Pozostałości rzadkiej gwiezdnej eksplozji odkryte w centrum Drogi Mlecznej

Astronomowie znaleźli dowody na istnienie niezwykłego typu supernowej w pobliżu centrum Galaktyki Mlecznej.

Ścieżka. Złożone zdjęcie zawiera dane z Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra (sekcje niebieskie) i VLA (sekcje czerwone) pozostałości po supernowej zwanej Sagittarius A Vostok.

Obiekt ten znajduje się bardzo blisko supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej i prawdopodobnie rozciąga się poza dysk akrecyjny czarnej dziury.

Widmo rentgenowskie Sgr A East to pokazujejest silnym kandydatem na tak zwaną supernową Iax. To specjalna klasa eksplozji supernowych typu Ia, które służą do dokładnego pomiaru odległości w kosmosie i badania rozszerzania się wszechświata.

Supernowa typu Iajest podkategorią w schemacie klasyfikacjiSupernowe Minkowskiego-Zwicky'ego, opracowane przez niemiecko-amerykańskiego astronoma Rudolfa Minkowskiego i szwajcarskiego astronoma Fritza Zwicky'ego. Klasyfikacja ta została oparta na charakterystyce widmowej promieniowania i nie pokrywa się z mechanizmem zachodzących procesów: supernowe typu Ia są związane z eksplozją termojądrową materii białego karła, natomiast supernowe Ib, Ic i wszystkie supernowe typu II są powiązane wraz z zapadnięciem się jądra gwiazdy.

W 2013 roku zaproponowano dodatkowo wyodrębnienie odrębnej klasy supernowych Iasupernowe typu Iaxktóre wyróżniają się niższą jasnością,zachowanie białego karła po eksplozji (przynajmniej przez niektóre gwiazdy) i uzyskanie przez ich pozostałości dużych prędkości. Faktyczną różnicą między tymi dwoma typami jest stopień zaangażowania materii karłowatej w "spalanie" termojądrowe - w klasycznym Ia fuzja termojądrowa wpływa na całą objętość gwiazdy, całkowicie ją rozpraszając, natomiast w Iax, ze względu na asymetrię procesy, tylko część gwiazdy wybucha, a reszta pozostaje zwartym obiektem.

Astronomowie wciąż spierają się o przyczyny wybuchówsupernowe typu Iax, ale główna teoria głosi, że obejmują one reakcje termojądrowe, które przemieszczają się przez gwiazdę znacznie wolniej niż w zwykłych supernowych typu Ia. Ta stosunkowo niska prędkość eksplozji prowadzi do słabszych wybuchów, a tym samym do różnych ilości pierwiastków wytwarzanych podczas wybuchu. Naukowcy odkryli ten charakterystyczny wzór pierwiastków w obserwacjach Chandry nad Sgr A East.

Supernowe Iax występują w innych galaktykachokoło trzy razy szybciej niż supernowe typu Ia. Droga Mleczna ma trzy potwierdzone pozostałości supernowej typu Ia i dwóch kandydatów, którzy mają mniej niż 2000 lat. Jeśli Sgr A East ma mniej niż 2000 lat i jest supernową Iax, nowe badania sugerują, że Droga Mleczna odpowiada względnej ilości Iax obserwowanej w innych galaktykach.

Wyniki prac zostaną opublikowane w środę, 10 lutego 2021 r. w czasopiśmie The Astrophysical Journal, a przeddruk jest już dostępny w Internecie.

Czytaj więcej

Spójrz na 8 bilionów pikseli obrazu Marsa

Budowany jest atomowy silnik rakietowy do lotów na Marsa. Jak to jest niebezpieczne?

Aborcja i nauka: co stanie się z dziećmi, które będą rodzić

Bardzo duża tablica

Dysk akrecyjny to struktura, która występuje ww wyniku upadku rozproszonego materiału z momentem obrotowym na masywny korpus centralny. Dyski akrecyjne powstają wokół gwiazd w bliskich układach podwójnych, w obracających się galaktykach oraz w formacjach protoplanetarnych.