Fizycy symulują konsekwencje wybuchu supernowej za pomocą pianki

Naukowcy wykorzystali piankową kulkę do symulacji skutków fal uderzeniowych powstałych w wyniku eksplozji

supernową do gęstych obszarów wewnątrzchmura molekularna. Naukowcy umieścili kulę w komorze wypełnionej gazem i napromieniowali ją potężnym laserem symulującym fale uderzeniowe. Za pomocą promieni rentgenowskich rejestrowano ściskanie piłki pod wpływem uderzenia.

Chmury molekularne to gromadygaz i pył w kosmosie. Astrofizycy zauważają, że w normalnych warunkach takie chmury pozostają w stanie równowagi. Jednak pod wpływem czynników zewnętrznych, takich jak wybuch supernowej, spokój zostaje zakłócony. Rozchodzenie się fali uderzeniowej przez pył i gaz tworzy obszary gęstego materiału. W pewnych warunkach sprężony gaz zapada się, co uruchamia proces formowania się gwiazd.

„Patrzymy na początek interakcji”, mówi Bruno Albertazzi, współautor badania. „To pozwala nam zrozumieć, czy średnia gęstość pianki wzrośnie i czy tworzenie się gwiazd stanie się łatwiejsze”.

Ilustracja ewolucji chmury gazu. Źródło: Albertazzi i in., Matter and Radiation at Extremes

Naukowcy odkryli, że pod wpływem eksplozjiczęść pianki została skompresowana, część została również rozciągnięta. Ocenili zmiany średniej gęstości materiału. W przyszłych pracach astrofizycy planują zbadać wpływ promieniowania, pola magnetycznego i turbulencji na powstawanie gwiazd.

Według naukowców mechanizmy wyzwalająceFormacje gwiazdowe są interesujące z wielu powodów. Pomagają zrozumieć tempo zmian i ewolucji galaktyki, wyjaśniają powstawanie najbardziej masywnych gwiazd oraz historię rozwoju naszego Układu Słonecznego.

Jednak według autorów dzieła astronomicznyobserwacje nie mają wystarczająco wysokiej rozdzielczości przestrzennej, aby zaobserwować te procesy, a symulacje numeryczne nie radzą sobie ze złożonością interakcji między chmurami a pozostałościami po supernowych.

„Nasz obłok molekularny, w którymSłońce zostało najprawdopodobniej stworzone przez pozostałości po supernowych, powiedział autor Albertazzi. „Ten eksperyment otwiera przed astrofizyką laboratoryjną nową i obiecującą ścieżkę do zrozumienia kluczowych procesów”.

Czytaj więcej:

MIT tworzy stacjonarny silnik cieplny, który przewyższa turbiny

Po dziesięciu latach pracy naukowcy zakwestionowali standardowy model fizyki

Jedna z największych szelfów lodowych zawaliła się z powodu przepływu wody