„Naukowiec musi nie tylko wpaść na pomysł, ale znaleźć talenty i pieniądze”
— Dlaczego przeniosłeś się z nauki do
— Moja rodzina jest naprawdę bardzo akademicka,obecne i poprzednie pokolenia zajmowały się nauką. Ukończyłem Wydział Fizyki Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego i podczas studiów pracowałem w bardzo mocnym laboratorium. Miałem to szczęście, że znalazłem się w środowisku naukowym, w którym nastąpiła już transformacja działalności naukowej z typowej dla ZSRR na nowoczesną, kiedy naukowcy są jak przedsiębiorcy.
Nowoczesna nauka powinna być globalna, ponad topracujących umysłów z różnych części świata. Ale teraz jest też bardzo konkurencyjna – naukowiec musi nie tylko wpaść na pomysł, ale też znaleźć talenty, które pomogą w badaniach, pieniądze na wdrożenie. W Rosji i innych krajach świata nie ma odgórnego finansowania rządowego lub jest ono niewystarczające. Wszystkie przechodzą przez system grantów, naukowcy muszą sprzedać pomysł jury.
Maria Khokhlova, współzałożycielka TraceAir, platformy internetowej do monitorowania budowy za pomocą dronów
„Jest to bardzo podobne do działania pomysłów w biznesie. Dlaczego nie zostałeś w nauce?
— Nie sądziłem, że istnieje alternatywna droga- wszystkie wzory do naśladowania były dla mnie ze świata naukowego. Ale zacząłem dostrzegać, że w pewnych sprawach nie zostanę wielkim naukowcem – czegoś mi brakowało i nie chciałem. Atmosfera akademicka jest zamknięta – to bańka, ludzie w środku mogą nie wiedzieć, że istnieje alternatywa. Oczywiste jest, że można wejść w branżę, ale miałem ochotę stworzyć coś niezwykłego, co rozwiązuje duże problemy.
Od dzieciństwa miałem stereotypy z lat 90., że biznes to biznesto straszne i niebezpieczne. Ale w ciągu ostatnich 10-15 lat uprzedzenia zaczęły zanikać, a sama sfera bardzo się rozwinęła. Oczywiste jest, że na Zachodzie ta droga rozpoczęła się znacznie wcześniej. Miałem szczęście: organizacja w Parku Naukowym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego wysyłała studentów, którzy zajmują się badaniami o aspektach aplikacyjnych, w podróże służbowe. Dotarłem do Doliny Krzemowej, zobaczyłem czym jest innowacyjna przedsiębiorczość i po tej podróży otworzyły mi się oczy.
W tym samym czasie założyłem własną firmę – rozwój niestandardowych software.It nie był innowacją, tylko działaniem mającym na celu zarabianie pieniędzy, ale zdałem sobie sprawę, że mam umiejętności – potrafię znaleźć klientów, zrozumieć ich potrzeby i stworzyć rozwiązanie, które im pomoże.
— Dlaczego ważne jest, aby powiedzieć, że można przejść od nauki do biznesu?
- Istnieją dobrze znane statystyki: 7-8% światowej populacji to przedsiębiorcy o określonym sposobie myślenia i charakterze. Udział ten jest mniej więcej taki sam w każdej losowej próbie, a nawet wśród naukowców.
Nie wzywam naukowców do masowej zmiany dziedziny, naukibardzo różni się od biznesu stosowanego. Ale fakt, że takie przejście jest możliwe, jest dla wielu odkryciem. Są też przejścia w przeciwnym kierunku - przeszli od przedsiębiorczości do nauki, aby robić bardziej fundamentalne rzeczy i kopać głębiej.
W Ameryce te dwa światy są trochę bliższe, boże w nauce coraz trudniej o dofinansowanie. Dlatego główni naukowcy i badacze średniego szczebla zaczynają rozumieć, że możliwe jest wykradanie stosowanych elementów inżynierii z obszarów naukowych i robienie dla nich interesów. Może to być nawet finansowanie badań.
„Nie wzywam naukowców do masowej zmiany dziedziny, ale fakt, że takie przejście jest możliwe, jest dla wielu odkryciem”
Czy w biznesie jest łatwiej?
- Ani tam, ani tam jest bardzo trudno.Nauka również zmieniła się radykalnie w ciągu ostatnich 20 lat. Teraz żaden naukowiec nie może liczyć na to, że fundusze spadną na niego z nieba, liczy się tylko jego zdolność do otrzymywania grantów. I to jest bardzo podobne do tego, jak startup szuka inwestora.
Porównywalne i konkurencyjne:naukowców jest znacznie więcej niż pieniędzy – światowy budżet na naukę zmniejsza się w ciągu ostatnich 15-20 lat. Prawdopodobieństwo przyznania grantu jest mniejsze, nauka staje się bardzo konkurencyjna.
