Tempo powstawania kraterów na planecie zależy od odległości od Słońca. I pod tym względem przestudiuj Merkurego
W większości w porównaniu z powierzchnią Ziemiinne obiekty w Układzie Słonecznym wydają się w dużej mierze statyczne. Planetolodzy od dawna wierzyli, że uderzenia skał kosmicznych są głównym źródłem zmian na tych powierzchniach i że tempo takich uderzeń maleje z czasem. Szacunki wieku praktycznie każdej powierzchni poza Ziemią i Księżycem opierają się na tym „szybkości powstawania kraterów”.
Aby poprawić ocenę szybkości formowaniakraterów na Merkurym autorzy nowego badania przeanalizowali 58 552 par zdjęć MESSENGER. Porównując obrazy przed i po, określili zmiany powierzchni i obliczyli szacunkową roczną stopę zmian na kilometr kwadratowy. Badanie opublikowano w Geophysical Research Letters.
Animacja dwóch zrobionych zdjęćposłaniec statku kosmicznego. Wewnątrz czerwonego okręgu znajdują się zmiany na powierzchni Merkurego, które miały miejsce między 25 czerwca 2012 a 11 czerwca 2013. Źródło: NASA
Autorzy odkryli w zestawie 20 nowych konstrukcjidane. Spośród nich 19 to struktury quasi-okrągłe o średnicy od 400 metrów do 1,9 km, z których jedna jest otoczona promieniami promieniowymi typowymi dla kraterów uderzeniowych na Merkurym.
W środku dziewiętnaście nowych kraterów uderzeniowychCzteroletnia misja MESSENGER oznacza, że tempo ich powstawania w przypadku małych impaktorów jest 1000 razy szybsze, niż sądzili naukowcy. Jednak badacze nazywają te dane „nierealistycznymi”.
Zmienili tempo powstawania kraterów izamiast tego postawić alternatywną hipotezę. Naukowcy twierdzą, że wiele z tych cech powierzchni to endogeniczne zmiany geologiczne. Oznacza to, że powierzchnia Merkurego jest bardziej zmienna niż wcześniej sądzono.
Czytaj więcej:
Okazało się, co dzieje się z ludzkim mózgiem po godzinie w lesie
Wiadomo, która herbata niszczy białka w mózgu
Dziwne stworzenia morskie w głębinach oceanu okazały się podobne do ludzi
Zdjęcie na okładce: Widok na północne równiny wulkaniczne Merkurego.
NASA/Johns Hopkins Applied Physics Laboratory/Carnegie Institution of Washington