Niedawno naukowcy odkryli, że rozrost pokrywy lodowej i podnoszący się poziom mórz doprowadziły do zjawiska na dużą skalę
Wikingowie jako pierwsi zadomowili się w południowej Grenlandiiokoło 985 r. wraz z przybyciem Erika Thorvaldssona, znanego również jako „Eryk Czerwony”. Skandynawski odkrywca i odkrywca, który założył pierwszą osadę na Grenlandii, otrzymał przydomek „czerwony” ze względu na kolor włosów i brody. Wkrótce podążyli za nimi inni osadnicy Wikingów, tworząc społeczności w Eistribiggo (osada wschodnia) i Vestribiggo (osada zachodnia), które kwitły przez stulecia. Według Uniwersytetu Kalifornijskiego w Riverside do czasu przybycia Wikingów Grenlandia była już zamieszkana przez ludność Dorset, rdzenną grupę, która istniała jeszcze przed przybyciem Eskimosów do Arktyki.
Symulowany model cyfrowypoziom morza w lodzie południowej Grenlandii (gradient od niebieskiego do białego), miejsca wikingów (zielone kropki) i obszary zalane (niebieski). Zdjęcie dzięki uprzejmości Konstantina Latycheva
Około XV w. ślady osadnictwaSkandynawowie zamieszkujący ten region zniknęli z zapisów archeologicznych. Wcześniej badacze sugerowali, że czynniki takie jak zmiana klimatu i zmiany gospodarcze prawdopodobnie zmusiły Wikingów do opuszczenia Grenlandii. Nowe badanie wykazało, że podnoszący się poziom mórz odegrał kluczową rolę w zatapianiu się linii brzegowych o kilometry.
Między XIV a XIX wiekiem Europa i Ameryka Północnaprzeżył małą epokę lodowcową. W tak zimnych warunkach pokrywa lodowa Grenlandii powiększyła się jeszcze bardziej. W miarę postępu podłoże uległo zmianie, a obszary przybrzeżne stały się bardziej podatne na powodzie. Zwiększone przyciąganie grawitacyjne między rozszerzającą się pokrywą lodową a masami lodu morskiego wypchnęło wodę morską na wybrzeże Grenlandii. Te dwa procesy spowodowały rozległe powodzie wzdłuż wybrzeża – dokładnie tam, gdzie osiedlili się Wikingowie.
Naukowcy przetestowali tę hipotezę poprzez symulacjęoszacował wzrost lodu w południowo-zachodniej Grenlandii w ciągu 400 lat skandynawskiej okupacji i dodał te obliczenia do modelu pokazującego wzrost poziomu morza w tym czasie. Następnie przeanalizowali mapy znanych stanowisk Wikingów, aby sprawdzić, jak ich ustalenia odpowiadają dowodom archeologicznym wskazującym koniec obecności Wikingów na Grenlandii.
Ich modele wykazały, że od około 1000 do 1400 rokuroku podnoszący się poziom mórz wokół Grenlandii spowodował zalanie osad Wikingów aż o 3,3 m, wpływając na około 204 km² terenów przybrzeżnych. Według modeli powódź ta zalała tereny wykorzystywane przez Wikingów do celów rolniczych i jako pastwiska dla zwierząt gospodarskich. To właśnie zmiany klimatyczne stały się prawdziwym powodem ich ucieczki z Grenlandii.
Czytaj więcej:
Nowe ogniwo słoneczne bije światowy rekord wydajności
Okazało się, co dzieje się z dokumentami Leonarda da Vinci: zaczęły się zmieniać
Posłuchaj dźwięku plazmy słonecznej, gdy uderza w Ziemię
Zdjęcie na okładce: NASA
</ p>