Życie na Merkurym, bliżej Słońca: bardzo zły lub genialny pomysł

Sam pomysł życia i pracy na Merkurym może wydawać się nierealny, jak fabuła science fiction. Jednakże

pomysł ten opiera się na faktach naukowych – dzięki odpowiednim technologiom i rozwiązaniom umożliwiającym życie, tę planetę mogą zamieszkać ludzie. Właściwa strategia pozwoli nawet na samodzielne utrzymanie mieszkańców.

Na przykład lokalną gospodarkę można budować napodstawą „turystyki przygodowej”, a także górnictwa i energetyki. Merkury zawiera dużo rudy i metali szlachetnych, a bliskość Słońca zapewnia mu ogromną ilość energii gwiazdowej.

Jednak zanim zbudujesz ekonomię, musisz zrozumieć, jak żyć w tym nieprzyjaznym środowisku. Oto, co może stanąć na drodze.

Ekstremalne temperatury

Pomimo tego, że Merkury jest najbliżejdo Słońca, to nie jest najgorętsza planeta (ten tytuł należy do Wenus). Rzecz w tym, że prawie nigdy nie miał i nie ma atmosfery, z wyjątkiem cienkiej egzosfery. Składa się z atomowego tlenu i wodoru, sodu, magnezu, helu i innych minerałów w niewielkich ilościach. Jednak ciśnienie na planecie nie przekracza 5 x 10-15 barów (0,005 pikobar). Dla porównania jest to jedna bilionowa ciśnienia atmosferycznego Ziemi (wysokość - poziom morza). Z tego powodu Merkury nie zatrzymuje ciepła słonecznego i cierpi z powodu nagłych zmian temperatury. Jak to wygląda?

Strona zwrócona w stronę słońca nagrzewa siędo 427°C, a „noc” schładza się do –173°C. Jednak ze względu na orbitę te ekstrema dnia i nocy trwają miesiącami! Przy okazji, o orbicie. Jest jedną z najbardziej ekscentrycznych w Układzie Słonecznym. Ze względu na swój eliptyczny kształt odległość do gwiazdy waha się od 46 milionów km w peryhelium do 70 milionów km w aphelium.

Naprawdę długie dni

Bliskość Słońca prowadzi do długiego okresuobieg planety. W rezultacie rok na Merkurym mija bardzo szybko. Trwa 88 ziemskich dni - w tym czasie planeta udaje się przejść przez jeden krąg na swojej orbicie wokół Słońca. Co więcej, dzień trwa 58 ziemskich dni.

Ze względu na bliskość Słońca Merkury otrzymujebardzo intensywne promieniowanie. Oznacza to, że nawet jeśli ludzie wymyślą, jak chronić się przed ekstremalnymi temperaturami, wpływ światła dziennego na Merkurego będzie po prostu śmiertelny. Osadnicy będą musieli stale trzymać się z dala od Słońca. W tej kwestii naukowcy mają kilka pomysłów.

Jak przetrwać na Merkurym?

Jeśli ludzie mają nadzieję, że kiedyś zamieszkają na Merkurym, będą musieli wymyślić, jak uciec przed Słońcem. Charakter struktury i orbity planety daje szansę przyszłym kolonizatorom.

  • Życie pod ziemią

Na podstawie obserwacji i danych uzyskanych przez sondęNaukowcy z MEcury Surface, Space Environment, GEochemistry and Ranging (MESSENGER) zdali sobie sprawę, że Merkury, podobnie jak Księżyc, ma rury lawy. Są to pozostałości geologicznie aktywnej przeszłości planety. Niektóre z nich są wystarczająco duże, aby pomieścić całe miasto.

W nich możesz utrzymać stajnię i,co najważniejsze, optymalna temperatura dla komfortowego pobytu (22 ± 1°C). Rury lawowe mogą również chronić osadników przed promieniowaniem. Z uwagi na brak atmosfery będzie to bardzo pomocne. Nawiasem mówiąc, pod ziemią, w hermetycznie zamkniętych warunkach, możliwe jest stworzenie sztucznej ziemskiej atmosfery z mieszaniną azotu i tlenu w proporcji 78:22.

  • Życie w ruchu

Inną opcją jest tworzenie rozliczeń mobilnych,które będą się nieustannie przemieszczać na zachód i trzymać na granicy dnia i nocy. Ponieważ powolna rotacja i szybka orbita Merkurego skutkują 176 dniami nieprzerwanego światła dziennego po jednej stronie planety, osady nie muszą poruszać się szybko.

