu biznesowego, który będzie opłacalny i potrzebny rynkowi. Na tym etapie zadaniem założycieli lub właścicieli firm jest przetestowanie wszystkich hipotez tak tanio i szybko, jak to możliwe i znalezienie tej, która się sprawdza.
Od czwartego do szóstego etapu jest fazaskalowanie modelu biznesowego, który okazał się odpornością rynkową i sukcesem finansowym. Bardzo ważne jest tutaj, aby pamiętać, że skalowanie produktu powinno następować wraz z rozwojem biznesu, a biznes charakteryzuje się zarabianymi pieniędzmi. Oznacza to, że złożoność produktu i znaczne udoskonalenie funkcjonalności powinny bezpośrednio korelować ze wzrostem wskaźników finansowych, ale nie odwrotnie.
Aby przejść z jednej fazy do drugiej, konieczne jest przekroczenie punktu bifurkacji, co oznacza znalezienie działającego modelu biznesowego (dopasowanie produktu do rynku) i rozpoczęcie etapu skalowania.
Jedno z zaniedbań wielu startupów i właścicieliw biznesie, ponieważ wierzą, że rozwój ich produktów będzie przebiegał po prostej linii od etapu do etapu. Ale często po raz pierwszy nikt nie wchodzi w działający i dochodowy model biznesowy. Z reguły trzeba wykonać od dwóch do pięciu piwotów (z angielskiego pivot – „zmiana modelu biznesowego”), zanim znajdziesz bardzo działający model biznesowy, który warto skalować. To właśnie na etapie poszukiwania dopasowania produktu do rynku większość start-upów utknie w martwym punkcie. Dzieje się tak, ponieważ startupy poświęcają wszystkie swoje zasoby na opracowanie MVP, sprawiając, że jest to długie i kosztowne, więc jeśli muszą zmienić model biznesowy, produkt staje się tak nieelastyczny, że staje się dla nich niemożliwy zwrot.
Dlatego w rozwoju większości produktów biznesowych warto korzystać z tańszych narzędzi. No-code jest jednym z nich i jest idealny do budowania i testowania MVP.
Etapy rozwoju produktu z wykorzystaniem No-code od podstaw
Główną cechą podejścia bez kodu jest totworzenie produktu MVP może odbywać się niezależnie, bez angażowania zespołu, jak w klasycznym rozwoju. Cały cykl tworzenia produktu od pomysłu na produkt do jego uruchomienia może wykonać jeden specjalista.
Rozważ wszystkie kroki:
Etapy rozwoju produktu IT
Etap 1. Opis idei produktu/projektu
Zanim zaczniesz się rozwijać, musisz jasno sformułować odpowiedzi na pytania o to, co, dlaczego i dlaczego rozwijasz. Zadaj sobie pytanie:
- Jaką firmę/produkt widzisz?
- Jaki problem rozwiązuje?
- Kim są jego odbiorcy i jak obecnie rozwiązują problem?
- Czy istnieje wystarczająca wielkość rynku, czy są konkurenci, jak działają, dlaczego robisz to samo lub różnie się od nich?
- Jak będzie przebiegać monetyzacja, jaki budżet jesteś gotowy zainwestować w rozwój wersji MVP?
Etap 2. Opracowanie wymagań biznesowych
Na tym etapie należy przemyśleć i opisać jak produkt będzie działał, jakie ma wymagania funkcjonalne.
- Jak działa model biznesowy, jak wygląda cały łańcuch procesu od przybycia użytkownika do realizacji zamówienia?
- Kto jest zaangażowany w użytkowanie produktu: klienci, wykonawcy, rekruterzy, księgowość, czy potrzebują narzędzi i funkcjonalności?
- W jakich krajach planujecie uruchomić usługę iw jakich językach?
- Jakie systemy płatności są planowane do wykorzystania?
- Z jakich dodatkowych usług zewnętrznych warto skorzystać, jakie integracje przeprowadzić?
