Spójrz na krwistoczerwony lód na Antarktydzie! Pojawił się z powodu zmian klimatu.

Ekolog morski Andriej Zotow z Narodowej Akademii Nauk Ukrainy wykonał te zdjęcia podczas badań

na stacji antarktycznej iopublikowaneich na Facebooku.Następnie zbadano to zjawisko i ustalono, że przyczyną jest Chlamydomonas nivalis. Te mikroskopijne zielone algi są rodzajem jednokomórkowych wodorostów, które występują powszechnie we wszystkich lodowych i śnieżnych regionach Ziemi, od regionów arktycznych po alpejskie.

„Śpią” podczas gdy panuje zimno, ale gdy tylko światło słoneczne ogrzeje lód na tyle, że pojawi się stopiona woda, glony zaczynają szybko kwitnąć i rozmnażać się.

„KWIAT” ŚNIEG NA ANTARKCJI Jest już kilka ukraińskich stacji antarktycznych „Akademik Wernadski” zaostrzony....

Opublikowano przez Narodowe Centrum Nauki Antarktycznej, poniedziałek, 24 lutego 2020 r

C. nivalis są zielone ze względu na swoje fotosyntetyczne chloroplasty i mają dwie wici, dzięki czemu są w stanie się poruszać i pływać. W miarę starzenia się tracą mobilność i opracowują unikalne urządzenia do przetrwania w ekstremalnych warunkach, w tym wtórną izolacyjną ścianę komórkową i warstwę czerwonych karotenoidów, które zmieniają kolor z zielonego na pomarańczowy i czerwony. Ta warstwa chroni glony przed promieniowaniem ultrafioletowym.

Karotenoidy również pomagają glonom wchłonąćwięcej ciepła, co z kolei tworzy więcej wody topiącej dla ich dobrobytu. Jest to dobre dla glonów i wszystkich, którzy je jedzą - w szczególności glisty. Ponieważ przyczynia się do zmiany różnorodności biologicznej w regionie, a także zmiany klimatu.

Badanie przeprowadzone w 2016 r. Wykazałoże kwitnienie tych glonów może zmniejszyć ilość światła odbijanego od śniegu (znanego również jako albedo) nawet o 13% w jednym sezonie topnienia w Arktyce. To niezmiennie prowadzi do wyższych szybkości topnienia.

W 2017 r. Naukowcy zajmujący się środowiskiem obliczyli tospołeczności mikroorganizmów, w tym C. nivalis, przyczyniły się do powstania ponad jednej szóstej topniejącego śniegu, gdy były obecne na polach lodowych Alaski. Eksperymenty wykazały, że na obszarach z dużą ilością stopionej wody jest o 50% więcej glonów, aw miejscach z dużą ilością glonów dochodzi do dalszego topnienia.

Zatem rosnące temperatury powodują topnienie większej ilości wody, co sprzyja wzrostowi większej liczby glonów, co prowadzi do większego topnienia i tak dalej.