Po raz pierwszy od dziesięcioleci na Antarktydzie zauważono duże grupy wielorybów śledziowych

Naukowcy pod kierunkiem Uniwersytetu w Hamburgu zaobserwowali karmienie dużych grup

finwale w tradycyjnym obszarze na Wyspie Słonina Antarktydzie. Podczas dwóch wypraw badacze odnotowali setki grup płetwali, od małych skupisk składających się z kilku osobników po osiem ogromnych skupisk liczących nawet 150 ogromnych wielorybów.

Naukowcy zauważają, że wcześniejudokumentowane grupy żywieniowe liczyły maksymalnie kilkanaście wielorybów. Korzystając z danych z ich badań, autorzy badania opublikowanego w Scientific Reports oszacowali, że w regionie Antarktyki może żyć nawet 8000 finwali. Wskazuje to na stopniową odbudowę populacji wielorybów.

Wideo: Helena Herr i in., Raporty naukowe

Wieloryb (Balaenoptera physalus quoyi) to wieloryb zrodzina płetwali karłowatych i drugie co do wielkości zwierzę na Ziemi. Są one również znane jako wieloryb wiosłowy i płetwal karłowaty. Zwierzęta te osiągają długość do 27 m i ustępują wielkością jedynie płetwalom błękitnym.

Wieloryby śledziowe stały się zagrożone z powodu wielorybnictwa przemysłowego. Do czasu zakazu chwytania tych zwierząt w 1976 r. populacja wielorybów zmniejszyła się do 1-2% dorosłych.

„Zostały zredukowane do 1% lub 2% pierwotnej liczby. Mówimy o kilku tysiącach zwierząt pozostawionych na całej półkuli południowej” – powiedziała w rozmowie z ABC News Helena Herr, współautorka badania.

Wideo: Helena Herr i in., Raporty naukowe

Wieloryby żyją od 70 do 80 lat i z regułysamice produkują jedno młode na raz. Oznacza to, że populacja odradza się bardzo powoli. Naukowcy podkreślają, że wzrost liczebności wielorybów śledziowych na półkuli południowej jest znakiem, że środki ochronne dla tych zwierząt działają.

Zdjęcie na okładce: Helena Herr et al., Scientific Reports

Czytaj więcej:

Główny mit o dinozaurach został obalony: naukowcy zrozumieli, jak gady zawładnęły planetą

350 milionów lat temu coś dziwnego wydarzyło się na Ziemi: wpłynęło to na możliwość zamieszkania

Znalazłem ogromną dziurę ozonową. Jest niebezpieczna dla 50% światowej populacji i jest widoczna przez cały rok.