„Naukowcy, którzy wchodzą do biznesu, muszą umieć podejmować duże ryzyko, a nie być konserwatywni”
Kto powinien zająć się biznesem? Takich, którym odpowiada charakterem, zadaniami, umiejętnościami?
- Musisz zrozumieć, po co to robić, po co jechaćkompromis w kwestii komfortu. Mówimy raczej o cechach charakteru i, w mniejszym stopniu, umiejętnościach. Naukowcy mają kluczową umiejętność - naukową metodę poznania. Badacz może nawet nie jest tego świadomy, ale robi to na co dzień, cały czas testując hipotezy, myśląc liczbami, modelami i pomiarami, przeprowadzając eksperymenty i zmieniając hipotezy, aby zdobyć nową wiedzę.
Ten proces jest podstawowy i fundamentalny, ale takwcześniej z założenia nie było to charakterystyczne dla biznesu jako podejście systemowe. Ta umiejętność jest najbardziej pomocna w sytuacjach o dużej niepewności - czyli wtedy, gdy firma dopiero zaczyna działać. Nie wiesz co będzie na rynku, czy uda Ci się zbudować produkt, przyciągnąć zespół, pieniądze i czy to wszystko zadziała? Ale w tych warunkach konieczne jest poruszanie się, bez przepalania funduszy i sił, uzyskując nowe odpowiedzi. Jest to bardzo podobne do tego, co dzieje się w nauce.
A potem potrzebujemy umiejętności dla przedsiębiorców igeneralnie nie ma naukowców - tego nie uczy się na wydziałach przyrodniczych. Nawiasem mówiąc, w zachodnich instytucjach tak nie jest, uczą prezentacji lub negocjacji. Ale naukowcy szybko się uczą – to nie rakiety do zbudowania.
Aby przejść od nauki do biznesu, musi istnieć skłonność lub chęć szybszego wnoszenia wkładu, ponieważ w nauce horyzonty oddziaływania są bardzo długie.Kiedy pisałem pracę doktorską, miałem przeczucie, że przyniesie toCzułem się nieswojo z tą myślą.A dla niektórych jest to zupełnie normalne, bo horyzonty nauk fundamentalnych to dekadyTrzeba też umieć podejmować duże ryzyko, nie być konserwatywnym.
- Czy strach przed naukowcami, którym trudno wejść w biznes, jest cechą czysto rosyjską? A może to zależy od kraju?
- Każdy się boi - każdy człowiek czuje się nieswojowyjść ze swojej strefy komfortu. Ale pozycja wyjściowa może być inna. W Rosji przez 10-15 lat zaczęto popularyzować kursy, branżę IT, świadomość przedsiębiorczości.
W Ameryce otwarcie nowej firmy jest równie przerażająceale infrastruktura do tego jest nieco lepiej przygotowana. Tam biznesmen rozumie, że jest dobry w robieniu researchu i niezbyt dobry w prowadzeniu rachunkowości zarządczej czy planowaniu finansów, ale na pewno są tacy ludzie i można zatrudnić prezesa, uczyć się na kursach.
„Każdy się boi - niewygodne jest opuszczanie strefy komfortu”
- Po takim przejściu motyw naukowców się nie zmienia? W końcu w nauce celem jest rozwój w celu rozwiązywania problemów, ale w biznesie zysk?
- Często temat, którym się zajmowałeśprzedsiębiorczość zmienia się w stosunku do tego, co robisz w nauce. Jestem fizykiem laserowym, aw biznesie zajmuję się automatyką budowlaną. Zdarza się, że jest to przedsiębiorczość technologiczna, która jest związana z tym, co robiłeś w nauce. Na przykład moja koleżanka z klasy prowadzi startup zajmujący się głęboką technologią w oparciu o swoją pracę magisterską. Robią naprawdę skomplikowane urządzenia do stacji pogodowych, sprzedają małe ilości bardzo unikalnego sprzętu. I oczywiście zmienili zakres rzeczy, których się uczą – marketing, sprzedaż, negocjacje. Ale motywacja się nie zmieniła – nie chodzi o zarobienie miliona dolarów.
Najczęściej firmy mają misję – rzeczy o długim horyzoncie, na przykład automatyzację budowy.A żeby się tam dostać, potrzebna jest praca, pieniądze i inwestycje.Ale to jest środek, a nie cel.Naukowcy w biznesie charakteryzują się tym, że głównym celem ich firmy jest misja.A ostatnio jest ich coraz więcej.
— Z tego, co pan mówi, wynika, że nauka i biznes to dwa bardzo podobne sposoby realizacji siebie. Dlaczego ludzie wciąż odchodzą od nauki - czy chodzi o pieniądze, ambicje, biurokrację, czy o coś innego?
