Kto weźmie śmieci i co się z tym zrobi po reformie śmieci?
Władze są przekonane, że sytuacja zostanie uratowana
Ale nawet plany ich budowy spowodowałymasowe protesty w kilku regionach Rosji, które trwają od kilku lat. Ekolodzy twierdzą, że jest to „barbarzyński sposób” gospodarowania odpadami. Są pewni: śmieci nie mogą być spalane, ale poddawane recyklingowi.
Spalarnie - tylko część śmiecireforma, która rozpoczęła działalność w 2019 r. Teraz operatorzy pojawili się we wszystkich regionach. Początkowo zakładano, że będą zbierać pieniądze i przenosić je na najwyższy poziom. Ale system się nie zmienił - wykonawcy i podwykonawcy nadal pracują ze śmieciami. Są zatrudniani przez operatorów regionalnych, a nie firmy zarządzające, jak poprzednio.
Ponadto w płatności pojawił się nowy wiersz,dedykowany do zbierania i usuwania śmieci. Wzrósł również koszt usługi. Według wicepremiera Aleksieja Gordiejewa jest to około 120–130 rubli miesięcznie na osobę, ale kwota zależy od regionu. Władze chcą więc z czasem wprowadzić sortowanie i selektywną zbiórkę odpadów, aby wyeliminować naturalne składowiska odpadów i zmniejszyć ilość składowisk.
Rosyjski rząd postawił sobie za cel całkowitą rezygnację ze składowisk jako miejsc składowania odpadów stałych do 2030 roku.
„Strategiczny zestaw takiego zadania: porzucenie składowisk odpadów w celu unieszkodliwienia stałych odpadów komunalnych jako najbardziej szkodliwych dla środowiska, ... uważamy za realistyczne zredukowanie ich liczby do minimum do 2030 r. i zakazanie wykorzystywania odpadów nie poddanych recyklingowi do celów mieszkalnych, co oznacza stałe odpady komunalne ”- powiedział Aleksiej Gordiejew na spotkaniu z premierem Dmitrij Miedwiediew.
Sortowanie pierwotne polega na oddzieleniu śmieci.dla dwóch zbiorników - odpady organiczne i wszystkie inne śmieci. Przedstawiciele operatorów zauważyli, że jak dotąd trudno jest je uszczegółowić: większość mieszkańców nie jest na to gotowa i trudno jest zorganizować ją logistycznie. To operatorzy są odpowiedzialni za sortowanie śmieci i decydowanie o tym, co zostanie poddane recyklingowi, co zakopią i co spłoną.
Zaplanuj spalanie, także w nowych zakładach. Krajowy projekt „Ekologia”, opracowany w Roku Ekologii, obejmuje 11 punktów, w tym „Czysty kraj”. Projekt ten zakłada pojawienie się w Rosji spalarni odpadów wykorzystujących technologię szwajcarskiej firmy Hitachi Zosen Inova, spółki zależnej Hitachi, która zajmuje się różnymi zadaniami - od rozwiązań finansowych po urządzenia elektryczne. Zbudował już 458 spalarni na całym świecie, w tym 200 w Europie. Na przykład w Dubaju firma planuje uruchomić największą fabrykę na świecie i zbudowała swój pierwszy zakład w Osace w 1965 roku.
Pasek boczny
To oczywiście nie jest limit - Hitachi chce rozszerzyć swojąreprezentacja w Rosji. Budowa pięciu spalarni to pierwszy etap programu, w którym pomoże szwajcarska firma, zapewni gwarancję na pierwsze dwa lata ich pracy. Dwa zakłady w regionie moskiewskim chcą otworzyć w 2021 r., Rok później - dwa kolejne zakłady w tym samym miejscu i jedno w Tatarstanie. Różnią się pojemnością - w Moskwie mogą obsłużyć do 700 tysięcy ton śmieci rocznie, w Tatarstanie - 550 tysięcy ton. Warto budować rośliny za 30 miliardów rubli, aw Tatarstanie - 28 miliardów rubli. Będzie to obsługiwane przez spółkę RT-Invest - spółkę zależną Rostec.
„Energia z odpadów” to nazwa punkująca,co odnosi się do tego, co roślina rzeczywiście zrobi. W prezentacji firma sprzedaje pomysł, że we współczesnym świecie trzeba być w stanie rozwiązać dwa problemy - to walka z odpadami i produkcją energii. Rośliny, odnotowane w Hitachi, radzą sobie z obydwoma zadaniami. To prawda, że taryfy za taką energię będą wyższe niż zwykle, władze planują, że najbliższe przedsiębiorstwa będą z nich korzystać.
