Nowa praca opierała się na badaniu procesów fizycznych przemieszczających małe cząstki po planecie.
Naukowcy od dawna zastanawiali się, dlaczego najbardziejNajbliższy księżyc Jowisza, Io, ma kręte grzbiety i piękne wydmy. Dziś naukowcy nazywają wydmy wzgórzami lub grzbietami piasku, które powstały z powodu wiatru. Wcześniej badacze, którzy opisali powierzchnię Io, powiedzieli, że ma ona formacje przypominające wydmy. Doszli jednak do wniosku, że te grzbiety nie mogą być wydmami, ponieważ siła wiatru na Io jest bardzo słaba ze względu na niską gęstość atmosfery.
Misja Galileo, która trwała od 1989 do 2003 rokuroku zarejestrowano wiele danych, które naukowcy wciąż badają. Jednym z ważnych wniosków płynących z misji jest to, że Io charakteryzuje się wysokim stopniem aktywności wulkanicznej, a na powierzchni satelity od czasu do czasu tworzą się wulkany.
Powierzchnia Io to mieszanka czarnego zamrożonegopłynie lawa i piasek. Naukowcy stworzyli równania matematyczne do modelowania sił działających na cząstki z powierzchni satelity. Jak się okazało, gdy stopiona lawa wypłynie bliżej powierzchni, może wejść w kontakt z zamrożonym dwutlenkiem siarki i natychmiast go odparować. Ciśnienie powstających gazów jest wystarczające do szybkiego przemieszczania małych cząstek stałych i stopniowego składania ich w wydmy.
Wnioski te potwierdzają również dane z sondy Galileo: odległości między grzbietami wydm na Io, a także ich wysokości pokrywały się z przewidywaniami modelu.
Czytaj więcej:
Naukowcy udowodnili, że szóste wymieranie „rozpoczyna się” na Ziemi
Czy standardowy model fizyki nie ma już zastosowania? Najważniejsze w nowej pracy naukowców w zderzaczu
Białoruski fizyk pracujący nad internetem kwantowym: to pierwszy krok w kierunku teleportacji