Grupa rosyjskich naukowców zademonstrowała skuteczne rozwiązanie problemu fizycznego za pomocą symulatora kwantowego.
Naukowcy przetestowali, czy można go używaćRosyjski symulator kwantowy, zbudowany w oparciu o pięć kubitów nadprzewodzących w celu rozwiązania problemu wzrostu objętości obliczeń wraz ze wzrostem liczby oddziałujących obiektów.
Okazało się, że taki prosty kwantsystem wystarczy do obliczenia interakcji cząstek światła w ciągu dwóch godzin. Eksperyment pokazał dokładnie, w jaki sposób symulatory nadprzewodnictwa mogą pomóc w rozwiązywaniu problemów w materiałoznawstwie i badaniu faz materii, które nie występują w przyrodzie (na przykład nadcieczy).
W przedstawionym systemie działanie kubitów może byćskonfigurowane w taki sposób, aby naśladowały zachowanie fotonów lub innych bozonów zgodnie z modelem Bosego-Hubbarda. W rzeczywistości za pomocą prostej obserwacji (bezpośredniej spektroskopii) można określić i obliczyć zachowanie dużej liczby cząstek w stosunkowo krótkim czasie.
Wczesne symulatory kwantowe z powodu ichNiedoskonałości często borykają się z problemem niedopasowania obiektu symulacji. W tym kontekście sceptycy mówili, że te maszyny tylko symulują same siebie. Nie próbowaliśmy zmusić systemu do działania wbrew jego naturze, ale znaleźliśmy problem fizyczny - obliczenie zachowania fotonów w modelu Bose-Hubbarda, przy maksymalnym wykorzystaniu jego wewnętrznych możliwości.
Gleb Fiodorow, absolwent MIPT
Ten wynik, uzyskany tylko przez pięćtransmon qubits, pokazuje, że rozwój systemów z dużą liczbą kubitów pozwoli na obserwację zachowania modeli, których złożoność obliczeń wykracza daleko poza granice większości superkomputerów.
Czytaj więcej
Naturalna emisja radiowa występująca w atmosferze Wenus
Naukowcy wykazali, jak czarna dziura rozrywa gwiazdę
Fizycy stworzyli analogię czarnej dziury i potwierdzili teorię Hawkinga. Dokąd to prowadzi?