Hitachi zużywa technologie energetyczne
Projekt nie zakłada, że spłonąwszystkie śmieci. Władze zauważają, że do fabryk trafiają wyłącznie odpady, których nie można poddać recyklingowi. Hi-Tech zwróciła się do RT-Invest o komentarz, aby dowiedzieć się, gdzie będzie przeprowadzane przetwarzanie, które obiecują urzędnicy. Nie udało się jednak uzyskać odpowiedzi od firmy, która będzie realizować ważną część krajowego projektu Ekologia. Powstaje sprzeczność – obiecane przedsiębiorstwa przetwórcze w Rosji pojawią się dopiero do 2030 roku, ale tymczasem przez cały ten czas (około dziewięć lat od uruchomienia pierwszej spalarni śmieci) MSW podlegające przetworzeniu będą w dalszym ciągu kierowane do wysypisko śmieci.
Projekt „Energia z odpadów” - wersja Rostec
Jednocześnie zaczęli już uruchamiać się w regionie moskiewskimpierwsze kompleksy sortowania śmieci. Potrafią oddzielić odpady organiczne od wszystkich innych śmieci. Substancje organiczne są nieprzyjemne, ponieważ śmierdzą i to właśnie ten zapach staje się prawdziwym problemem dla osób mieszkających w pobliżu wysypisk śmieci. Dzięki kompleksom sortującym odpady organiczne będą kierowane do zamkniętych kompostowni. Tam „dojrzeją” przez kilka miesięcy i dopiero wtedy po bakteryjnej obróbce parą staną się prostym, bezwonnym kompostem. Takie surowce można wykorzystać do wypełniania dróg lub rekultywacji składowisk śmieci.
Kolejne 40% odpadów planowane jest tylko do wysłania.do recyklingu. Tworzywo sztuczne nadaje się do tworzenia izolacji budynku, futra ekologicznego i wypełniacza materaca. Papier używany w opakowaniach i produktach higienicznych. Obróbka metalu w przemyśle motoryzacyjnym. A guma, skóra i drewno staną się paliwem, na przykład w cementowniach. Pozostałe 20% odpadów, które są „poddawane recyklingowi” ze względów technologicznych, będą musiały trafić albo do spalarni, albo na składowiska. Jednak nowe składowiska odpadów będą budowane zgodnie z nowoczesnymi standardami ochrony środowiska. Zostaną one wyposażone w system odprowadzania gazów i cieczy, a aby uniknąć zanieczyszczenia gleby, na dnie wysypiska zostanie umieszczona bariera geotekstylna.
Jednocześnie przedstawiciel Hitachi twierdzi, żeSpalarnia może być częścią systemu recyklingu lub niezależnym sposobem postępowania z odpadami. „Nasze zakłady są w stanie poddać recyklingowi wszelkie odpady. Radzimy gminom zorganizować oddzielną zbiórkę i późniejsze przetwarzanie odpadów. Ale jeśli nie, to nie. Nasze zakłady poradzą sobie ”- zauważył Franz-Josef Mengede z Hitachi.
Będą pracować nad technologią atmosferyczną.spalanie w bardzo wysokich temperaturach. Śmieci są dostarczane do rośliny i spalane w temperaturze 1260 ° C Następnie w dopalaczu jest poddawany obróbce w temperaturze 850 ° C Uwolniony gaz jest oczyszczany za pomocą trzech etapów filtrowania. Największe obawy budzą dioksyny i furany - są one częścią „brudnego tuzina” substancji i, jeśli zostaną zgromadzone w ludzkim ciele, mogą spowodować uszkodzenie wątroby, układu odpornościowego i nerwowego. Przedstawiciel Hitachi Andres Kronenberg powiedział, że roślina nie ma negatywnego wpływu na środowisko, a ludzkie zdrowie nie ucierpi, nawet jeśli żyje naprzeciwko lub wewnątrz zakładu. Cronenberg dodał, że biuro firmy znajduje się naprzeciwko jednej z fabryk i „jeśli jest źle, to nie jest związane z fabryką”.
Jeśli wierzysz prezentacji Rostec, po spaleniupozostanie popiół lotny, który zostanie zneutralizowany przez cementowanie, para zostanie przekształcona w elektryczność, żużel zostanie pobrany do użytecznych frakcji i wysłany do budowy dróg.
Dyrektor Generalny RT-Invest Andrei ShipelovPowiedział Forbesowi, że finansowanie fabryk dzieli się na dwie rundy - początkowo RT-Invest zainwestuje 1,5 mld rubli, ponad 20–30% 150 mld rubli zostanie zainwestowanych przez akcjonariuszy, w tym HZI. Według niego, japońsko-szwajcarscy partnerzy zainwestują około 50 milionów dolarów i planują odzyskać projekt w ciągu 15 lat kosztem energii elektrycznej. W rezultacie dla odbiorców przemysłowych w regionie moskiewskim koszt energii elektrycznej wzrośnie o 2,6% w Tatarstanie - o 1,6%. Jednocześnie obciążenie ludności, według Shipelovej, nie wzrośnie. Wszystkie pięć zakładów osiągnie pełną wydajność do 2022 roku. Do tego czasu pod odpadami trzeba będzie otwierać nowe składowiska odpadów lub wywozić śmieci do innych regionów.
