Jako pierwsi zastosowali ładunek naukowcy z Uniwersytetu Michigan pod przewodnictwem Alexa Browna
Naukowcy skierowali elektrony do jąder ołowiu iwapń. W zależności od tego, jak elektrony były rozpraszane lub odchylane od jąder, naukowcy byli w stanie obliczyć górną i dolną granicę rozmiaru powłoki neutronowej.
Naukowcy mogą dokonywać dokładnych pomiarówmasy gwiazd neutronowych, ale trudno jest uzyskać dokładne dane dla ich średnic. Zrozumienie sił pchania i ciągnięcia wewnątrz gwiazd neutronowych pozwoliło na lepsze oszacowanie ich wielkości.
W jądrach atomowych neutrony nieznacznie wystają,tworząc cienką warstwę, składającą się tylko z neutronów, która wychodzi poza protony. Nazywa się to powłoką neutronową. Pomiar otoczki neutronów pozwala naukowcom poznać interakcje jąder, a co za tym idzie, gwiazdy neutronowe.
Gwiazda neutronowa rodzi się, gdy jest bardzo dużagwiazda przechodzi w supernową i eksploduje, pozostawiając rdzeń. Grawitacja tej masywnej pozostałości powoduje, że zapada się ona sama. Wraz z postępem zapadania się gwiazda zaczyna również przekształcać swoją materię, z której jest zbudowana, w neutrony. Stąd nazwa – „gwiazda neutronowa”.
Czytaj więcej:
Na środku Pacyfiku znaleziono ogromną „czarną dziurę”. Sieć zastanawia się, co to jest
Na Marsie ponownie odkryto duże rezerwy materii organicznej. Naukowcy szukają śladów życia
Nurkowie znaleźli skarby legendarnej „Złotej Wyspy”. Artefakty kosztują miliony dolarów