"Odpowiedź każdego będzie inna.Jak każde znaczące wydarzenie w życiu, dzieje się tak z powodu kilku czynników.Ktoś nie chciał kontynuować swojej naukowej drogi, bo dane laboratorium czy dziedzina wydawała się mało obiecująca.Albo było to strasznie irytujące dla biurokracji – nigdy o tym nie słyszałem, ale mogę to sobie wyobrazić.W dużych instytutach naukowych zamówienie może kosztować tyle wysiłku, że łatwiej jest ją kupić samodzielnie.Chcę większej dynamiki.
Ale są też sytuacje odwrotne.Naukowcy to najfajniejsi ludzie, bo stawiane przez nich zadania i cele są tak ambitne, że horyzont ich realizacji bardzo się rozmywa. To bardzo cierpliwi ludzie - są tak ciekawi, że są gotowi iść do celu przez długi czas.
— Nie sądzisz, że nauka straci zbyt wielu ważnych ludzi?
- Nie odejdą.Utalentowani naukowcy i gwiazdy, z którymi miałem okazję komunikować się lub pracować, to ludzie tak skupieni, że nic ich nie odwiedzie. Miałem wątpliwości, czy uda mi się zostać gwiazdą nauki. A tych, którzy nie mają wątpliwości, nie da się przekonać ani zwabić.
„Naukowcy to najfajniejsi ludzie, bo stawiane przez nich zadania i cele są tak ambitne, że horyzont realizacji bardzo się rozmywa”
„Droga dla firm, które wybierają drogę innowacyjnych rozwiązań, bo ryzykowna”
Czy firmy stają się coraz bardziej naukowe?
- Tak, pasuje tu nieco oklepane słowo -nowatorski, ale oddaje istotę. Oznacza to, że gdy firma ma problem, może go rozwiązać w sposób tradycyjny lub innowacyjny. To jest skrzyżowanie dróg dla biznesu – może zatrudnić więcej osób i inwestować w to samo lub inwestować w innowacje: zatrudniać ekspertów, tworzyć laboratoria naukowe, aby rozwiązać problem w zupełnie inny sposób technologiczny.
Na przykład w przemyśle farmaceutycznym sąproblem antybiotyków, był to ogromny skok dla ludzkości, wskaźnik przeżywalności podskoczył. Ale potem było dużo antybiotyków, zaczęto je stosować chaotycznie, organizm przyzwyczaił się do tego i przestał reagować. Teraz możesz dalej produkować to samo lub wymyślać coś nowego, a to są całe badania naukowe, szkoły i badania kliniczne.
Droga do przedsiębiorstw, które wybierają drogę innowacyjnych rozwiązań, bo jest ryzykowna. Możesz zainwestować i nic nie zyskać, ale jeśli ci się uda, wynik może dać ogromny potencjał.
— Czy widzisz trend, w którym duże firmy wprowadzają innowacje, zatrudniają naukowców?
— Wiele korporacji faktycznie zatrudniabadania, powstają całe laboratoria. I tu, bez negatywnej konotacji, gubi się wolność nauki. Na uniwersytecie lub w instytucie naukowym jesteś całkowicie otwarty na wszystkie odpowiedzi – po prostu zadajesz pytanie „co jeśli?”
W firmach komercyjnych innowacyjnedziałanie ma na celu uzyskanie konkretnego wyniku, a nie badanie otwarte. Firmy komercyjne również coraz częściej przyjmują podejście Lean Entrepreneurship, gdzie stara się przetestować podstawowe hipotezy w możliwie najtańszy sposób i wymyślić kolejne.
Jeśli będziesz działać małymi krokami – testowanie, hipotezowanie, zamrażanie, zmiana hipotezy i dalej – nie możesz umrzeć. I nie na darmo nazywa się to podejściem naukowym – naukowcy robią to samo.
- Jaka firma w Rosji zajmuje się tym przede wszystkim?
— Bardzo trudno tu wyznaczyć granice.Im większy rynek, tym większe pole manewru i błędów. Innowacyjne projekty w Rosji mają mały rynek, więc jest to zagłada lub mrok. W Chinach, Indiach i USA istnieje więcej możliwości prześlizgnięcia się innowacji. Jednocześnie w Rosji istnieją oczywiście firmy, które szeroko wykorzystują innowacje w swojej działalności.
Czytaj więcej:
Stworzył kompaktowy reaktor jądrowy do bezpiecznej produkcji energii
Niezwykłe struktury znalezione na skraju Układu Słonecznego. Byli tam tylko Voyagerowie.
Czarna dziura „wypluła” rozdartą gwiazdę trzy lata po połknięciu