Wszystko jest zgodne z normami, ale aktywiści potrzebują więcej
W Rosji plany budowy fabryk nie zostały przyjętez entuzjazmem - w każdym z miast, w których planowana jest budowa spalarni odpadów, pojawili się działacze, którzy się im sprzeciwiają. Na przykład w Kazaniu odbywają się najbardziej masowe wiece w regionie, a ich głównym środkiem komunikacji online, grupa VKontakte, jest prawie 10 tysięcy osób. Wymagają zniesienia budowy, wprowadzenia oddzielnej zbiórki, nacisku na recykling i redukcję odpadów, zamówienia niezależnej ekspertyzy.
Organizacja publiczna „Princip”sprawdził zakład w Kazaniu i stwierdził, że nie można go zbudować na podanych parametrach. Szkodzi środowisku i zdrowiu publicznemu, zatruwa powietrze; nie ma technologii, która oddzieli śmieci. Projekt został opracowany z naruszeniem zasad bezpieczeństwa, jego bezpieczeństwa środowiskowego nie można potwierdzić zgodnie z istniejącymi dokumentami. Eksperci zauważają, że poziom skuteczności oczyszczania gazów spalinowych z zanieczyszczeń jest wyraźnie zawyżony, a dla dioksyn i furanów jest nawet niemożliwy teoretycznie.
Jaka jest różnica między rosyjskimi spalarniami odpadów i zagranicznymi pod względem systemu czyszczenia?
W zakładzie, obok którego zamierzają wybudowaćW Kazaniu oczyszczanie gazu będzie trzystopniowe. Pierwszy etap - gazy utrzymuje się w temperaturze powyżej 850°C przez około dwie sekundy, co powinno zapewnić rozkład dioksyn. Drugi etap to oczyszczanie w reaktorze. Za pomocą węgla aktywnego i wapna gaszonego gazy oczyszczane są z substancji organicznych, metali ciężkich i składników kwaśnych. Trzeci etap to filtracja w filtrze workowym w celu usunięcia popiołu, pyłu i produktów oczyszczania gazów.
W wywiadzie dla doradcy dyrektora generalnego RT-Invest Siergiej Bogatow powiedział, że ilość uwalnianego dioksyn nie będzie większa niż 0,2 g na tonę emisji.
„Stężenie substancji jest znacznie niższe niż maksymalne dopuszczalne, a mianowicie 3%” - powiedziała Marianna Kharlamova, kierownik działu monitoringu i prognozowania środowiska w PFUR.
Według norm higienicznych maksymalne dopuszczalne stężenie dioksyn i furanów w powietrzu dla obszarów zaludnionych wynosi 0,5 pg na metr sześcienny.
Dla porównania: podobny proces jest wykorzystywany przez Eco Sustainable Solutions w zakładzie w Nottingham. Po tym, jak gaz zamieni wodę w parę, oczyszcza się ją za pomocą łańcucha procesów neutralizujących szkodliwe substancje, a następnie usuwa „popiół lotny”. Następnie gaz jest traktowany węglem aktywnym, a następnie amoniakiem lub wtryskiem mocznika.
Wreszcie, gaz jest traktowany wapnempozbywanie się kwasowości, filtrowanie przez serię filtrów tkaninowych i cząstek stałych w celu usunięcia wszystkich pozostałych cząstek, w tym naładowanego filtra, który wykorzystuje separację elektrostatyczną w celu usunięcia cząstek.
Spalarnie Greenpeacenazywany barbarzyńskim sposobem radzenia sobie ze śmieciami. Według działaczy takie przedsiębiorstwa spalają wszystkie śmieci bez sortowania, a metale ciężkie i niebezpieczne dioksyny są wyrzucane w powietrze. „Nie myśl, że w tej roślinie twoje śmieci po prostu znikają. W rzeczywistości jest on modyfikowany i przekształcany w toksyczne i bardzo niebezpieczne odpady oraz nie mniej niebezpieczne emisje do powietrza ”, ostrzegają aktywiści.
System oczyszczania spalin
Jeden z nich - Vera Kerpel - zaczął się angażowaćwalczyć ze spalarnią zimą 2017 roku. Widziała petycję na change.org, przeczytała argument, podpisała dokument - i była pewna, że budowa zostanie odwołana, ponieważ projekt wydawał jej się urojeniowy: po co palić śmieci, kiedy można je poddać recyklingowi? Jednak po pewnym czasie kobieta dowiedziała się, że roślina nadal zostanie zbudowana i zaangażowała się w ruch.
Nawiązuje do komunikatu UE, który się ukazałw 2015 roku. W dokumencie wskazano, że spalanie jest najmniej preferowaną metodą unieszkodliwiania odpadów. Autorzy radzą zapobiegać powstawaniu odpadów, ponownie je wykorzystywać i poddawać recyklingowi. Zalecenia dla różnych krajów UE są jednak różne. W przypadkach, gdy kraj pali mało, ale dużo składuje, zaleca się dalsze rozwijanie systemu maksymalnego recyklingu i odejście od tego. W przypadku, gdy w danym kraju spala się dużo odpadów, w komunikacie zauważono, że trudno to połączyć z wysokim odsetkiem odpadów poddawanych recyklingowi. Krajom takim zaleca się stopniową likwidację spalarni odpadów. „Jeśli spalanie nie będzie dotowane, przestanie być opłacalne i mało prawdopodobne, aby w przyszłości ktoś budował elektrownie” – mówi Vera. Kerpel w prosty sposób opisuje swoje wymagania i odwołuje się do ustawy federalnej nr 89, która określa hierarchię postępowania z odpadami. Jej zdaniem obecnie władze ignorują prawo.
