Inżynierowie z Texas A&M University, kierowani przez Anę Diaz Artiles, opracowują rozwiązania miękkie
Dziś astronauci mają do wyboru dwa typyskafandry kosmiczne. Jedną z nich jest grupa kombinezonów lotniczych, których zadaniem jest ochrona załogi przed przypadkowym obniżeniem ciśnienia podczas startu i lądowania. Drugi to rosyjskie i amerykańskie kombinezony pełnociśnieniowe, które nie zmieniły się od początku lat 80-tych.
Problem w tym, że nie są zbyt wygodne.Jednym z powodów jest to, że skafandry kosmiczne muszą zawierać powietrze pod wystarczającym ciśnieniem. Ale to zmienia kombinezon w balon w kształcie rozgwiazdy, który jest tak trudny do zgięcia jak opona samochodowa. Aby temu zaradzić, złącza skafandra składają się z szeregu miechów o stałej objętości. Kiedy te pierścieniowe struktury wyginają się, powietrze przemieszcza się z jednej strony na drugą, umożliwiając zginanie stawu.
Infografika SmartSuit.
Zdjęcie: Uniwersytet Texas A&M
Pomysł zespołu Texas A&M jest takiwymień te miechy na miękkie, automatyczne siłowniki, które wykonują większość pracy, utrzymują złącze w odpowiedniej pozycji i pozwalają na wygodniejsze dopasowanie kombinezonu.
Naukowcy pracują teraz nad prototypemautomatyczne kolano i symuluje mobilność standardowego garnituru i nagiego ciała. Odkryli, że takie dyski mogą zaoszczędzić kalorie spalone podczas misji na Marsa i umożliwić astronautom pracę przy mniejszym poceniu się. Ostatecznym celem naukowców jest zintegrowanie tych miękkich, robotycznych siłowników z samonaprawiającym się kombinezonem z wbudowanymi czujnikami.
Czytaj więcej:
Poluje się na nią od wieków: co wiemy o planecie Vulcan obok Słońca?
Astronomowie znaleźli planetę w pobliżu Ziemi: ma bardzo dziwną orbitę
Niewytłumaczalna dualność występująca w fizyce cząstek elementarnych: do czego to doprowadzi