  • Życie w kraterze

Alternatywnie można zawrzeć ugodęw stale zacienionych obszarach, takich jak pokryty kraterami biegun północny Merkurego. Tam temperatury są wystarczająco niskie, aby istniał lód wodny. Największe kratery - Prokofiew, Chesterton, Kandinsky i Tryggvadottir - są duże, od 31 km do 112 km. To wystarczy na małe miasteczko, a nawet metropolię.

Ponadto dane uzyskane przez sondę MESSENGERpokazał, że kratery na tym obszarze mogą zawierać od 110 miliardów do 1,1 biliona ton lodu wodnego. Mogłaby być zbierana, aby zaspokoić potrzeby wodne kolonistów, a panele słoneczne umieszczone na krawędzi krateru zapewniłyby stałe źródło energii. Nawiasem mówiąc, światło słoneczne może przenikać przez kratery za pomocą luster, co oznacza, że ​​rolnictwo jest teoretycznie możliwe.

Wykorzystując koncepcję paraterraformowania,opisane przez brytyjskiego matematyka Richarda Taylora w 1992 roku, możliwe jest stworzenie hermetycznej przestrzeni wewnątrz kraterów, aby stworzyć sztuczną zamkniętą atmosferę.

Dlaczego więc mistrzem Merkurego?

Merkury otrzymuje 6,5 razy więcej niż Słońceenergii niż Ziemia. Wykorzystując grupę satelitów słonecznych, można go wykorzystać nie tylko do zapewnienia życia kolonistom. Inżynierowie badają obecnie wykorzystywaną w przestrzeni kosmicznej energię słoneczną jako rozwiązanie problemu zmian klimatycznych.

Konstelacja satelitów na orbicie wokół Merkuregomoże gromadzić ogromne ilości energii słonecznej. Można go następnie skierować do układu Ziemia-Księżyc i gdzie indziej za pomocą laserów mikrofalowych. Merkurego można postrzegać jako „elektrownię” Układu Słonecznego.

Rtęć jest niezwykle bogata w metale szlachetne iminerały. Podobnie jak inne planety skaliste (Wenus, Ziemia i Mars), składa się z minerałów i metali krzemianowych, podzielonych na krzemianowy płaszcz i skorupę otaczającą metalowy rdzeń (złożony głównie ze stopu żelaza i niklu).

Na podstawie najnowszych danych geolodzyobliczyli, że skorupa i płaszcz mają grubość odpowiednio 35 km i 600 km, natomiast średnicę jądra szacuje się na 4148 km. Oznacza to, że centralny obszar planety stanowi 85% jej wielkości. Powierzchnia jest bogata w magnez i siarkę, znajdują się tam także duże złoża minerałów i metali szlachetnych, które asteroidy i meteory dostarczały na planetę w całej historii Układu Słonecznego.

Kolejnym plusem Merkurego jest jego grawitacja.Pomimo tego, że jest to najmniejsza planeta w Układzie Słonecznym i nawet mniejsza niż niektóre księżyce (np. księżyc Jowisza Ganimedesa), grawitacja na jej powierzchni jest zbliżona do Marsa - 38% Ziemi. Dziesięciolecia badań (w szczególności Twins Study) wykazały, że mikrograwitacja jest szkodliwa dla organizmu człowieka – traci masę mięśniową i gęstość kości, osłabia się wzrok, krążenie krwi, układ krążenia i funkcje narządów. Mniejsza grawitacja sprawiłaby również, że wystrzeliwanie ładunków lub statków kosmicznych z powierzchni byłoby stosunkowo tanie.

Merkury jest jednym z kandydatów dokolonizacja w układzie słonecznym wraz z Marsem, Wenus, Księżycem, Ceres, Europą, Ganimedesem, Kallisto, Tytanem. Być może przyszłe pokolenia będą mogły nazwać to swoim domem.

Czytaj więcej

Niemożliwe do wyobrażenia: jakie są największe obiekty we wszechświecie i gdzie się znajdują

Spójrz na zdjęcia dwóch łączących się galaktyk, zrobione w odstępie 9 lat

Elon Musk: Statek kosmiczny może unieść 1000 razy więcej ładunku niż inne rakiety

Stephen L. Gillett... Wydobywanie Księżyca. Analog