Pasek boczny
Vera uważa, że trzystopniowy system czyszczeniaza mało: na przykład w Szwajcarii jest pięć kroków czyszczenia. Z rury, zgodnie z obietnicą pracowników roślin, para wodna i azot są emitowane do atmosfery. Jednocześnie specjalne czujniki monitorują stężenie szkodliwych związków chemicznych w emisjach roślin. Wskaźniki w czasie rzeczywistym są wyświetlane na monitorach w sterowni. Ponadto czujniki monitorują stężenie pyłu w filtrach workowych, gdzie osiadają żużle. Jeśli przez cztery godziny z rzędu liczby przekraczają normę, zakład automatycznie zatrzymuje produkcję.
Władze jednak spotkały się z opinią publiczną w połowie drogi, aleczęściowo: zmieniono miejsce budowy zakładu, teraz będzie on zlokalizowany poza Kazaniem, choć bardzo blisko niego, do najbliższej wsi Nowonikołajewskoje - 850 m, do miasta - 10 km.
Życie w pobliżu zakładu - jak spalane są śmieci w Europie i dlaczego jest tam bezpiecznie
Urzędnicy przytaczają doświadczenie europejskie, gdzie„Rośliny budowane są nawet w pobliżu ratuszy i przedszkoli”, tak jest na przykład w Szwajcarii. Aktywiści parują: pomimo tego, że porównują podobne spalarnie, stosowane w nich technologie są różne. Kluczowa różnica polega na tym, że istnieje pięciostopniowy system oczyszczania emisji, podczas gdy w Rosji stosowany jest system trzystopniowy, kontrola emisji nie będzie monitorowana.
„Opieramy się na doświadczeniach krajów europejskich imistrz tego kraju, Niemcy, był w stanie osiągnąć tylko 60% poziomu unieszkodliwiania odpadów do recyklingu - powiedział Igor Timofeev, dyrektor generalny struktury AGK-1, Rostec. - Konieczne jest zrobienie czegoś z 40% odpadów. I możesz zrobić z nimi dwie rzeczy - albo pochować je na wysypiskach, albo spalić w fabrykach, co czyni cały cywilizowany świat ”.
W Europie istnieje ponad 400 takich obiektów. Kolejne 300 znajduje się na całym świecie, w sumie w 40 krajach. Urzędnicy częściej odwołują się do Niemiec - powiedział wicepremier Aleksiej Gordiejew: Rosja skoncentruje się na swoim doświadczeniu, mimo że „mamy 30 lat w tyle”. Teraz Niemcy ponownie wykorzystują około 66% swoich śmieci, gdy średnia europejska wynosi 46%, elektronika jest całkowicie poddawana recyklingowi. Ponad 85% makulatury, kartonu i szkła podlega recyklingowi. Ale Niemcy nadal nie odmawiają spalenia śmieci - kraj ma 73 fabryki, które spalają 25% śmieci.
Rozwiązanie, które zostało użyte wwiększość Europy była równie prosta - zamienianie odpadów w energię: poddawaj recyklingowi wszystko, co możesz, i spal resztę i zamień ją w ciepło lub elektryczność. Tutaj palone są pieluchy, tapety i inne materiały naprawcze, popioły, potłuczone naczynia i inne śmieci domowe. Niemieccy ekolodzy, na tle takiej skali pracy MSZ, wymagają wprowadzenia skuteczniejszych programów w celu zmniejszenia ilości spalanych odpadów.
Wyślij śmieci pocztą
W sąsiadującej z Rosją Finlandii tylko 1% odpadów trafia na składowiska. Wszystkie pozostałe odpady są poddawane recyklingowi lub spalane.
Ale Finowie, pomimo imponujących wyników,kontynuujcie eksperymenty, rozwiązując ważne problemy logistyczne – w jaki sposób odpady trafiają do zakładów przetwórczych. W budowanej dzielnicy na przedmieściach Helsinek fińska firma MariMatic zainstalowała pneumatyczny system poczty odpadowej. Dzięki niemu pozbędziesz się śmieciarek ze swojego podwórka. Kontenery na różne rodzaje odpadów po napełnieniu przesyłają odpady podziemnym rurociągiem do stacji sortowania, gdzie odpady są składowane i prasowane w przedziałach ładunkowych, a następnie transportowane do zakładów recyklingu i spalarni.
Szkło i metal w sąsiedztwie są zbierane w zwykłych pojemnikach, których nie ma na każdym podwórku. Dzięki systemowi depozytów takie odpady nie powstają zbyt wiele.
