Mamuty włochate nie zawsze były tymi futrzanymi, które przedstawia się w książkach i filmach. Teraz naukowcy zrozumieli
Naukowcy ze Szwecji porównali genomy23 mamutów włochatych syberyjskich (Mammuthus primigenius) z genomami 28 współczesnych słoni azjatyckich (Elephas maximus) i słoni afrykańskich (Loxodonta). Odkryli, że w ciągu ponad 700 000 lat istnienia ogromnych wymarłych zwierząt ich genom uległ zmianie. Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie Current Biology.
„Chcieliśmy wiedzieć, co czyni mamutawłochaty mamut. Okazało się, że osobniki wełniste mają bardzo charakterystyczne cechy morfologiczne, takie jak gęste futro i małe uszy. Mają także specjalny metabolizm tłuszczów i percepcję zimna” – wyjaśnia David Diez del Molino, paleontolog z Centrum Paleogenetyki w Sztokholmie i główny autor badania.
Naukowcy podczas analizy genetycznejodkryli, że cechy definiujące gatunek, takie jak puszyste futro, złogi tłuszczu i odporność na zimno, wystąpiły, gdy mamut włochaty oddzielił się od mamuta stepowego (Mammuthus trogontherii), jednego z jego przodków. Naukowcy odkryli również, że mamuty włochate ewoluowały, aby mieć bardziej suchą woskowinę i znacznie mniej nieprzyjemny zapach ciała.
„Odkryliśmy kilka wysoce rozwiniętychgeny związane z metabolizmem i magazynowaniem tłuszczu, które występują również u innych gatunków arktycznych, takich jak renifery i niedźwiedzie polarne. Wydaje się, że u ssaków przystosowanych do zimna występuje zbieżna ewolucja tych genów” – podsumowują naukowcy.
Czytaj więcej:
Nad Włochami rozbłysła czerwona aureola. Teraz wyjaśniono jego charakter
Nazwany sposobem na zmniejszenie apetytu bez operacji
Eksperyment z nasionami chia potwierdza słynny model matematyczny Alana Turinga
Zdjęcie na okładce: World History Encyclopedia, Creative Commons Uznanie autorstwa
</ p>