Czarna śmierć, największa pandemia w naszej historii, spowodowana przez bakterię Y. pestis, trwała w Europie od
W 1347 r. dżuma po raz pierwszy dotarła do Morza Śródziemnegopoprzez statki handlowe przewożące towary z terytoriów Złotej Ordy. Następnie choroba rozprzestrzeniła się po Europie, Bliskim Wschodzie i północnej Afryce, zabijając aż 60 procent populacji w wyniku epidemii na dużą skalę znanej jako czarna śmierć. Ta pierwsza fala przekształciła się później w pandemię trwającą 500 lat, tak zwaną pandemię drugiej zarazy, która trwała do początku XIX wieku.
Międzynarodowy zespół naukowców przeanalizował starożytne DNA ze szczątków ludzkich, a także dane historyczne i archeologiczne z dwóch miejsc, w których odkryto wczesne oznaki zarazy.
„Znaleźliśmy pierwotny szczep Czarnej Śmierci i znamy nawet jego dokładną datę (czyli 1338 r.)”, ‚8211; mówi Maria Spiru, główna autorka i badaczka z Uniwersytetu w Tybindze.
Odkryli także, że współczesne szczepy,najściślej spokrewnione ze starożytnym szczepem, znajdują się dziś w zbiornikach zarazy w górach Tien Shan, czyli bardzo blisko miejsca, w którym odkryto starożytny szczep. Wskazuje to, że przodek „czarnej śmierci” pochodzi z Azji Środkowej.