W Stanach Zjednoczonych jest 86 spalarni śmiecidostarczać energię elektryczną do 2 milionów domów. Od 30 lat pracują nad programem, którego nazwa już opisuje, co należy zrobić z odpadami: „Ogranicz zużycie, wykorzystaj ponownie, poddaj recyklingowi”. Według niej do końca 2020 roku kraj planuje osiągnąć recykling 20 mln ton śmieci rocznie i zmniejszyć liczbę składowisk. Po 1997 r. nie wybudowano tam ani jednej spalarni. W Rosji pierwsze fabryki mają powstać dopiero w 2019 roku.
Lepiej jest palić niż dusić w koszu
Aby pokazać, jak „tam”, firma „RT-Invest”zorganizowałem nawet wycieczkę do Lucerny, gdzie znajduje się jedna z tych spalarni. Jednym z uczestników trasy prasowej był redaktor naczelny Kazańskiego Reportera, Anton Reichshtat. Opowiada się za budową spalarni.
„Mamy neandertalską kulturę postępowaniaodpadów, fakt, że do katastrofy ekologicznej nie doszło, jest wypadkiem. Konsumujemy i śmiecimy jak cywilizowane kraje, ale nie nauczyliśmy się gospodarować odpadami, więc mamy ogromną liczbę składowisk, które gdzieś zamieniają się w prawdziwe aktywne siedliska napięć, zarówno z ekologicznego, jak i społecznego punktu widzenia” – zauważa Reichstat.
Jego zdaniem Rosja miała wybór, co zrobićśmieci - wyrzucaj je na wysypiska, „jak w Bangladeszu”, lub wybierz „cywilizowane drogi utylizacji” - spalarnia wydaje mu się złym rozwiązaniem. Reichstat widzi tylko jeden ważny problem - zakład jest zbyt głośny, ponieważ będzie używał rosyjskiej turbiny. Jednocześnie liczba filtrów nie przeszkadza mu - „jest to ta sama technologia, co za granicą, jakbyśmy porównywali samochód z trzema i pięcioma poduszkami powietrznymi. Ale to i to jest lepsze niż transport konny. ”
Przychodzą mi na myśl metafory z transportem iDziałacz Greenpeace Aleksiej Kiselew. „Technologie stosowane w tych fabrykach są najpowszechniejsze. Lubią mówić, że nawet „Mercedes” wykorzystuje silnik spalinowy, który ma 150 lat, ale był wielokrotnie modyfikowany i z biegiem czasu wynaleziono nowe układy. Z punktu widzenia wydajności silnik spalinowy jest rzeczą wyjątkowo nieefektywną. Zatem na wszystkich rynkach, na których wprowadzane są pojazdy elektryczne, zaczyna to działać słabo”.
Jednak Kiselev jest przekonany, że zerowa emisja będzieniemożliwe na tym etapie. „Istnieje prawo sformułowane przez naszego wielkiego rodaka Michaiła Wasiljewicza Łomonosowa: „Nic nie znika bez śladu i nie powstaje z niczego”. Jeśli gdzieś coś zsyntetyzowałeś, przeszło to w inną fazę i jest mało prawdopodobne, że zniknie. Zauważa, że podczas spalania powstają dwa rodzaje szkodliwych emisji – wydzielanie się niebezpiecznych substancji toksycznych zawartych w spalanym materiale oraz synteza substancji zachodząca w chłodniejszych częściach kotła. „Następnie trzeba zrozumieć, co się produkuje i znaleźć sposób, aby to powietrze nie przedostało się do atmosfery i nie przedostało się do dróg oddechowych mieszkańców znajdujących się w pobliżu. Wtedy może być co najmniej jeden etap oczyszczania, jeśli jakiś świetny chemik zaprojektuje go dla ciebie. Powstaje pytanie, czy znajdzie się ktoś, kto będzie skłonny za to zapłacić” – zauważa Kiselev.
Mówi też, że selektywna zbiórka nie zmniejsza toksyczności dostarczanego paliwa, dzieje się tak tylko z jego „wartością kaloryczną”.
Więcej polietylenu
W kwietniu 2019 r. Okazało się, że posłowieDuma państwowa zaproponowała zakazanie toreb plastikowych w Rosji od 2025 roku. Pierwszy zastępca przewodniczącego Komitetu Dumy Państwowej ds. Zasobów Naturalnych, Własności i Stosunków Ziemi Wasilij Własow wysłał swoją propozycję do rządu Federacji Rosyjskiej. Jednak gabinet wciąż milczy.
Jednocześnie, zgodnie z „Prognoząrozwoju społeczno-gospodarczego Federacji Rosyjskiej na okres do 2024 r. ”, przygotowany przez Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego, w ciągu najbliższych pięciu lat planowana jest przebudowa i uruchomienie nowego polietylenu:„ ZapSibNeftekhim ”- 1,5 mln ton rocznie w 2020
Kompleks chemiczny gazu Novy Urengoy - 400ton rocznie w 2021 r., Nizhnekamskneftekhim – 300 tys. ton rocznie w 2021 r. i Angarska Fabryka Polimerów – 345 tys. ton rocznie w 2023 r. Ostatnie przedsiębiorstwo stoi nad brzegiem rzeki Angary, wypływającej z jeziora Bajkał i wpadającej do Jeniseju.
