„James Webb” badał cienie z lodowego pierścienia asteroidy Chariklo

Naukowcy wykorzystali Teleskop Jamesa Webba do uchwycenia cieni rzucanych przez światło gwiazd

cienkie pierścienie Chariklo.Analiza promieniowania wykazała, że ​​składają się one z małych cząstek lodu wodnego zmieszanych z ciemnymi skałami. Naukowcy uważają, że pierścienie są konsekwencją zderzenia z lodowym ciałem w przeszłości.

(10199) Chariklo to jeden z największych centaurów,asteroidy znajdujące się między orbitami Jowisza i Neptuna. W 2014 roku odkryto, że to małe lodowe ciało ma dwa własne pierścienie – mniejsze kopie pierścieni gazowych olbrzymów. Wcześniej uważano, że mogą powstawać tylko wokół dużych planet, takich jak Jowisz i Neptun.

W nowej pracy wykorzystali planetolodzyczułej optyki Webba do badania struktury i składu tych pierścieni. Z powodu ich ogromnej odległości i niewielkich rozmiarów teleskop nie może ich bezpośrednio obserwować. Dlatego planetolodzy wykorzystali gwiezdną okultację - moment, w którym asteroida przechodzi przez dysk gwiazdy, podobnie jak zaćmienie Słońca.

Zaćmienie gwiazdy przez pierścienie Chariklo. Wykres pokazuje zmianę ilości światła w tych momentach, w których pierścienie nakładają się na gwiazdę dla Webba. Zdjęcie: NASA, ESA, CSA, Leah Hustak (STScI)

Na filmie opartym na danychteleskop, możesz zobaczyć, jak świecący biały obiekt „pulsuje” na środku czarnego tła - odległa gwiazda. Kolejny świecący biały obiekt, Chariklo, zbliża się do środka i przechodzi przez dysk gwiazdy. Analizując krzywe blasku w momencie takiego pokrycia, planetolodzy określają grubość pierścieni, rozmiary i kolory tworzących je cząstek. Analiza cieni z pierścieni wykazała, że ​​ich szerokość wynosi około 6-7 i 3-4 km, a między nimi jest przestrzeń 9 km.

Zakrywanie pierścieni gwiazdy asteroidy. Wideo: NASA, ESA, CSA i Nicolás Morales (IAA/CSIC).

Naukowcy wykorzystali także danespektrograf do analizy światła słonecznego odbijanego od pierścieni. Widmo to stanowi wyraźny dowód na istnienie krystalicznego lodu wodnego, o którym wspominano jedynie w poprzednich obserwacjach naziemnych.

Analiza danych spektralnych dwupierścieniowej asteroidy Chariklo uzyskanych za pomocą spektrografu bliskiej podczerwieni Webba. Zdjęcie: NASA, ESA, CSA, Leah Hustak (STScI)

Planetolodzy uważają, że dalsze obserwacje ntPonieważ zmienia się położenie asteroidy i kąt padania światła słonecznego, dowiedz się jeszcze więcej o składzie cząstek otaczających lodowe ciało Chariklo.

Czytaj więcej:

Jądro Ziemi wkrótce zacznie obracać się w innym kierunku

Zobacz, jak superjacht wodorowy „przelatuje” nad wodą z prędkością 75 węzłów

Droga Mleczna jest nienormalnie duża jak na swoje galaktyczne włókno

Na okładce: artystyczna ilustracja otoczonej pierścieniami asteroidy Chariklo. Zdjęcie: NASA, JPL