Etap 3. Wybór MVP (minimum viable product)
W tym przypadku wymagają tego wymagania biznesowewybierz minimalny zestaw krytycznie niezbędnych funkcjonalności, który pozwoli Ci przetestować hipotezę, czyli sformułować funkcjonalność MVP. Należy pamiętać, że głównym zadaniem jest przetestowanie wykonalności pomysłu, a nie opracowanie w pełni funkcjonalnego produktu. Konieczne jest skupienie się tylko na tym, bez czego sam pomysł na biznes nie działa, aby oddzielić główny od drugorzędnego.
Etap 4. Dobór stosu narzędzi
Zrozumienie, jaka funkcjonalność zostanie zaimplementowana w MVP,a który pozostanie dla przyszłych wersji produktu, można przystąpić do wybierania stosu (zestawu) narzędzi No-code do jego wdrożenia. Może to być mieszanka 2-6 różnych platform i usług bez kodu. Warto jednak wziąć pod uwagę: im więcej zintegrowanych usług, tym większe ryzyko. System / produkt staje się bardziej kruchy: jeśli jedno z ogniw nie działa, cały system może upaść. Dlatego lepiej skupić się na optymalnej liczbie narzędzi w stosie i zawsze monitorować ich pracę.
Ponadto ważne jest określenie możliwościpołączenie z usługami płatniczymi wybranego stosu, a także sprawdzić możliwość jego integracji z niezbędnymi usługami zewnętrznymi. Pomyśl nie tylko o tym, co jest potrzebne do stworzenia MVP, ale także o tym, jak (jeśli model biznesowy się powiedzie) możesz następnie skalować produkt i czy zestaw narzędzi do MVP nie będzie przeszkodą.
Etap 5. Sporządzenie specyfikacji produktu
Po podjęciu decyzji, jaką dokładnie funkcjonalnośćzostanie wdrożony w MVP i za pomocą jakiego zestawu narzędzi No-code można przystąpić do tworzenia specyfikacji produktu. Zawiera szczegółowe opracowanie i opis logiki ścieżek klientów, składu i powiązań każdej strony/ekranu, opis ról użytkowników i dostępu zgodnie z nimi, ustawień prywatności, modelu statusów zamówień/płatności, rysowania makiet w Figmie oraz funkcjonalność prototypowania do celów testowania logiki biznesowej.
Etap 6. Kompilacja bazy danych
Ten punkt ma zastosowanie przy tworzeniu pełnoprawnych aplikacji. Ważne jest tutaj podkreślenie głównych bytów i ich atrybutów, przemyślenie statusów i linków tabel.
Etap 7. Rysunek projektowy
Posiadanie specyfikacji produktu i szkieletów, a także wiedzana którym stosie No-code zostanie zaimplementowany każdy z elementów produktu, należy narysować projekt. Zdarza się, że w niektórych narzędziach No-code nie ma możliwości całkowitego dostosowania projektu, można zmienić tylko niektóre cechy: kolor, cienie, wygląd, tło. Należy wziąć pod uwagę te ograniczenia. Ale jeśli wybrane narzędzie No-code pozwala na wykonanie niestandardowego projektu, możesz skorzystać z szablonów lub zaangażować projektanta.
Etap 8. Rozwój
W podejściu No-code tworzenie frontendu i backendunie ma takiego wyraźnego rozróżnienia i jest wykonywany równolegle. Najlepiej podzielić aplikację na części i po kolei tworzyć funkcjonalność każdej z nich. Na przykład osobiste konto klienta może zawierać stronę główną, stronę logowania, samo konto i profil.
Najlepiej zacząć od utworzenia bazy danych. Połączy wszystkie strony / zakładki i części Twojej aplikacji, będzie jej podstawą. A potem śmiało przejdź do frontendu i backendu:
Rozwój frontendu:
- Tworzenie struktury strony.
- Rozwój elementów interfejsu.
- Dostosowanie interfejsu do różnych urządzeń.