Jednak Reichstatt ma pytania dotyczące tego, cozaangażowani aktywiści. „Nie opowiadają się za tym, że filtry są takie same jak w Szwajcarii, nie chcą przenosić zakładu na bok, chcą anulować budowę. Jest to bardzo spekulacyjna opozycja między oddzielną kolekcją a spalarnią - w rzeczywistości nie ma sprzeczności. W Szwajcarii kolekcja jest doskonała, ale nie stoi to w sprzeczności z faktem, że działa tam 30 spalarni, co nie jest dziedzictwem odległych wieków, są to nowoczesne zakłady. Każda zdrowa osoba między składowiskiem a zakładem filtracyjnym wybierze roślinę; wysypiska śmieci, a więc palą się i niekontrolowane. Wielu jest przestraszonych, ponieważ niewidzialni wrogowie, jak dioksyny i furany, są naprawdę przerażający. Ale ten protest jest raczej zjawiskiem religijnym. ”
Czyj system czyszczenia jest lepszy
Pomimo protestów rząd już kupiłziemia w pobliżu wsi Osinovo koło Kazania. Rosprirodnadzor zatwierdził również budowę spalarni. Vera Karpel nie była zaskoczona tą decyzją - kobieta uważa, że było to oczywiste. Ponadto sam prezydent Tatarstanu Rustam Minnikhanow udał się do podobnej fabryki w Kopenhadze, aby zobaczyć, jak działa.
„Idź do spalarni w Kopenhadzea ocena naszej poprzez niego jest taka sama jak pójście do fabryki Forda lub Mercedesa i powrót do naszego AvtoVAZ w Togliatti. Jest zupełnie inna fabryka, inna technologia, a jednocześnie, pomimo tak fundamentalnej różnicy, spalarnie te są szkodliwe. Najnowsze badanie, opublikowane przez ruch Zero Waste Europe, dowodzi, że emisje ze spalarni są wyższe niż deklarowane ”, mówi Kerpel.
Zakład w Kopenhadze jest jednym z najczystszych na świecie. Dzięki systemowi filtracji emisje siarki zostały zredukowane o 99,5%, a tlenki azotu o około 90%. Twórcy zakładu są tak pewni swojej nieszkodliwości, że otworzyli ośrodek narciarski na dachu i zaoferowali organizację pikników.
Porównanie rosyjskiego systemu czyszczenia zwiększość za granicą wydaje się dziwna i dla ekspertów ONF. „W przeciwieństwie do szeroko nagłośnionych MRZ Hitachi Zosen Inova, które wdrażają pięciostopniowe systemy czyszczenia, proponuje się tani i prymitywny trzystopniowy system czyszczący z aktywowanym węglem, który nie zapewnia koniecznego czyszczenia emisji spalin. Prowadzi to, zgodnie z obliczonymi danymi przedstawionymi w projekcie, do emisji do powietrza zestawu 46 substancji niebezpiecznych od trzeciej do pierwszej klasy zagrożenia w ilości około 2400 ton rocznie, w tym emisji około 2 ton rocznie substancji pierwsza klasa zagrożenia, które są analogami chemicznych środków bojowych. ” Przytaczają przykłady: tylko jedna fabryka w Rosji wyemituje tyle szkodliwych substancji, co wszystkie działające MSZ w Szwajcarii, Niemczech lub USA.
Budowa pierwszego zakładu już na przedmieściachsię zaczęło. Rozpocznie się za dwa lata. Jednocześnie władze były między dwoma pożarami - odbywały się spotkania zarówno przeciwko budowie fabryk, jak i przeciwko składowiskom.
Problem składowisk odpadów i recyklingugruz w Rosji jest ostry - nie tylko dane Rosprirodnadzor, ale także prawdziwe studia przypadków mówią o tym. Wystarczy przypomnieć skandale związane z wysypiskami w pobliżu Volokolamska, gdzie mieszkańcy skarżą się nie tylko na nieprzyjemny zapach, ale także na pogorszenie zdrowia dzieci, rozwój chorób u dorosłych.
Zatwierdzona reforma śmiecirząd, wreszcie wejdzie w życie dopiero w 2022 roku. Ale nawet jeśli wszystkie wymagania zostaną spełnione we wszystkich 85 regionach, skala zmian będzie prawie niezauważalna - do tego czasu tylko trzy spalarnie odpadów będą otwarte w całym kraju, ale będą musiały przeznaczyć więcej składowisk na więcej składowisk - obszary zajmowane przez śmieci w Rosji, rosną co roku 400 hektarów W ciągu najbliższych pięciu lat czekanie na przełom w tym problemie środowiskowym nie będzie już konieczne, a tymczasem życie megalopoli i ich aglomeracji może przekształcić się w grę przetrwania. To już się dzieje - na przykład na składowisku odpadów niebezpiecznych „Krasny Bor” w regionie Leningradu.
