Antropolodzy z University of Michiganbadali kopalne małpy Morotopithecus (Morotopithecus), które żyły około 21 milionów lat temu w Afryce. Naukowcy uważają, że wczesne małpy człekokształtne żywiły się liśćmi i żyły na terenach zalesionych z otwartymi terenami trawiastymi. Warunki te doprowadziły do rozwoju chodzenia na dwóch nogach.
Naukowcy zbadali skamieniałości znalezione w jednymwarstwa stratygraficzna ze szczątkami Morotopiteka. Badane próbki obejmowały skamieliny innych ssaków, starożytne gleby i drobne cząsteczki krzemionki z roślin (fitolity). Naukowcy wykorzystali te dowody do odtworzenia starożytnego środowiska, w którym żyły te małpy.
Naukowcy odkryli, że rośliny żyjące w tymkrajobrazu, doświadczają „stresu wodnego”, czyli sezonowych okresów deszczu i suszy. Oznacza to, że przynajmniej przez część roku małpy musiały polegać na czymś innym niż owoce, aby przetrwać. Razem te znaleziska wskazują, że Morotopithecus żył w otwartym lesie, w którym obszary pokryte drzewami były poprzecinane dużymi otwartymi przestrzeniami. Wcześniej uważano, że takie lasy powstały znacznie później: około 10 milionów lat temu.
Tradycyjne (na górze) i wyrafinowane (na dole) pomysły na siedliska starożytnych małp. Zdjęcie: Laura M. MacLatchy i in., Science
Antropolodzy odkryli też ślady żerowania na liściach.podczas badania zębów starożytnych małp. Zęby trzonowe tych zwierząt były bardzo „czubate”: skaliste, ze szczytami i zagłębieniami. Takie zęby są zwykle używane do rozrywania włóknistych liści, podczas gdy zęby trzonowe przeznaczone do jedzenia owoców są zwykle bardziej zaokrąglone.
Naukowcy badali szkliwo zębów małp itakże szkliwo zębów innych ssaków znalezione w tej samej warstwie stratygraficznej. Odkryli, że proporcje izotopów – czyli obfitość dwóch izotopów tego samego pierwiastka – w szkliwie zębów wykazały, że małpy i inne ssaki zjadały rośliny cierpiące na deficyt wody, które są dziś bardziej powszechne w otwartych lub trawiastych lasach.
Łączenie ruchu, diety i środowiska,faktycznie odkryliśmy nowy model pochodzenia małp. W antropologii jesteśmy bardzo zaniepokojeni ewolucją małp człekokształtnych, ponieważ ludzie są blisko spokrewnieni z małpami człekokształtnymi, a cechy takie jak stabilność dolnej części pleców reprezentują nadrzewną adaptację, która mogła ostatecznie doprowadzić do dwunożnych ludzi.
Laura McLatchy, współautorka badania
Naukowcy uważają, że sezonowe środowisko leśnemogły wywrzeć niezauważoną wcześniej presję selekcyjną na ewolucję małp drzewiastych i przyczynić się do przejścia do używania tylko tylnych nóg w procesie poruszania się. Na przykład niektóre małpy mogły potrzebować dostępu do liści w wyższym baldachimie w okresach niskiej dostępności owoców, a także móc wspinać się i schodzić z drzew, które nie miały solidnego baldachimu.
Czytaj więcej:
„Morze” kwarków wewnątrz jednego protonu: z czego składa się cząstka elementarna
Spójrz na mapę Marsa w najwyższej rozdzielczości: 110 000 klatek i 5,7 biliona pikseli
Naukowcy zbadali ultrajasny obiekt, który narusza prawa fizyki
Na okładce: artystyczna rekonstrukcja siedliska starożytnych małp. Zdjęcie: Corbin Rainbolt, University of Michigan