Rozwój zaplecza:
- Tworzenie funkcjonalności i logiki dla każdego elementu/akcji/strony.
- Ustawianie wewnętrznych procesów/obliczeń systemu.
- Tworzenie rejestracji i autoryzacji użytkowników, ról i ustawień prywatności / dostępu i nie tylko.
Etap 9. Integracja z usługami
W narzędziach do integracji bez kodu z zewnętrznymiusługi są zwykle już natywnie wbudowane przy użyciu wtyczek. Czasami jednak konieczne jest wykonanie niestandardowej integracji poprzez API. Dlatego na etapie wyboru stosu warto sprawdzić, czy serwis posiada otwarte API i czy narzędzie No-code może wykonać taką integrację.
Kluczowe integracje, które warto rozważyćprodukt: systemy płatności, usługi mailingowe (email, SMS), usługi wewnętrzne (crm, slac), usługi analityczne, usługi konferencyjne (Zoom). Jeśli narzędzia i usługa nie mają wbudowanej integracji, w niektórych przypadkach możesz potrzebować pomocy programisty.
Etap 10. Testowanie
Podczas testowania bardzo ważne jest sprawdzeniewydajności aplikacji i poprawności funkcjonalności, która została pierwotnie uwzględniona przy sporządzaniu specyfikacji produktu. Testowanie może odbywać się w kilku etapach, obejmujących przygotowanie planu, prowadzenie dziennika błędów i sprawdzenie funkcjonalności na różnych urządzeniach. Testowanie jest jednym z kluczowych etapów i należy je traktować ze szczególną uwagą.
Etap 11. Uruchom
Po przetestowaniu i wyeliminowaniu wszystkiegouwagi, konieczne jest przygotowanie produktu do udostępnienia użytkownikom. Aby to zrobić, ważne jest wypełnienie go treścią (zdjęcia towarów i usług), copywriting tekstów, dodanie umowy użytkownika, umowy na przetwarzanie danych osobowych, sprawdzenie zgodności ze wszystkimi niezbędnymi wymaganiami wstępnymi i rozpoczęcie testów z użytkownikami.
Po wprowadzeniu produktu na rynek bardzo ważne jest, aby go śledzić.wydajność i wsparcie, zwracaj uwagę na opinie użytkowników, przeprowadzaj z nimi wywiady. Tylko w ten sposób można zrozumieć, czy znaczenia i idee określone podczas opracowywania pokrywają się z tym, jak użytkownik rozumie i używa produktu.
Przejście od programowania bez kodu do programowania klasycznego
Przejście do klasycznego programowania jest istotne nawet wtedy, gdy brak kodu staje się szyjką butelki, a Ty masz do czynienia z ograniczoną funkcjonalnością, która utrudnia rozwój biznesu.
No-code to dość potężne narzędzie, które pozwala na zwiększenie złożoności Twojej firmy w miarę jej skalowania. Wiele produktów/firm pozostaje na nim.
Jeśli jednak nadal się decydujesz, jechaćNajlepiej jest zastosować rozwój częściowej wymiany równoległej. Oznacza to, że równolegle z pracą istniejącego produktu i procesów należy rozpocząć rozwój najbardziej krytycznej części produktu. Następnie stopniowo przenoś dane użytkownika do nowego produktu stworzonego metodą klasyczną, a dopiero potem wymień sam produkt. W ten sposób możesz iteracyjnie całkowicie przenieść wszystkie części biznesu z trybu „bez kodu” do „kodu”.
Początek przejścia zwykle zaczyna się od zewnętrznych produktów klienta, które wymagają wyższej jakości projektu, natywnych funkcji. Krajowe produkty mogą poczekać.
Czytaj więcej:
Naukowcy ze strefy wiecznej zmarzliny: jak opracowują inteligentne ubrania i szczepionkę na raka
„The Walking Dead” istniało miliony lat temu: naukowcy opowiedzieli, jak się pojawili
Jajko zostało zrzucone z kosmosu: zobacz, co się z nim stało