UPD
Po opublikowaniu materiału przedstawiciel RT-Invest skontaktował się z redakcją HighText i odpowiedział na nasze pytania.
- Dlaczego wybrano technologię rusztu?
— Przed ostatecznym wyborem technologii,w których powstaną zakłady, szczegółowo zapoznaliśmy się z doświadczeniami wiodących krajów w zakresie przetwarzania odpadów. W szczególności były to kraje UE – Szwajcaria, Szwecja, Austria, Holandia, a także Japonia. W tych i innych krajach rozwiniętych dominuje technologia spalania rusztowego. 91% w UE spala odpady na ruszcie, 6% w złożu fluidalnym, a 3% wdraża pilotażowe rozwiązania alternatywne, takie jak piroliza. W Japonii 83% spala się na ruszcie, 11% w złożu fluidalnym, 5% w procesie pirolizy.
Doświadczenie światowe pokazuje, że aby osiągnąć 60%recykling odpadów jest bardzo trudny. Jeśli uwzględnić recykling w połączeniu z kompostowaniem, to jedynie Szwajcaria osiągnęła poziom nieco ponad 50%. Termiczne przetwarzanie MSW na energię w tych krajach waha się od 40 do 50%, recykling stanowi nieco ponad 30%, a około 20% trafia do kompostowania.
- Jakie są główne zalety tej technologii?
- Około 90% zakładów przetwarzania odpadów wenergia, zbudowana w ciągu ostatnich dziesięciu lat, wykorzystuje technologię spalania na ruszcie. Technologia ta jest dobrze rozwinięta: na świecie działa obecnie ponad 1500 instalacji rusztowych o pojemności 250 milionów ton Najnowsze systemy oczyszczania gazu umożliwiają osiągnięcie emisji o 90% niższych niż międzynarodowe normy środowiskowe. Najlepsza efektywność energetyczna: 600–800 kWh energii elektrycznej jest dostarczane do sieci z tony odpadów na ruszcie do sieci, natomiast gazyfikacja i piroliza dają 0–500 kWh. Zakłady stale monitorują wszystkie wskaźniki środowiskowe. Ponadto istnieje możliwość budowy zakładów o wydajności do 1 mln ton rocznie. Inne technologie nie pozwalają na budowanie tak dużych obiektów (pojemność zakładów pracujących nad technologiami pirolizy i zgazowania nie przekracza 10–100 tys. Ton rocznie).
- Ile nasze zakłady różnią się technicznie od obcych: poziom czyszczenia, wytwarzany hałas i tak dalej?
- Fabryki budowane w regionie moskiewskim iRepublika Tatarstanu będzie ściśle przestrzegać podobnych projektów w Europie. Przedstawiciele partnera technicznego Hitachi Zosen Inova stale monitorują obiekty.
Ale biorąc pod uwagę fakt, że nasze obiekty są zbudowaneteraz stosuje się bardziej nowoczesne technologie. W szczególności dla kotłów, a to jest serce zakładu, po raz pierwszy stosuje się specjalną warstwę na elementach kotłów - panele gazoszczelne -. Pracuje nad unikalną technologią „transferu zimnego metalu” (Сold Metal Transfer, SMT), która zapewnia wysoką jakość i wydajność gotowych produktów. Mianowicie pozwoli to wytrzymać temperaturę 1260 ° C przy spalaniu odpadów, co pozwoli zniszczyć szkodliwe substancje.
Odnośnie stopni oczyszczania gazu: na przykład słynny zakład Spittelau znajduje się w Wiedniu. To nie jest tylko spalarnia, ale obiekt kultury. W zakładzie tym zastosowano dwustopniowy system oczyszczania gazu: pierwszym krokiem jest filtr tkaninowy z aktywnym zasilaniem węglem (HOK - specjalnie obrabiany węgiel brunatny); drugi etap to układ katalityczny do tłumienia tlenków azotu.
W naszych fabrykach będą używanetrójstopniowy system czyszczenia. Pierwszym krokiem jest tłumienie tlenków azotu w kotle (układ niekatalityczny); drugi etap to reaktor z węglem aktywowanym i wapnem hydratyzowanym; trzeci etap to filtr tkaninowy.
Istnieją rośliny o sześciu stopniach oczyszczenia,ale ich różnica polega na tym, że w kotle temperatura spalania wynosi 850 ° C, nie pozwala całkowicie zniszczyć szkodliwych substancji. Są zmuszeni do wprowadzenia sześciu stopni oczyszczenia. W fabrykach, które budujemy, spaliny będą się palić w temperaturze 1260 ° C, a następnie przechodzić przez dopalacz. Na wyjściu nie może być dioksyn, ponieważ wszystkie te złożone związki zostaną rozłożone na składniki: temperaturę, dwutlenek węgla, wodę i chlorowodór. A substancje te osiądą w wielostopniowych filtrach.
Bardzo dokładnym przykładem porównania jest Cory Riverside Energy, fabryka Riverside w Londynie, która ma ten sam trzystopniowy system, całkowicie podobny do zakładów w regionie moskiewskim.
- Czy wraz ze spalaniem wprowadzisz recykling odpadów?
- W sumie w kraju produkuje się około 60 milionów tonstałe odpady komunalne rocznie, a liczba ta stale rośnie. Im lepsza jest ludność, tym wyższa jest stopa wzrostu odpadów, zwłaszcza w dużych miastach. Najlepszym modelem jest kompleksowa obróbka, gdy wszystkie odpady, które można poddać recyklingowi, przetwarzane są na surowce wtórne. I tylko „ogony”, z których nie można wyodrębnić użytecznych frakcji, są wysyłane do wytwarzania energii elektrycznej. Tak wiele krajów zerwało z usuwaniem odpadów, nigdy nie tworzyło wysypisk śmieci.
Pierwsza rzecz, której potrzebujesz w zintegrowanym systemie -zredukować ilość odpadów do maksimum. Drugim etapem jest zbieranie odpadów osobno tak szybko, jak to możliwe, aby nie były zepsute i aby mogły zostać poddane recyklingowi. Próg 100% recyklingu nie mógł dotrzeć do żadnego kraju na świecie, zawsze pozostaje około 50-60%, a z nich konieczne jest wytwarzanie energii elektrycznej.
Oddzielna zbiórka odpadów (RDF) to pierwszy krokduży złożony system obiegu, który tworzymy. RSO w regionie moskiewskim rozpoczął się od reformy „śmieciowej” 1 stycznia 2019 roku. Wszyscy operatorzy regionalni działają zgodnie ze standardami wybranymi przez rząd Ministerstwa Obrony. W sumie w tym regionie jest siedmiu operatorów, z których trzy największe należą do naszej grupy przedsiębiorstw, to ponad połowa regionu. Dlatego ważne było dla nas uruchomienie miast pilotażowych i przekonanie się, jak chętnie dzielą się ludźmi. Jeszcze przed nowym rokiem wprowadziliśmy RNO w pięciu miastach w pobliżu Moskwy (Ruza, Naro-Fominsk, Volokolamsk, Silver Ponds, Zaraysk). System jest bardzo prosty - dwupojemnikowy. Na dziedzińcach są niebieskie i szare czołgi. Niebieski jest przeznaczony do odpadów suchych: plastiku, papieru, szkła, metalu i szarości - do odpadów mieszanych: jest to materia organiczna, zanieczyszczone opakowania i produkty do pielęgnacji ciała. Niebieski samochód przybywa za niebieskimi kontenerami, a szary odpowiednio. Do 80% można przesłać do przetworzenia z suchych odpadów, ale sortowane są również szare, do 7% użytecznych materiałów nadających się do recyklingu.
Firma „RT-Invest” zbuduje osiem kompleksówsortowanie odpadów w regionie moskiewskim. Trzy z nich zostaną oddane do użytku w trzecim kwartale tego roku. Rozwijamy również kierunek przetwarzania. W szczególności nasze plany obejmują uruchomienie przedsiębiorstw przetwórczych.
— Czy prowadzicie dialog z działaczami, którzy sprzeciwiają się budowie fabryk?
- Jesteśmy przekonani, że istnienie kontroli publicznejtroska o obywateli na wszystkich etapach od projektu do uruchomienia jest niezwykle konieczna. Ważne jest budowanie otwartego i konstruktywnego dialogu ze społeczeństwem. Wszyscy powinni pracować z protestami, przede wszystkim biznesem, społeczeństwem obywatelskim, państwem, organizacjami publicznymi i ludźmi, którzy chcą poprawić swój standard życia. Ale musimy zrozumieć, że niepokój ludności jest spowodowany niewiarygodną i celowo zniekształconą informacją pochodzącą od przeciwników projektu. Często krytyka pochodzi od osób, które używają tego tematu, aby zwrócić uwagę na swoją osobę. Jako inwestor prowadzimy systematyczną pracę, aby informować opinię publiczną o naszym projekcie za pomocą wszelkiego rodzaju kanałów komunikacyjnych.
- Czy spalarnie odpadów zostaną wykorzystane do spłaty, czy jest to firma, która będzie musiała dotować państwo?
- Nasze projekty są tak skonstruowane, że niezainwestowane pieniądze rządowe. Państwo wsparło projekt i wdrożyło środki motywacyjne na rynku hurtowym. W ten sposób uzyskujemy rentowność 12–14%, co przyciągnęło inwestorów - VEB, Rosnano, Gazprombank, którzy zainwestowali w projekt. To projekt komercyjny.
Zwrot inwestycji nastąpi dosprzedaż energii na hurtowym rynku energii elektrycznej i mocy (WECM) dużym odbiorcom. Jest to mechanizm tzw. zielona taryfa, w ramach którego zawierane są umowy na dostawę mocy (DCS) z uczestnikami rynku hurtowego w przypadku budowy nowych mocy wytwórczych.
Zwrot z inwestycji dla projektu zgodnie z dekretem rządu Federacji Rosyjskiej nr 240 wynosi 15 lat po uruchomieniu obiektu.